SECRET AFFAIRS' Bound in Love (Ree and Lia)

Chapter 4 Enemy is close

MARIIN kong ipinikita ang aking mata at humugot ng lakas. I don’t want to see him at lalong ayoko na kasama ko siya. Humakbang ako paitaas ngunit hindi pa man ako nakatatlong baiting ay narinig ko na binabati na siya ng mga taong naroon sa living room. Amazing it is. Kilala niya ang mga bisita at tila kilalang-kilala siya ng mga bisita ko. Surprise, Lia. Tanging nasambit ko sa aking sarili. Ipinagpatuloy ko ang pag-akyat.

“L-lia..”

Natigilan ako at lumingon sa tumawag. He’s so tall, maputing singkit ang mga mata. His skin looks so clean and his lips were rosy pink. His broad shoulders were like gonna tease a woman and leave. Nakangisi ito sa ‘kin. Seriously? Were close? Ganito ba talaga siya? O nagpapakitang tao lang? Well, Timothy Kwan wala kang mapapala kay Lia Herrera. I don’t care if you look handsome.

“Good morning,” bati niya. “Pwede ba tayong mag-usap?” tanong niya.

So I looked at myself if it is fine na humarap ako sa kaniya. I made sure na wala siyang makikitang balat sa legs ko. He shouldn’t see even an inch of my skin down there. Mabuti na lang at naka maxi dress ako at nakatago ang legs ko.

Hinarap ko siya na nakataas ang kilay. Bumaba ako ng mabilis at parang hangin lang akong dumaan sa kaniya. Halos ayaw niya ako iwasan ng tingin.

“Follow me,” sabi ko habang nilalagpasan ko siya.

Tinungo namin ang lanay at doon ako naupo habang tinitingnan siya mula ulo hanggang paa.

“Mukhang hindi ka pa naman fit para maging asawa ko,” sabi ko dito sa sarkastikong himig.

Napangiti siya. “Here..” iniaabot niya ang hawak na boquet.

“Are you gonna buy me with those flowers?” tanong ko rito.”These are roses and I don’t like them just like how I do to you.”

Umiling siya kaagad. “No, of course not. I am not buying you. I just want to give this to you to see your smile.”

“Good! Itapon mo na lang, dahil wala ka naman makikitang ngiti sa mukha ko.”

“What?” untag niya.

“I am not in the mood for a play,” sabi ko sa kaniya.

“I brought this as a gift. Why would you want me to throw this?” tanong nito.

“I don’t like it, Tim. I don’t like you. I don’t like how things was last night. May alam ka ba? Halos wala ka lang reaksiyon sa gusto ng parents ko at parents mo.”

Inilapag niya ang bulaklak sa round table sa harap ko. Pinaghila niya ang kaniyang sarili ng upuan at naupo na rin sa harap ko.

“You sound rude, Lia but that wouldn’t stop me.”

Tawa ang siyang tugon ko sa kaniya.

Sumandal ako sa mesa at halos palihis na ang aking katawang umaabante ng bahagya sa direksiyon niya.

“Alam mo na kaka-twenty two ko pa lang? How would someone like me be a wife? Hindi ko pa nakikita ang sarili ko na mag-aasawa.”

“I think you should talk to your parents about it. Sila ang nakipagkasundo sa dad ko. At dahil kilala ka ng dad ko kaya pumayag siya.”

“Really?” tanong ko dahil hindi ko mapaniwalaan na parents ko mismo ang naglatag ng proposal. I am sure, it is mom. Siya lang naman kasi ang halos hindi mapirme ang loob kapag nasa malapit lang ako. Palibhasa hindi siya ang nagpalaki sa akin. It is granny Rebecca.

I never felt my mom’s love. That genuine love na sana ay tinamasa ko. But since she chose to leave me in Spain ay halos nakalimutan ko na how it feels to be loved by her.

“Lia,” tawag ni Tim. Halos natulala ako ng ilang sandali.

“Let’s do something to make the wedding off,” sabi ko sa kaniya.

