Chapter 21
MARINELLA
Kanina pa akong paikot-ikot sa labas ng villa ni Sandro. Humingi kasi ako ng kalahating oras sa kanya para makapag ako isip sa gusto niya. Malamig ang hanging pero pinawisan ako kahit malamig ang panahon. Tumingala ako sa taas na nakapamewang ako. Pero si Sandro ang nakita sa veranda na nakatayo na may hawak siyang tasa ng kape. Nakatingin siya sa aki. Hanggang sa Nkbagkatitigan kaming dalawa. Kanina pa siguro siya nagmamasid sa akin sa baba.
“Hindi ka pa ba nahihilo?” tanong niya sa akin sa taas.
“Nag iisip ang tao Sandro,” sagot ko narinig ko na tumawa si Chantel at pumasok sa loob.
Pero mabilis din umikot ang oras 10 minutes left.” Sagot niya sa akin. Hindi yata siya papasok sa trabaho baka hinihintay niya ang sagot ko.
Hindi ko na namalayan na nauubos na pal
