SHE'S MY KARMA

SEITE

Caliv's PoV,

Ooucchh, my head!! Parang binibiyak sa sakit yung ulo ko.

Naalimpungatan ako sa ring ng phone ko at sa matinding sikat ng araw na tumatagos sa glass ng sasakyan ko.

Kinapa ko yung phone ko sa bulsa at sinagot ito.

"Ahm... Yes, hello!" Inaantok ko pang sagot dito.

["What the hell you've doing to your life Caliv? Wala ka na ba talagang magandang gagawin sa buhay mo."] Galit na sigaw sakin ni Dad sa kabilang linya.

"Bakit nanaman ba Dad? Lumayo na ako't lahat lahat naging independent na din ako at di umaasa sa kahit na sentimo ng perang galing sainyo pero bakit hanggang ngayon pinapamukha niyo paring inutil akong tao."

["Be careful to your words Caliv I'm still your father and you're my only son at kahit anong gawin mo sa loob at labas ng puder ko ay nadadamay ang pangalan at reputasyon ng kompanya.]

"I'm no longer part of that freaking company Dad at kahit kailan di na ako babalik diyan." Inis kong sabi at binaba ang linya ko.

Ginawa ko na lahat ng gusto niya pero napakasama at napakababa parin ng tingin niya sakin. Ngayon namang maraming nagiging problema sa company sakin niya sinisisisi ang lahat dahil paulit ulit kong tinatanggihang bumalik dun at ayoko na talagang bumalik.

Sa mga pinaggagagawa ko ngayon mukha na akong walang patutunguhan sa buhay. Napahilamos nalang ako at yumuko.

Bakit paba ako patuloy na nabubuhay? Para padalhan ng white rose si Lhurielle? HAHA bigla akong natawa at napailing. Ginagamit niya yung perfume, pero kapag nalaman niyang sakin galing lahat yun sigurado akong masusuka siya.

Pero, teka! ba't nasa kotse ako? kadalasan hinahayaan lang nila akong makatulog sa labas ng bar. Kukunin ko sana yung bottled water na nasa tabi ko ng mapansin ko ang isang panyong kulay maroon at sigurado akong di sakin g*n, kanino kaya toh? baka dun sa server na naghatid sakin dito sa kotse. Mukha naman itong malinis kaya kinuha ko, at nagulat ako sa amoy nito at may nakaburdang Lhur.... Pero imposible! Ang ini-expect ko kasi lalaki yung may- ari ng panyong toh dahil sa bigat kong toh mahihirapan ang babaeng alalayan ako papasok ng kotse.

Tinabi ko nalang muna yung panyo at uminom ng tubig, saka nagmaneho pauwi sa tinutuluyan kong condo. Kailangan ko ng magmadali dahil may trabaho pa ako ng 8:00 at 7:20 na malapit lang naman yung pinagtatrabahoan kong maliit na kompanya pero mas okay na yun kaysa walang trabaho.

Wala pang sampung minuto ay nakarating na ako sa condo at agad akong nag- asikaso.

[One hundred twenty hours later]

"Uy! Caliv kena-career yung OT ah, ikaw nanaman huling uuwi?." Pabirong tanong ng isa kong kasama sa trabaho na pauwi ng si Ronnie.

"Oo nga, baka may pinag-iipunan na." Dagdag pa ni Axel.

"Di naman HAHA wala lang talaga akong gagawin kapag umuwi ako ng maaga." Sagot ko sakanila.

"Mag-girlfriend ka kasi para mai-excite ka namang umuwi." Si Axel.

Natawa lang ako sa sinabi nito.

"Sige pre mauuna na kami ganyan talaga pag single, bored sa buhay HAHAHA, bukas nalang ulit." Paalam ni Francis at lumabas na silang tatlo.

Ang saya lang na magkaron ng ka works mate na tulad nila yung komportable sa isa't-isa nung CEO pa kasi ako masyadong formal yung treatment sakin ng mga coworkers ko.

Tinapos ko na yung mga natitirang paper works. Mag aalas nuebe na ng gabi ng matapos ko ang lahat ng iyon at kakaunti na lang din ang tao sa office.

Pagkalabas ko ng building ay dumiretso ako sa parking lot at nagmaneho pauwi. Nasa kalayuan pa ng may makita akong babae na sinisipa sipa ang motor nito dahil mukhang pumalya at mukhang inis na inis ito kaya tinabi ko muna ang kotse ko para tanungin kung may maitutulong ako.

"Excuse Miss! Is there anything problem? Baka makatulong ako." mahinahon kong tanong dito naka side view ito at medyo madilim ang paligid kaya di ko masyadong makita ang mukha niya.

Muntik na akong mapatalon ng lumingon ito.

"Oh, Lhurielle! What happened? Is there anything that I can help?" Tanong ko sakanya ng mabalik ako sa ulirat.

"Tch! It's none of your business." Malamig na sabi nito.

"Okay, nakita mo na naman ako so, sorry for ruined your day. But come on delikadong magstay sa lugar na toh baka kung mapano ka."

