TLGGPBTBW BOOK 2: Remove her Mask

Chapter Five

Axelly**

I closed my eye's. I need air to refresh my mind. I want to ease the whole problem that i facing right now.

Being stanlaurd is really huge responsibility but despite of the huge responsibility I'm still greatful dahil kung hindi dahil sa pamilya ko ngayon baka nasa lansangan na ako ngayon.

Kaya hindi ko bibiguin si Mommy, po-protektahan ko ang Familyang ito para sa ganun makabayad ako sa lahat-lahat ng ginawa nila sakin kahit napaka bigat na resposibilidad ang nakapasan sa aking balikat ngayon. 

Lagi napapawi ang aking ngiti tuwing naalala ko kung ako sa pamilyang ito. Meron akong malaking gagampanan dahil ng aking kinikilalang ina napapaisip tuloy ako kung naging ganito din kaya kabigat ang nararamdaman ni Mommy Yra ng nalaman niya ang resposibilidad niya?

Now I understand why mom always wanted me to bravest girl more than her. Hindi ko namalayan na hinahanda na niya pala ako sa maaring maging pansanin ko ngunit sana'y nandito pa sa mom kase alam ko gagabayan niya ako. 

I let out a heavily sighed. 

"Hija, pinapatawag ka sa baba" biglang tawag sakin ni Nay'Olie.

Nandito ako sa Veranda nagpapahangin masyado malalim ang nasa isip kaya sguro hindi ko napansin si Nay olie.

"Sunod na po" magalang na sagot ko sa kanya.

Ngumiti muna sakin si Nay olie bago ako iniwan mag isa dito. Muli ko hinarap ang naglalakihan na mga puno at nilanghap ang sariwang hangin. It's refreshing me. I really loved nature like mom.

---

"Tito D, your back?" I'm still shocked while seeing standing in front of me. He smile a bit before he open his arms kaya lumapit ako at niyakap siya ng sobrang higpit ganun din siya sakin.

I really miss him. It's been a year last I saw him in person.

Through Skype and Videocall lang kami nagkakausap kase nag stay siya sa Italy for good and the reason why I'm look surprised because he told me that a week before my birthday pa siya uuwi pero 5 months pa bago siya dapat uuwi.

"You really miss each other ah?" napakalas ako sa pagkakayakp kay Tito D.

When I heard a baritone voice behind my back and I saw my dad darked eye's straightly looking me. Damn!

My dad is jealous type...

"Dad" i smiled sweetly run towards him and gave peck kiss to his cheeks.

"Change first dad." I said to him.

"Alright." He said but before he went upstairs hinalikan muna niya ang noo ko. Oh my dad is so clingy father.

Muli akong humarap kay Tito D. My eye's deceiving me dahil nakita ko ang pag guhit ng sakit at inggit sa kanyang mata pero saglit lang dahil bumalik ito sa dating emotion.

Yong 'Emotionless'

Kaya winaksi ko aking iniisip at pilit na ngumiti sa kanya.

"Tito d, you told me last time that your going back here week before my birthday?" I opened a topic when we both sat on the couch.

"I have business here. Why? Are you not happy seeing me here? I thought you missed me?" he sounds nagtatampo kaya natawa ako ng bahagya.

No one can see tito davil childish kundi ako lang.

"Of course I miss you Tito D, I'm just wondering cause I know you are so busy person" I defend myself.

He just shrug his shoulder.

"Anyway, have you eat your dinner?" I asked.

"Not yet. I'm planning to eat here"

"Oh sounds good. Let's go then" I said.

Nauna na ako tumayo sakto naman nakasalubong namin si dad at axello na nakapasan sa balikat ni dad pero ng makita si Tito D agad ito nagpababa at lumapit agad kay Tito D.

Natatawa naman ako na lumapit kay dad na ngayon nakanguso na. Ang possessive ng tatay namin I swear.

"Dad quit pouting you look ugly" pang aasar ko sa kanya at iniwan siya doon masama ang tingin ko sa kanya.

