PUTANG BARAKO [M2M]

Kabanata 7

NOTE: Unedited, there might be a grammatical error, misspelled word/s that you might encounter as you read it.

Pagkatapos sila nitong kausapin ay nagsimula na silang magtrabaho, may ilan-ilan siyang nakausap doon habang siya ay naghahalo ng mga semento, graba, buhangin. Magkaiba kase ang ginagawa nila Gido, Rey at siya.

Pawis na pawis ang katawan niya, sabay pa ang tirik na araw na tumatama sa kanyang balat. Sa hindi kalayuan banda ay nagmamasid si Liam at taimtim na binabantayan ang mga trabahador kung gumagawa ba sila, pero nasa isa lang talaga nakatuon ang kanyang pansin kay Solomon, mas batak kaunti si Liam kumpara kay Solomon, may bungo na tattoo siya sa kanyang kaliwang dibdib na natatakpan naman na hapit na hapit nitong longsleeve polo na kulay blue. Malalim kung tumitig, itim ang kulay ng mga mata, semi kalbo, mabalbon ang ibang bahagi ng katawan at maputing lalaki, hindi ito mababakasan na isang silahis.

Ngunit sa tantiya niya kung patangkaran ay mas hamak na lamang si Solomon.

Hindi maiwasan ni Liam na titigan si Solomon, tinitignan habang ito ay nagtratrabaho. May karanasan siya sa pakikipagtalik sa kapwa lalaki ngunit hindi siya ang tipo na mambabastos ng mga tao masunod lamang ang gusto niya.

_________

Pagsapit ng tanghali ay pinatigil muna sila sa kanilang pagtratrabaho upang sila ay kumain, sama sama silang pumunta sa mapunong lugar upang doon kumain, tila isang piging ang mangyayari dahil sa dami ng pagkain. Ikinasabik ng bawat isa ang kanilang nakita.

Kakwentuhan niya si Rey, Gido at ang mga iba pa na kakilala ni Gido doon.

“Ganito ba lagi dito Gido, maraming pagkain?” namamangha at at gutom na saad ni Rey.

“Oo ganito lagi, mas masarap daw kumain kapag salo salo, lalo na kung boodle fight.”

“At saka nakausap ko yung si Manang Berta yung nag aasikaso sa amin noong unang kain namin dito, nahirap na daw siyang maghugas pagkatapos naming kumain natin lalo na't sobrang dami namin din noon.” pahabol na paliwanag ni Gido na ikina-sang ayon lamang nila habang sila ay naghuhugas ng kanilang mga kamay.

Tatlong mahahabang mesa ang nakahilera, may mga dahon ng saging upang lagayan ng pagkain at mga iba't ibang ulam na adobo, papaitan, prutas at iba iba pa. Tila alagang alaga sila, bilang lamang sa daliri ang mga amo na mababait kaya ikinatuwa ni Solomon sa wakas makakatikim siya ng ibang putahe.

Maingay at tila gutom na gutom ang mga trabahador, walang pakialaman sa mga halo halo nilang amoy, walang arte habang nakakamay at nagsasalo sa pagkain. Pero hindi nila inaasahan nang makisalo si Liam sa kanila walang itong pakialam na sumiksik, ito ang unang beses na makihalo bilo ito sa kanila dahil tahimik at kung may magkamali man kung sino ay sigaw ang aabutin nito.

Kinagulat nila Solomon at ng mga iba pa na pilit itong sumiksik sa gilid ni Solomon at Rey, nagulat si Solomon at hindi niya naiwasan na bumagsak ang ilang butil na kanin sa kanyang bibig pabagsak sa dahon ng saging. Habang si Rey ay napausog nang sobra dahil sa laking tao nito.

“Huwag niyo ko pansinin makikikain lamang ako.” walang pakialam na sambit ni Liam sa mga kakaibang pagtitig ng mga ito sa kanya, dinedma na lamang nila ito at nag-umpisa na silang kumain muli.