"Di ba mas delikadong makasama ka?" Sarkastikong sabi nito.

"Tch! Okay. Gusto lang kitang tulungan.*

"You doesn't care."

"I care." Agad na sagot ko.

"Why do you care?."

Parang may pinupunto siya sa sinabi niyang iyon. Nakaramdam ako ng matinding kaba sa agarang sagot niyang iyon.

"A-Ahm.... B-because I-I w-want.... I j-just want to care."

"Anong nakakautal sa tanong ko?" Takang tanong nito.

"N-nothing. Mukhang galit ka kasi kaya kinakabahan ako."

"Psh!..... Pwedi ka ng umalis. I don't need your help."

"Di kita pweding hayaan dito babae ka parin."

"Ako babae? Sigurado ka?"

Bahagya akong natawa sa sinabi niya kaya napayoko ako.

"Alangan magkagusto ako sa lalaki diba." Mahina kong bulong.

"May sinasabi ka?" Tanong nitong tumaataas pa ang kilay pero umiling iling lang ako.

Uulan na yata unti- unti ko ng nararamdaman ang mga patak ng ulan.

"Ah wala. Sumabay ka na kasi sakin baka maabutan ka na ng malakas na ula dito.."

Di ko alam kung kakabahan ba ako o matatawa sa reaction ng mukha niya sa tuwing kumukulog at kumikidlat parang kinikilabutan siya ng sobra.

"Ano sasabay kaba sakin o mag---" Di ko na natapos ang sasabihin ko ng bigla akong linampasan nito at sumakay sa kotse ko.

Pilit kong pinipigil ang mga ngiting nagkukumawala sa labi ko.

'Di ko inaasahang makakasama ko siya ng ganito. Sasama din pala papilit pa HAHA.'

Umikot na ako sa driver seat at sumakay na rin.

Pagkapasok ko ay nadatnan ko itong-- tulog?!..

"Yung seatbelt mo." sabi ko dito pero di di siya kumibo.

Ayoko na siyang gisingin kaya ako nalang ang naglagay ng seatbelt sakanya, habang inaayos ko iyon ay bigla itong lumingon dahilan para magkalapit ang mukha namin at nagulat ako ng dilat na ang mga mata nito.

"Anong ginagawa mo?" mahinahong sabi nito, akala ko dadapo na sa mukha ko yung kamao niya pero parang wala lang sakanya yung ginagawa kong paglapit sakanya. Agad na akong lumayo dito baka uminit pag ulo nito.

"Ahm... Y-yung s-seatbelt mo." Hell no! Ba't ba ako nauutal.

"San nga pala kita ihahatid?" tanong ko sakanya."

"Diyan sa bar na malapit sa Vegaz."

Dun yung unit ko sa Vegaz building. Ano naman kayang gagawin niya sa bar ng mag isa at babae pag siya. Di ko tuloy maiwasang mag alala.

Wala na ulit nagtangkang magsalita sa aming dalawa ng mag umpisa akong magmaneho.

"Ano palang nangyari dun sa motor mo?" pagbasag ko sa mahabang katahimikan.

"Di ba obvious nasiraan." pilosopong sagot. Ang angas talaga nito kausap.

"Tsk... I know nasiraan but, I mean anong sira?"

"Na-flat yung gulong." pabalang na sagot nito.

"Ahh... Oh, andito na tayo." hindi na ko nag park ng maayos dahil aalis din naman ako kaagad.

Ng buksan niya ang pinto ay nag-aalinlangan itong bumaba, malakas parin kasi ang mga pagkulog at pagkidlat.

"Take this!" Abot ko sakanya ng earphones.

"Anong gagawin ko diyan?" kunot noo nitong tanong.

"Base on your behavior mukhang may takot ka sa kulog at kidlat. May ganyan din kasi yung pinsan ko kaya mabilis kitang naobserbahan gamitin mo yang earphones para di mo gaanong marinig yung kulog."

"Ah, okay.. Thanks for this and for the ride." saka ito ngumiti ng tipid at bumaba ng sasakyan pero bago niya iyon sinara ay nagsalita ulit siya.

"Thanks too for keeping my handkerchief(I found the handkerchief on her hand) I didn"t expect that your such a loud person when you're drunk." saka niya sinasak yung earphones sa cellphone niya at bumaba.

'What?!.... Don't tell me? Hell no!'

Ano kayang mga sinabi ko? Ba't wala akong maalala, the heck!

Bumaba agad ako ng kotse at hinabol siya.

"Wait, Lhurielle!"

Lumingon ito na tila napipilitan pa.

"Why?!"

"M-may nagawa ba akong di maganda? Anong mga sinabi ko? I'm really sorry." kabadong tanong ko dito.

"Wala naman. But now I know everything."

"W-what do you mean do you know 'everything'."

"Ahm... Everything... about the roses, the perfume and then about your feelings.

Tch! Corny." ngumisi ito bago ako tuluyang talikuran, samantalang ako ay tila naestatwa na yata sa kinatatayuan ko.

'WTH'

.

.

.

.

.

.

.