Chapter 3
1288 Words
STEPH'S POV
Naalimpungatan ako sa sinag ng araw na
tumatama sa mukha ko, isama pa ang mabigat na
bagay na nakadantay sa aking bewang
"Wait? May nakadagan sa bewang ko?' Nagising
ang diwa ko sa isiping lyon,
Unti unti kong minulat ang aking mata na siyang
nagpagulantang sa katawang lupa ko.
"Oh my God" nanlalaki ang aking mata at natutop
ang aking bibig cahil ang nasa harapan ko lang
naman at katabi ko sa isang kama ay isang
estranghero, isang napakagwapong estranghero.
Mabilis kong inalis ang tingin sa katabing lalaki at
inilibot ko ang paningin sa loob ng kwarto. Sa
kulay pa lang na olack and white ay alam kong
hindi ito ang condo ko.
anong nangyan??"
Nagpapanic na tanong ko sa sarili, Agad kong
diningnan ang nasa ilalim ng kumot at nanlumo ako dahil mukhang may hindi magandang nangyari dahil sa katangahan ko. Plit kong hinahanap sa aking memorya kung ano ang eksaktong nangyari kagabi ngunit ang naalala
ko lamang ay ang muntik ko ng pagka subsob sa
sahig ng bar kung hindi lamang ako nasalong
isang lalaki.
"wait"
My eyes widened because of realization.
Muli akong napasilip sa katabi ko. Mahabang pili
mata, matangos na ilong, mapula at mapangakit
na labi, magandang pangangatawan. Siya nga.
Naalala ko na.
Ramdam ko ang pag init ng mga pisngi kong unti
unti bumalik sa ala-ala ko ang mga nangyari.
Tinuktok ko ang ulo ko dahil sa katangahan na
ginawa ko. Nagpadala ako sa emosyon at
kalasingan ko kagabi.
Oo alam kong gusto kong makalimot pero hindi
kasama dun ang ibigay ang iningat ingacan ko. Naiiyak na ako sa inis. Halos mapunit ko na ang hawak na kumot sa sobrang higpit ng pagkakahawak ko dito
I took a deep breath. This is not the right time para
magpanic. I need to get out of here as soon as
possible bago pa magising ang lalaking katabi ko.
Napatingin ako sa kamay na nakadantay sa aking
bewang at dahan dahan itong inalis.
Halos napapitlag ako sa gulat ng bigla itong
gumalaw at hinigpitan pang lalo ang yakap sa
akin.
"s**t, ang kulit naman Nag attempt akong mui na alisin ang kanyang kamay. Gumalaw itong muli ngunit sa kabutihang palad ay tumalikod na ito sa akin at niyakap ang
katabing unan.
Para akong nabunutan ng tinik sa dibdib.
"Thanks God" mahina akong bigkas at dali dali na
akong bumangon. Hindi niya dapat ako maabutan.
Hinagilap ko ang suot ko kagabi at kahit may
masakit sa pagitan ng aking mga hica ay binilisan
ko ang kilos. Hinanao ko din ang shoulder bag na
dala kagabi.
Lumingon kong muli ang estranghero.
"I hope hindi na magtagpo ang landas nating
dalawa" mahina kong sambit bago marahang
isinara ang pinto
Lumabas ako ng building at agad na pumara ng
tax
"Manong sa Soledad Tower po"
Habang nasa daan ay nagdarasal ako na sana hindi
ako nakilala ng lalake. Sana hindi niya hinalungkat
ang bag ko para tingnan ang ID ko at sana hindi na
kami muling magkita. Binuksan ko ang bag at
hinanap ang phone ko. Pagtingin ko sa screen ay
nakapatay ito. Low battery.
ibinalik ko na lang ito sa bag Sumandal ako zl
pumikit. Ang sakit ng ulo ka. Hinilat ko ng maralian
ang sentido para maibsan ang sakit. Ganito pala
ang pakiramdam ng may hang over Sa gitna ng ginagawang pagmasahe sa ulo ko ay bigla akong napaisip kung pano pag may nabuo?
Hindi ko maalala kung gumamit ba ito ng
proteksyon o nag withdrawal method kagabi.
Pero hindi naman ako fertile kaya hindi naman
siguro mangyayari yun. Ngunil kung meron mary, tatanggapin ko ng lubos dahil isa itong biyaya nat bigay ng Diyos.
"Nandita na po tayo ma'am"
Napapillag ako nang magsalita si Manong driver.
Tiningnan ko ang matru al agad na kumuha ng
isang libo at iniabot sa kanya.