"your staying here for good?" dad asked habang kumakain na kami tahimik lang kami ni Axello nakikinig sa kamustahan nila dad hindi kase namin ugali makisabat unless kausap kami sympre.

"Not for good. It's just for a months if you don't mind. Can I stay here?" casual na tanung niya.

Nagpakawala si dad ng mabigat na buntong hininga.

I knew that kind of sighed. Ayaw niya pero he don't have a choice. I wondering kung bakit hindi si dad medyo close ni Tito D para lang silang casual na magkakilala.

"How i can say no to you?" dad lazily said.

Napangiwi nalang ako sa sinagot ni dad pero ngumisi lang si Tito d.

"Of course you can't" Parang wala lang na sagot ni tito.

Hindi na muli nag open ng topic sila tito at dad.

"Ate can i sleep in your room?" mapungay na ang mata ni Xel na nagtanung sakin. Ngumiti ako sa kanya.

"Of course my handsome you can" Masayang sambit ko.

Wala naman na naging sagot si xel dahil pumasok agad ito sa room ko dala ung favorite niyang stitch stuff toy yakap-yakap niya ito habang nakahiga na padapa.

I was supposed to lying on my bed when someone knock.

Oh please I'm tired right now.

Tamad kong bunuksan ang pintuan at tumambad sakin ang muka ni Tito D.

Wearing his white sando which is shows his broad chest and someone of his muscle pairing his black sleepwear pants.

"What is it tito?" I asked with wry smile.

"Can we walked around and have a little bit chitchat?" kamot ulong tanong niya pa sakin.

"You look shy tito d. C'mon let's have chitchat" natatawang sagot ko sa kanya sinara ko ang room ko saka muli humarap sa kanya na nakangiti ngumiti din sya sakin yong pamatay na ngiti niya HAHAHA

kung hindi ko lang siya tinuturing na pangalawang tatay baka isa na ako sa mga babae nag papakabaliw para sa kanya but I'm not into him.

But I adore tito D so much.

We both walking out of the mansion and heading to the nearest park. Actually hindi ko magets si tito D kase sabi niya gusto niya makipag usap sakin but look nakarating kami sa park ng walang kibuan ts.

Napapailing nalang ako na sinundan ko si Tito D sa isang bench na inupuan niya and we both looking in the sky with a lot of stars.

Napangiti ako dahil sa ganda ng langit.

"You really look like her" Tito d whispered something but I didn't heard it clearly.

"Ano po yon?" tanung ko pero ngumiti siya sakin.

"You do not want to get to know your real family?" I divert my gaze when tito d asked.

I sighed.

"Why would I?" matabang na tanung ko pero hindi ko pa din binabalik ang tingin kay tito.

"Are you mad of them" he added.

"why do you asked."

"I just want to know"

I look him and smile bitterly.

"I am mad it's been a years but look hindi pa din nila ako nahahanap well the question is hinahanap ba nila ako? May pakialam ba sila sakin? Funny right. I'm not looking my parent because I'm concented and happy with my family now. Mahal nila ako at kailan never ko naramdaman na iba ako sa kanila. " my voice cracked I can't help but my tears Burts out.

I had hatred to my real family to the truth is.

" You can't accept them? When the time come? " he sounds hoping.

Again his eye's filled in pain but why?

" You know what Tito I'm curious. Why all of the sudden you become asking about my real family.  Don't tell me you know them?" I frowning him and wiped my tears.

Mom said I should not show my weakness from anyone.

"I'm just curious Young Lady" pilit na pinapalamig ang boses niya pero hindi siya kase andun pa din yong pait sa kanyang tono. Hindi ko tuloy maalis ang aking tingin sa kanya this is new to me. 

Seeing Tito D being weak? Kahit nga yong araw ng libing ni Mom hindi ko siya nababakasan ng kahit anong emotion pero ngayon napakaraming emotion ang nababasa ko doon pero saan? Muling bumalik tanaw si Tito D sa langit na may maraming bituin pero nakikita ko sa kanyang ang labis na sakit na para bang napakatagal na niya iyon iniinda.

