ถ่านไฟรัก

3 ความเสียใจ

3

ความเสียใจ

เมลลดาออกมาทำงานตามปกติเพราะหน้าที่ก็คือหน้าที่เธอจะหยุดไม่ได้เพราะเธอคือเสาหลักของครอบครัว

เมลดาเดินเข้ามาภายในร้านที่เธอทำงานเป็นประจำด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเศร้าหมองแม้จะแต่งหน้ามาสวยแค่ไหนก็ตามแต่อารมณ์ที่ออกมาจากภายในจิตใจของเธอมันไม่ได้ทำให้เธอสดใสขึ้นมาเลยสักนิดจนเพื่อน ๆ ร่วมงานต้องคอยถามไถ่ว่าเธอไหวหรือเปล่า

“นี่เมลล์เธอเป็นอะไรวันนี้ดูไม่ร่าเริงไม่สบายหรือเปล่า ถ้าไม่ไหวฉันว่าเธอลาหยุดก็ได้นะ”

“ฉันสบายดีแต่พึ่งเลิกกับแฟนก็เลยอารมณ์อย่างที่เห็นและฉันก็คงหยุดไม่ได้เพราะฉันต้องหาเงินไปจุนเจือครอบครัวของฉัน” เมลดาพูดขึ้นมาอย่างนั้นเพื่อน ๆ หลายคนก็เข้ามาปลอบใจเธออย่างเป็นห่วงพร้อมกับให้กำลังใจเธอ

“ฉันโอเค พวกเธอไม่ต้องเป็นห่วงหรอกนะ ฉันไหว” เมลดาพูดขึ้นมาเพื่อให้เพื่อน ๆ ของเธอไม่ต้องเป็นห่วงเธอแม้ว่าอาการของเธอตอนนี้จะหนักแค่ไหนก็ตาม

คิมหันต์เองก็ออกมาเที่ยวเหมือนกันเขามาที่ร้านที่เมลดาทำงาน เขามาพร้อมกับอาการที่เรียกว่าอกหักพร้อมกับเพื่อน ๆ ของเขาอีกสองคน

“คิมหันต์มึงคิดยังไงอยากออกมาเที่ยวว่ะ ปกติมึงก็ไม่ค่อยอยากออกมาเที่ยวไม่ใช่หรือว่ะ วันนี้มึงนึกครึ้มอะไรถึงได้ชวนเพื่อนออกมาเที่ยวอย่างนี้” บอมเพื่อนของเขาพูดขึ้นมาพร้อมกับหัวเราะเพราะปกติเขาเหมือนคนที่ถือศีลอยู่ตลอดไม่ชอบเที่ยวแต่คนกลับมองว่าเขาชอบเที่ยวและเจ้าชู้

“กูโดนทิ้ง กูไม่มีแฟนกูก็เบื่อ ๆ ไงว่ะ ไม่เห็นมีอะไรซับซ้อน” คิมหันต์พูดขึ้นมาแล้วก็นั่งมองสาว ๆ ที่มาเที่ยวในคืนนี้ มีหลายคนที่มองมาที่เขาอย่างสนใจแต่เขากลับไม่ได้สนใจเพราะตอนนี้หัวใจของเขามันก็ยังคงเรียกร้องปลายฟ้าเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนไป

“คิมมึงเห็นสาว ๆ ที่นั่งอยู่ตรงนั้นมึงเลือกได้นะเพื่อน มึงจะได้เลิกเหงา ๆ เศร้า ๆ อย่างนี้ รับรองสาว ๆ พวกนั้นทำมึงลืมปลายฟ้าได้เลย” เจมส์เพื่อนของเขาอีกคนพูดขึ้นพลางชี้ไปตรงที่สาว ๆ สวย ๆ นั่งอยู่

คิมหันต์มองไปตามที่เพื่อนบอก เขาเพ่งเล็งมองไปที่สาว ๆ ที่นั่งอยู่ตรงนั้นซึ่งมีมากมายหลายคนแต่ก็ยังไม่มีใครดึงดูดความสนใจของเขาได้ แต่เมื่อเขามองไปเรื่อย ๆ เมลดาที่นั่งอยู่แถวหน้าสุดทำให้เขาสะดุดตาได้ในที่สุดเพราะผิวที่ขาวออร่าของเธอ ใบหน้าที่สวยได้รูป จมูกที่เชิดรับกับใบหน้าของเธอมันดึงดูดให้เขาอยากรู้จักกับเธอ

“กูอยากได้คนนั้น” คิมหันต์ชี้ไปที่เมลดาแล้วก็หันไปบอกกับเพื่อน เมื่อเพื่อนของเธอได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มขึ้นมาอย่างเจ้าเล่ห์

“ได้เลยเพื่อน เดี๋ยวจัดให้” เจมส์พูดขึ้นพร้อมกับหันไปขยิบตาให้กับบอมเพื่อนอีกคน เพราะนี่คือครั้งแรกที่คิมหันต์ยอมเลือกผู้หญิงอย่างนี้

เจมส์เดินไปบอกกับทางร้านว่าอยากได้เมลดาพร้อมกับผู้หญิงอีกสองคนไปบริการที่โต๊ะของเขาแล้วเขาก็กลับไปรอที่โต๊ะ ไม่นานสามสาวก็เดินตรงมาที่โต๊ะของคิมหันต์

ในระหว่างที่เมลดากับเพื่อนร่วมงานของเธอเดินมาที่โต๊ะของคิมหันต์เพื่อน ๆ ของเธอก็ให้กำลังใจเธอ

