Chapter 37

1109 Words

Nagmamadali akong lumabas ulit pagkaalis ng sasakyan ni Rett. Nagpalinga-linga ako para hanapin si Grant dahil wala naman akong nakitang anino niya. Nagulat ako ng may motor na biglang tumigil sa harapan ko. Nang lingunin ko ito, nakita ko ang walang buhay na mata ni Grant na nakatingin sa akin. “Wear this,” aniya sabay bigay sa helmet niya. “Aanhin ko iyan?” Bored niya akong tinignan at siya na ang nagsuot ng helmet sa ulo ko. “Kakauwi ko lang Grant,” mahinahon na sabi ko. “I know and I don’t fvcking care.” Nakagat ko ang pang ibabang labi ko sa mga mura niya. He’s pretty mad. Sumakay na ako sa likuran niya na walang sinasabi. Agad niyang pinaharurot ang sasakyan niya paalis sa bahay namin. Kinakabahan ako na gabi na at wala pa ako sa amin. Tiyak na hahanapin ako ni lola at oras

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD