Sa sunod kong pagpasok, hindi ko maiwasang hanapin ang mga matang nakatuon sa akin. The piercing gazes. The disgusted stares from head to toe. Pati na rin ang mga bulungan. Ngunit habang naglalakad sa pathway, hindi ko iyon matagpuan.
Halos lahat ay iniiwasan na rin ang tingin ko. Walang nangahas na bumulong o magsabi ng kung ano-ano. More so, it feels like everyone was minding their own business as I passed by in front of them.
Hanggang pagdating ko sa classroom ay parang normal ang lahat. Nagtatawanan sila Vaughn at may nilalaro pang basketball sa loob ng classroom.
Vaughn just smiled at me. Hindi ko maiwasang magtaka, at hindi ko alam kung dapat ba akong kabahan.
“Ano, Triana? Naaral mo ba iyong notes na pinahiram ko?” tanong ni Lucy.
Tumango ako at ngumiti sa kanila. “Oo, Luc
