Esra’nın Anlatımı
Asel’in kolumu sıkan parmakları bembeyaz kesilmişti. Arabanın arkasına sinerken, gecenin karanlığında parlayan far ışıkları gözlerimi alıyordu. Gelenlerin ayak sesleri çakılların üzerinde yankılanırken, öndeki figürün gölgesi devleşerek üzerimize düştü.
Asel’in o şen şakrak hali saniyeler içinde yok olmuş, yerini buz gibi bir ciddiyete bırakmıştı. "Esra, ne olursa olsun arabanın arkasından çıkma ve Sencer’i ara," diye fısıldadı. Sesi artık bir arkadaşın değil, köşeye sıkışmış bir savaşçının sesiydi.
Araçlardan inen siluetler netleşmeye başladığında Asel’in neden bu kadar korktuğunu anladım. Öndeki adam Fatih’ti. Allah’ın belası! Yaptıkları yetmedi mi bu pisliğin? Ne diye kızın hayatıyla sürekli oynuyor? Kızgınlıkla solurken Fatih faresinin arkasındaki gölge daha