Minsan nagtataka si Solomon kung bakit minsan dumadakot ito sa bandang pagkain niya at kinakain iyon ng walang pandidiri, nakakunot si Solomon at hindi maiwasan na mailang sa ginagawa ng lalaki.

“Gusto mo pa?” tanong nito sa kanya habang itinaas nito ang hita ng manok, hindi pa nakakasagot si Solomon ay nilagay na niya ang hita ng manok at kumuha pa ng kanin at idinagdag iyon sa pagkain ni Solomon.

“Ah, boss boss tama na yan, busog na ako hindi ko na mauubos yan...” at pinigilan niya ito dahil dumadakot nanaman ng panibagong kanin at mga ulam.

Mas agaw pansin sila ng mga kasamahan sa pagkainan, ang iba ay naguguluhan sa ginagawa ng kanilang boss, napansin naman ito ni Liam.

“Pasensya na, sige lang kumain kayo, mauna na ako...” at basta-basta na lamang itong umalis, kumunot ang noo ni Solomon at tinignan ang punong punong kanin at ulam sa kanyang harap.

‘Ang bilis, busog na ba yun? Tatlong subo lang yata ginawa nun, a.’ tanong sa isipan ni Solomon.

“Rey tulungan moko ubusin ito, kuha ka dito di madumi yan.” tumango lamang ito at naghati sa pagkain.

Gabi na at natutulog na sila kung saan binigyan sila nang sapat na pampalipas ng gabi upang makatulog nang maayos, tatlo sila sa kwarto maliit lamang kung tatantiyahin pero sapat na upang makatulog at malaki ang kaibahan sa kanyang nakasanayan na tulugan.

Nasa sofa siya at hindi makatulog ng maayos, malambot naman iyon at sapat ang haba upang siya ay makaunat ngunit tila naninibago.

‘Hirap palang namamahay’ sambit niya sa sarili, siya'y tumayo at lumabas ng kwarto, hiwalay hiwalay ang mga trabahador hindi niya alam kung nasaan ang iba basta ang alam niya ang iba ay nasa ibang pwesto na tinutuluyan.

Napakatahimik sa ilabas malakas ang hangin at napaka presko, ang mga dahon na nagliliparan at mga punong dahon at halaman na tila sumasayaw. Ang buwan na nagbibigay liwanag at ganundin ang ibang mga poste.

Pansamantala siyang tumayo ng matagal sa ilalim ng poste hindi kalayuan sa kanilang tinutuluyan. Nagpapasalamat siya at maganda ang trato sa kanila hindi kase tulad ng mga iba niyang pinagtrabahuan ay kung saan saan lamang sila humihiga para mabawi ang lakas at antok.

Habang taimtim na nag-iisip ng mga bagay bagay ay may nagsalita sa kanyang likuran.

“Hindi makatulog?” pinagmasdan ito ni Solomon at nang tumapat na ito sa liwanag ay nakita na niya ang kabuuang anyo ng isang lalaki habang may hawak hawak na sigarilyo sa kanang kamay.

“Ikaw pala yan boss, hirap ho kase mukhang namamahay at iniisip narin mag-ina ko...” medyo nagulat si Liam sa kanyang nadinig at nagpabuga ng usok.

“Pamilyado ka na pala...” tinitigan niya ng mabuti si Solomon, malaya niya itong tinitigan dahil hindi naman ito nakaharap sa kanya.

“Oo boss, ikaw bakit gising kapa?” si Solomon habang nakatingin sa maaliwas na kalangitan na punong puno ng mga bituin.

“Madalas talaga ako hindi makatulog hindi pa naman alauna, alas onse y medya pa lang naman.” mahinang ikinatawa nila iyon at di kalaunan ay tumahimik sa pagitan nilang dalawa.

"Gusto mo ba? Meron ako dito" alok niya ng sigarilyo kay Solomon upang mabasag lamang ang katahimikan sa pagitan nilang dalawa.

“Hindi na po boss salamat nalang.” pagtanggi at inalala ang pangako sa asawa noong bagong magkasintahan na itigil ang pagsisigarilyo.