"Ma'am wala pa ba kayong barya? Kalalabas ko
lang po kasi kaya wala pa po akong panukli"
karmat ulang tanong nito sa akin.
Tiningnan kong muli ang wallel, 20 pesostang ang
smallest bill na naroon.
Tumingin akong muli kay manong.
"Sige marong, wag niyo na po akong sukaan. Pa
buenas ko na po sa inyo yan dahil unang pasahero
niyo aku"
"Naku ineng, salamat ng marami. Pagpolain ka
nawa ng poong Maykapal." Nakita ko sa mukha
nito ang labis na tuwa. Ngumiti na lamang aku at
lumabas na ng Lax
"Good morning Ma'am Steph" magalang na baling
guard na nakabuty ngayong araw, si kuya Ron, nang makita ako. "Good morning po kuya" ganting bali ko sa kanya.
"Naku mam, mukhang mag aalala pa inyosimam
Camille kahapon, ang beses po siyang tumawag
kagabi kung dumating na daw pu bu kayo."
"Nalowbal po kasi ako kuya. Hindi na po ako
nakapag text kay Camille"
"Nabalitaan ko pa ang nangyari mam kahapon.
Pag nakita ko po yung hilaw niyong ex hindi ko po
papapasukin dito seryosong wika ni kuya Ron
Ngumili ako.
"Salamat po kuya. Pasok na po ako. Baka po
Subrang nag aalala na si Camille sa akin was ko
sa usapan
"Sige po mam" magalang na sagot nito at pinapasok na niya ako. Si Camille ang bestfriend ko na kasama kong nakatira sa condo. Simula noong mamatay ang
mga magulang ka sa isang aksidente noong 10
years old ako ay ang pamilya ni Camilla ong
kumpkup at nagpalaki sa akin dahil mag best
friends cin sila noon ng mga magulang ko. Hindi
ka na cin matandaan kung anong nangyari noon.
Sabi nila nagka amnesia ako dahil kasama ako sa
aksidente Pinrotektahan daw ako ni mama kaya
hindi ako napuruhan. Pero natrauma ako sa
nangyari at pinili daw ng utak ko na kalimutan
Mayaman ang pamilya ni Camille ol mabait din.
Linuring nila akong tunay na anak. Ang condo nu
ila ay regalo nila sa amin ni Camille noong
nakapagtapos karning kolehiya.
May kaya din daw kami noon sabi ng magulang ai
Canile. Ngunit nalugi ang kompanya nina daddy:
sa hindi malamang dahilan kaya wala itong
naiwan sa akin. Hindi ka din maalala kung ano ang
nangyan noon dahil masyado pa akong bata. Ang
sabi lang ng lita Carol, mama ni Camilla, ay
namatay ang mga magulang ko sa isang tar
accideal,
Maraming tao sa labby ang nakatingin sa akin ng
malungkot. Siguro ay nabalicaon din nila ang hindi
pagsipoing groom ko. Napabuntong hininga ako
at pilit na inignora ang kanilang ting
Pagdating ko sa tapat ng condo unil namin ay
huminga muna ako ng malalim soko pinunchang
code.
Pagbukas ko ng pintuan ay siyang paglabas ni
Camille galing kusina at may kalawagan Napatingin ito sa direksyon ka. "Mom, nandito na po siya. Wag na po kayong tumawag ng pulis. Opo. Kausapin ko na lang po muna. Sige mom Love you!"
Pinalay na nito ang tawag, at dali daling lumapit si
akin..
"Oh God Steph, saan ka nanggaling? Halos
ipalawag na nidaddy ang mga kaibigan niyang
pulis para ipahanap ka. Okay ka lang ba walung
nangyaring masama saya?"
Sunod sunod na tanong nito nang makalapit sa
akin at hinila ake paupo sa sofa
"I went to the bar last night. And nakatulog ako sa
VIP room nila. Mabuti na lamang at mabailang
may-ari. Sorry, hindi na ako nakatawag. Nalowbat
na din kasi yung phone ko pagdadahilan ko
Sorry Camille. Everything that happened last night.
will be buried deeply.
Hinilol ko ang sentida dahil sa pagkiros nita al
sumandal sa sola. Alala naman siyang turningin sa
akin.
"Wait, ipaglilimpla kita ng kape."
Agad itong lumayo at maya maya ay bumalik na
ila sa sala dala ang isang tasa ng kape. in lapag
nito iyon sa harapan
Kinuha ko ito at marahang humigop. Dumaan ang
mahabang katahimikan
"Do-do you know what happened to him?"
Mahina kong tanong kay Camille. Alam kung alam
na niya ang tinutukoy ko.
- Writer
