Esra’nın Anlatımı
Mutfaktan gelen tıkırtılar, salondaki gergin sessizliği bölmeye yetmiyordu. Amine Teyze’nin "düğün" kelimesini telaffuz ettiği andan beri annemin yüzündeki o gölge gitmemişti. Misafirler restorasyon detaylarını konuşmak için bahçeye ve diğer odalara dağılınca, annem beni kolumdan tutup mutfağa çekti.
"Esra," dedi, sesi fısıltı kadar alçak ama bir o kadar keskindi. "Amine Hanım’ın ne dediğini duydun değil mi? Daha dün konakta fırtınalar koptu, kadın bugün seni gelini ilan etme derdinde."
"Anne, sadece temenni etti," diye geçiştirmeye çalıştım ama annem elindeki bezi tezgaha sertçe bıraktı.
"Temenni değil o, niyet okuma! Bak kızım, sen bu evin tek evladısın, üstelik doktorsun. Biz buraya Bedirhan Bey’in aile dramlarına meze olmaya gelmedik. Sencer iyi çocuktur, dür