“Oh! hindi pwede,” sabi ni Tim.

“And why?” nagtataka kong tanong. Impossible naman kasi na sabihin niyang matagal na niya akong crush.

“Because I and dad made an agreement too,” lakas-loob niyang sinabi.

“And what is it? Maybe I can help you in some ways. I just need to stop doing this.”

“It is between me and him. If you want to know about it. Marry me soonest, Lia.”

“You are kidding, Tim. Marriage is for two people who have fallin in love with each other. Hindi ako bagay na bibilhin mo para maging sa ‘yo.”

“I know. But I can buy you anything after. Just trust me.”

Umiling ako. “No, Tim. I trust no one.”

“Fine! Let’s get used to each other, besides kapag ikinasal na tayo, you will sleep beside me all through your life.”

Tumayo siya at tumalikod. Halos magdabog ang puso ko sa galit dahil sa sinabi niya. How could he say that? Napakabastos ng tabas ng dila niya. He is not the man for me. Yes hindi siya ang lalaking para sa ‘kin.

Ang kapal naman ng mukha na sabihin ‘yon? If that is what he thinks will happen. No, Tim. You are wrong dahil hinding-hindi ako matutulog sa tabi ng lalaking hindi ko mahal.

TIM POV

NAPAILING ako habang binabaybay ko muli ang daan papasok sa living room. Naghihintay na ang in charge sa susuotin ng entourage. I am doing business here kaya wala akong sasayanging oras. I have called up some friends na dumalo sila sa nalalapit kong kasal. Minamadali na ng mommy ni Lia ang kasal. Kaya wala akong magagawa but to help them get these things done on time. Ayoko na mapahiya ang pamilya ko dahil lamang sa katigasan ng ulo ni Lia. Ever since, she never changed. Kapag ayaw niya ay gagawa siya ng paraan

I shall see now if she haven’t changed her ways. Pero ganoon pa man ay kinakabahan ako sa gagawin niya. Sa maaari niyang gawin.

Napansin kong mas mabilis pa siyang naglakad papasok kaysa sa ‘kin. Pero hindi niya dinala ang bigay kong bulaklak. Napangiti na lang habang sinusundan ng tingin ang nagsusungit na babaeng ‘yon.

Nasa living room na kami at handa na lahat ng wedding gowns para pagpilian niya. Ang hindi niya alam rare collections ito ng mga wedding gown. Hindi ito common sa market dahil lahat ito ay gawa ko. Lingid ito sa kaalaman ng aking mga magulang. Ayaw ni dad na palaguin ko ang business ni mom. My mom is in textile industry at isa ako sa contributor ng magagandang disenyo ng mga gown sa kaniyang boutique.

Minsan ay may panahon ako at nagagawi ako doon para tulungan siya sa pag-aasikaso.

Halos magkasya lahat kay Lia ang mga gown. Perfect for her curves maliban sa nguso niyang kanina pa hindi mapaghiwalay. Ano ba kasi ang problema ng babaeng ito. Why wont she act like everything is okay. Sana kahit sa mga staff na lang ng mommy ko ay maging mabait siya. I know masyado niya akong sinusubok. But I will not quit that easy. Nagsisimula pa lang ang habulan, Lia. You be my wife.

Habang inaabala ko ang aking sarili panonood kay Lia ay nag-vibrate ang phone ko na nasa pocket ng aking coat. Tiningnan ko kaagad dahil baka mahalaga ito.

“Ree,” sambit ko.

He asked me to visit him at his condo. So I told him I’ll be there before sunset. Tatapusin ko lang itong mga dapat na unahin.

The whole time kasama ko si Lia ay parang wala rin akong kasama. She don’t speak to me. Mabuti pa ang hardenero ng pamilya nila ay nakailang topic na kami ay hindi nagsawa na kausapin ako.

Bago pa man ako nagpasya na umalis ay minabuti kong puntahan si Lia sa kwarto niya. Doon daw siya tumungo sabi ng katulong nila. Talagang iniiwasan niya ako. Still as I said, I will never give up.