Tumayo na ako at ngumiti sa kapatid ni Avery. "Sige, magpahinga ka muna at kumain ng almusal, para gumaling ka na."
Mabilis na lumabas ako sa silid nina Aila at Ailee. Obviously, wala silang alam na nawawala ang asawa ko. Kilala ko si Avery. Hindi siya basta aalis, lalo na at hindi kasama ang mga kapatid niya.
Kahit anong mangyari, sila ang priority ni Avery. Kaya niya akong iwan, pero hindi ang mga kapatid. Ito ang nasi-siguro ko, kaya lalo lamang akong nag-aalala para sa kanya.
Ilang oras pa ang mabilis na lumipas, pero kahit maliit na detalye tungkol sa asawa ko ay wala pa rin kaming nakuha ng mga tauhan ko. Paulit-ulit na pinanood namin ang lahat ng CCTV at nakabantay sa bawat monitor ang mga tauhan ko, dahil kung nagtatago dito sa bahay si Avery ay pwede naming makita kung sakalin
