Aaminin ko, kahit ganito lang kami ni Sir Xander, kinikilig na ako. Ang babaw rin kasi ng kaligayahan ko. Masaya na ako sa simpleng buhay at mga nangyayari sa paligid ko kasama siya.
"Always remember that I love you so much, baby," puno ng emosyon na bulong ni Sir Xander malapit sa punong tenga ko.
Heto na naman ang nagwawalang puso ko. Daig ko pa ang tumakbo ng napakabilis, dahil bigla na naman lumakas ang bawat tîbok nito ngayong yakap niya ako at nararamdaman ko ang init na nagmumula sa balat at katawan niya.
Nakapikit na ang mga mata ko habang pilit kinakalma ang sarili ko ng marinig ko ang halos pabulong na tanong ni Sir Xander.
"Hindi ba talaga ako kapani-paniwala, hmm?" naglalambing na tanong ng katabi ko.
"Minsan," inaantok at maikling na sagot ko.
Tanging malalim na buntong-