Pagtango lamang ang isinagot nito sa kanya at nag iisip ulit ng panibagong usapin, ayaw niya maputol ang pag uusap nila kaya naman kahit anong paksa ang dapat maisipan ay kanyang sasambitin.

“Huwag mo na ako i-po kapag tayong dalawa lang.” ngiti lamang at tango ang isinagot uli sa kanya kaya na kanyang kinabugnot.

“Ano ulit pangalan mo pre?” sabay tapon sa kanyang sigarilyo at tinapakan.

“Solomon Guevarra, ikaw sir anong ngalan mo?” at umupo sa bandang gilid.

“Liam Villanueva...” at muli mukha nanaman silang tanga na pabaling baling kung saan saan. Kapwa nag iisip ng paksa upang may maikwento at para mapatay ang ilang sa pagitan nila.

“Huwag ka umupo diyaan, halika sumunod ka doon tayo sa garden may mas maganda doon.” kuryosidad naman ang bumalot kay Solomon.

Habang sila ay naglalakad ay may ilan ilan silang pinagkwekwentuhan sa mga bagay na walang kabuluhan o sa mga bagay na may kabuluhan.

Ilang oras pa ay nakarating na sila sa mini flower garden, maliit ang nagsisilbing harang nito tila tuhod lamang ang kahoy na nagsisilbing pintuan at bakod, pero hindi iyon ang kanyang pinansin ang loob nitong napakaganda, ang mga iba't-ibang halaman na matitingkad ang kulay na mga bulaklak na nagpadagdag aliw sa kanya, ang mga water fountain na tatlo at magkaiba ang mga disenyo at magkakahiwalay. Ang mga Koi fish na tinitignan niya sa fish pond na hindi niya alam kung anong tawag at klaseng mga isda.

“Doon tayo.” turo ni Liam sa bench.

“Sobrang ganda dito, napakayaman talaga ang nag mamay-ari...” mangha na pagkakasabi niya, iniisip niya kung bibigyan niya ng ganitong regalo si Agatha tiyak magugustuhan nito iyon, alam niyang mapapasaya niya iyon ngunit malabo para sa isang katulad niya na makabuo at makabili ng mga ibang materyales dahil sa antas na estado niya.

“Hahaha... mini garden palang ito may mas malaki pa dito at maraming garden ang asawa ni Don Bendio.” matagal tagal sila sa pwesto na iyon at nagkwentuhan.

Nalaman niyang may tatlo itong anak puro halos babae at may asawa na nurse. Iba't-iba pa ang kanilang usapin, ngunit nang sumapit ang alas dose ay nagpasya na si Solomon magpahinga dahil maaga at nakakahiya baka mahuli siya sa paggising, pagtanggi ang naiisip ni Liam ngunit hindi niya pipilitin ang isang bagay na dapat unahin ng isang tao lalo na kung importante.

Alas singko y medya nang sila ay magising, habang ang iba ay maaga talaga nagising at nagmuni muni muna, nagsimula na silang unahin ang pangkaraniwan na routine pang umaga.

Ang iba pagkatapos mag umagahan ay hindi na naligo at nag umpisa na mag trabaho katulad ni Solomon. Lahat ay pokus sa kanilang ginagawa, may ilan kwentuhan, biruan habang nagtratrabaho.

“Pre, paki-abot naman ng trowel...” sambit ng kanyang katrabaho inabot naman niya ito at ibinigay.

Mabigat na kinuha ni Solomon ang dalawang sakong cement at pinasan sa kanang braso, madungis na siya at dumidikit pa iyon sa pawis. Ganun din ang kanyang lumang longsleeve shirt na nabahiran ng alikabok at ibang dumi. Dahil sa mainit ay tinakluban narin niya ang kanyang mukha at ulo, isa na rin sa dahilan upang hindi na siya mahirapan magpunas lagi ng pawis sa mukha, tanging mga mata lamang ang hindi natatakluban ng kanyang suot na damit kahapon.

