Sencerin anlatımı
Masanın üzerindeki o ağır sessizlik, Esra’nın sorusuyla birlikte boğazıma düğümlendi. Babamın adının geçtiği her an, çocukluğumdan beri üzerime çöken o kapalı oda havası yine ciğerlerimi zorluyordu. Ama bu sefer farklıydı; annem yanımda, güvende ve yüzünde hayatımda ilk kez gördüğüm o garip, taze umutla oturuyordu. Bardağı masaya bıraktığımda çıkan ses, sessizlikte bir kurşun gibi yankılandı.
"Konak şu an barut fıçısı Esra," dedim, sesimi kontrol altında tutmaya çalışarak. "Babam sabah annemin odasını o halde görünce, yıllardır alışık olduğu o mutlak hakimiyetin ilk kez sarsıldığını anladı. Önce inkar etti; 'Gittiği gibi gelir, gidecek kapısı mı var?' diye kükredi koridorlarda. Ama akşam olup da evde o sessizlik yankılanınca, işte o zaman işler çığırından çıktı."
Göz