“เมลล์สู้ ๆ นะพวกเราเป็นกำลังใจให้นะ มีอะไรให้ช่วยบอกได้นะ” เพื่อนของเธอพูดขึ้นแล้วก็จับที่ไหล่ของเธอเบา ๆ เป็นการให้กำลังใจ

“ขอบใจพวกเธอนะแต่ตอนนี้เราไปทำงานกันดีกว่า” เมลดายิ้มให้กับเพื่อน ๆ เป็นการขอบใจสำหรับกำลังใจที่เพื่อน ๆ มีให้เธอ

เมลดาเดินไปนั่งข้าง ๆ เจมส์เพราะเธอไม่รู้ว่าสามคนนี้ใครเรียกใช้บริการเธอ

“เธอมานั่งกับฉัน” คิมหันต์พูดขึ้นพร้อมกับชี้มาที่เธอ เมลดาก็รีบเดินมาหาเขาทันทีเพราะหน้าที่ของเธอคือการทำตามความต้องการของลูกค้า

“เธอชื่ออะไร” คิมหันต์พูดขึ้นในขณะที่เมลดากำลังรินเหล้าใส่แก้วให้กับเขาอย่างรู้หน้าที่

“ชื่อเมลล์ค่ะ” เมลดาพูดจบก็ยื่นแก้วเหล้าวางไว้ตรงหน้าเขา

“เธอทำไมมาทำงานที่นี่” คิมหันต์เอ่ยถามเธอราวกับว่าตอนนี้เขากำลังสัมภาษณ์พนักงานที่จะเข้ามาทำงานในบริษัททั้ง ๆ ที่เขาควรให้ความสนใจกับความสวยของเธอมากกว่าที่จะมาถามคำถามอย่างนี้แต่เธอก็ไม่ขัด เธอก็ตอบเขาไปตามความจริง

“ที่บ้านไม่มีเงินต้องมาทำงานเพื่อใช้จ่ายในครอบครัวค่ะ”

“อย่างนั้นหรอแล้วไม่อยากทำงานอย่างอื่นหรอ ทำงานอย่างนี้มันไม่เสี่ยงไปหรอ” คิมหันต์ยังคงถามต่อจนบอมต้องรีบบอกให้เขาหยุดถามคำถามอะไรอย่างนี้ได้แล้ว

“นี่ไอ้คิมมึงจะบ้าหรือไง มาถามคำถามอะไรของมึงนี่ไม่ใช่บริษัทของมึงที่ต้องมาสัมภาษณ์งานนะเว้ย!!!”

“เออ!!! จริงด้วย พี่ขอโทษนะเมลล์พี่ลืมตัวไปหน่อย” คิมหันต์ดูตลกขึ้นมาทันทีจนเมลดาหัวเราะออกมาเบา ๆ

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ว่าแต่พี่ชื่ออะไรเมลล์จะได้เรียกชื่อพี่ถูก” เมลดาถามคิมหันต์ เขากำลังจะตอบอยู่ ๆ เจมส์ก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน

“ถามไว้เรียกชื่อตอนไหนจ๊ะคนสวย” เจมส์พูดขึ้นมาแล้วก็มองหน้าของเมลดาแล้วก็ยิ้ม ๆ อย่างเจ้าเล่ห์

“ไว้เรียกตอนมึงตายมั้งไอ้ควาย พูดอะไรของมึง” คิมหันต์ด่าเพื่อนทันทีเพราะเขาไม่อยากให้เพื่อนเสียมารยาทกับเมลดา

“พี่ชื่อคิมหันต์หรือเรียกพี่ว่าคิมก็ได้” เมลดาได้ยินก็พยักหน้ารับทันที

“เมลล์ว่าพี่หน้าคุ้น ๆ เหมือนกันนะคะ” เมลดาพูดขึ้นมาพร้อมกับพยายามจ้องมองที่หน้าของเขาด้วยความสงสัยและพยายามคิดว่าเธอเคยเห็นเขาที่ไหนและเธอก็ยังคุ้น ๆ ชื่อของเขาอีกด้วย

“หน้าพี่เชยขนาดนั้นเลยหรอถึงได้คุ้นหน้าพี่” คิมหันต์พูดขึ้นมาพร้อมกับนั่งนิ่ง ๆ ให้เมลดามองหน้าของเขา

“นึกออกแล้วพี่เป็นแฟนของพี่ปลายฟ้าใช่มั้ย” เมลดาพูดขึ้นมาก็ทำให้คิมหันต์เองก็เริ่มคุ้นหน้าของเธอแล้วเหมือนกัน

“เธอก็เป็นแฟนของเปปเปอร์ใช่มั้ย” คิมหันต์พูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเธอด้วยความสงสัย

ทั้งสองมองหน้ากันแล้วก็ร้องไห้เพราะเมื่อพูดถึงชื่อแฟนเก่าที่พึ่งเลิกกันหมาด ๆ แล้วทั้งสองก็พูดขึ้นมาพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย

“แต่ตอนนี้เลิกกันไปแล้ว ฮือ ๆ” เสียงของทั้งสองคนดังสอดประสานกันจนทุกคนที่อยู่ใกล้ ๆ หันมามองว่าสองคนนี้เป็นอะไรอยู่ ๆ ก็ร้องไห้ออกมาพร้อมกันอย่างนี้

คิมหันต์กับเมลดายกแก้วขึ้นมาชนแล้วก็ดื่มในฐานะคนโสดสองคนที่เพิ่งเลิกกับแฟนใหม่ ๆ แล้วยังบังเอิญมาเจอกันอย่างนี้