Habang hinihintay matapos ang paghalo sa Cement mixer ay nakaramdam nang pagkaihi si Solomon. Mas malayo naman ang kanilang tinutuluyan kung doon pa niya balak mag bawas kaya naman tinapik niya sa braso ang isang lalaki.

“Pre ikaw muna bahala dito, ihi lang ako.”

“Sige sige ako bahala brad.”

“Saan ba banda palikuran dito?” marahan niyang tanong.

“Medyo malayo layo doon sa pool area ang pinakamalapit, alam mo ba iyon?”

“A, hindi...” tinuro nito sa kanya at binilisan ang paglalakad dahil sasabog na ang kanyang pantog.

Pagkarating ay hindi na niya pinansin pa ang ang laki at ganda ng swimming pool, dumiretso sa panlalaking CR at tinanggal ang takip na damit sa kanyang ulo at umihi. Pabalik na siya nang masilayan niya si Gido na pasimpleng pumasok sa isang maliit na bahay.

“Gido hoy anong gagawin mo dyan?” sapat na lakas na kanyang sinigaw upang madinig nito pero huli na dahil nakapasok na ito bago pa niya maisambit iyon.

Sa kuryosidad ay sinundan niya si Gido, nakaramdam siya ng kaba dahil baka mapagkamalan siyang magnanakaw. Nagtatalo ang kanyang iniisip kung papasok nang tuluyan o mabuting huwag na lamang. Malaki ang kinain na minuto sa pagtayo ni Solomon doon, at sa wakas ay minabuti na lamang niya ang umalis na lamang. Ngunit nang siya ay palabas na ay may sumigaw.

“Arayyy...” dinig na sigaw ni Solomon mula sa loob.

‘Boses ni Gido’ kaya agad siyang napabalik at dahan dahan pumasok sa pintuan, maingat siyang pumasok at pinagmasdan ang paligid. Maganda ang mga disenyo sa loob maaliwas dahil sa puti ang pintura at ang tiles na kulay puti din.

“Aaaahhh...”

Napatingla siya at doon ng gagaling ang sigaw, ang kaibahan lamang ngayon ay boses babae naman ito, nagkaroon ng ideya si Solomon na baka na may nangyayari sa dalawang sumisigaw at hindi maiwasan mag isip ng sekswal at tumigas bahagya ang kanyang sawa.

Umakyat siya sa hagdan, dahan dahan siyang naglakad at nakita niya ang naka siwang na pintuan sa kwarto. Huminga ng malalim at nagsunog ulit ng ilang minuto upang mag ipon ng lakas loob upang silipin.

Nilapitan niya ito at sumilip, ganoon na lamang ang gulat niya ng makita niya ang nagaganap sa loob.

Hindi dalawa, hindi tatlo, kung hindi apat sila.

“s**t, Sir. Villanueva ang sarap niyo...” bigkas ni Jason habang kinakantot nito si Liam, gulat siya sa kanyang nadinig hindi niya akalain na ang boss nila ang isa doon, ngayon alam na niya kung sino ang lalaking nakatalikod sa kanya dahil sa pwesto nitong mga ito na nakatalikod, ang babaeng nahahaharangan nila habang kinakantot ni Liam, na kinakantot naman ni Jason. Ang tanging nakikita lamang niya ay si Gido ang nakikipaghalikan kay Liam dahil nakaharap ito sa pintuan. Pikit mata ito habang nakikipaghalikan kay Liam.

Mahihinang ungol at malakas na ungol naman para kay Jason at sa babae.

Pinagpawisan siya sa kanyang nasaksihan, hindi siya nakagalaw at nang ihakbang niya ang kanyang kanang paa paatras upang umalis ay ang pagdilat ng mga mata naman ni Gido, lumaki ang mata nito, bumitaw sa halik at sumigaw.

“s**t may tao!” kaya naman napabalikwas ang mga ito sa kanilang posisyon at nakita nila si Solomon na nanlalaki ang mata, gulat at tila napako sa kanyang pag atras.

‘Tang-ina... tang-ina...' nataranta siya at nang sandali makabawi sa pagkagulat ay mabilis siyang umatras at umalis.

Itutuloy . . . . . .