"Do you know I have a child. The problem is his mother hid my son from me." Napasinghap ako sa confession niya gusto ko isipin yong sakit sa mata niya ay dahil  baka ako anak niya pero mali ang story eh kase tinago ng babae ang anak niya diba sakin kase napulot lang ako ni mommy eh.

I decide let him spoke feeling ko gusto niya lang may makikinig sa kanya kaya umusog ako para mas malapit pa sa kanya at pinilig ko ang aking ulo sa kanya at niyakap siya para alam niyang nandito lang ako para sa kanya.

"Tell me your sorrow Tito. I will listen to you" I gently said.

"It was seven years before I found out that my son was alive. I was very happy to know that my son was alive but that pleasure was quickly erased when I found out that he was happy with the family he recognized." he continued.

Naawa ako sa kanya ang sakit sa kanya yon paniguro.

"Bakit hindi ka magpakilala sa kanya?" I asked with softly voice.

"I would like to introduce myself but I can't." napakunot noo ko sinagot niya.

"But why? He supposed to know." I almost shouted but gladly that i controlled myself.

"I want to but I can't because his life will be in danger. You know what kind of life I have. I understand her mother why she had to hide and take my child away from me because we also do not want our child to be like us. His mother did not want to be like us but he was still destined to be like that"puno ng pait na pag kakasabi niya.

Hindi ko narinig ang huli niyang sinabi dahil pabulong na ito. 

"So instead of disturbing him, I will just let him live his life first and quietly follow as much as I can. I will allow myself to be hurt and bereaved rather than put in his life on the brink of death." muling saad niya ngunit basag na ang kanyang boses kaya mas hinigpitan ko ang pagkakayakap ko sa kanya eto lang kase ang nakikita ko para maibsan kahit papaano ang sakit na nararamdaman niya.

"I know that one day I will have to introduce myself to him but hopefully, hopefully when that day comes he will understand why and he needs to be away from me".

Lumayo ako unti pinunasan ang luha na unti-unti ng kumakawala sa mata ni Tito D. Ewan ko bakit parang napakasakit sakin ang lahat ng sinasabi niya.

"Wag ka mag alala Tito D. Alam ko maiintindihan ng anak mo kung bakit mo ginawa yon. You suffer a lot Tito D. " napapahikbi ako kase napa isip ako na baka ganun din ang magulang ko sakin. 

"They're lucky." Pilit ngiting sambit niya.

"Ang swerte ng anak mo sayo." I unconsciously said na nag pangiti sa kanya ng totoo. He like what his heard.

"Nah, I am the lucky father for having a child like  her" He said intently into my eye's and telling how proud he is. nailang tuloy ako but I compose myself and smiled genuine.

"I am sure of that" I said with bright smile to ease his sadness in his eye's. 

----

"ATEEEEEEEE WAKE UP NASUSUNOG ANG SNOOPY MO" malakas na sigaw sa tenga ko.

Halos mapatalon ako sa gulat and realization hit me.

"WHAAAAAAAAOOOOOHHHH ANG SNOOPIES KO!" natatarantang naiiyak ako pumunta sa collection room ko pero ganun nalang ang iyak ko ng makita ko na maayos sila. Naiiyak ako sa tuwa at galit. 

" AXELLOOO!!!! YOUR DEAD YOU LITTLE BRAT" I shouted out of my lungs run back to my room but i saw nothing! Kaya tinakbo ko papunta sa room niya pero wala din siya doon lintik na batang yon. 

Tumakbo ako pababa ng hagdan para lang mahanap si Axello. I am f*****g pissed off right now. I know that he's playing with me. 

Bago pa ako makatapak sa huling baitang na may lumipad sakin tatlong dagger na agad ko naman na salo na pangisi ako ng makita ko kung kanino ito galing.

"What a great breakfast." I grinning and she do the same. I throw her dagger to her direction nailagan niya ang dagger niya kaya lalo ako ngumisi ng tumalim ang tingin nito sakin. 

Walang pasabing pinaulanan ako ng dagger niya kaya bago pa ito tumama sakin I jumped out of the stairs ngunit maagap siya dahil mabilis niya ako nalapitan  at akmang susuntok na siya sakin ng nasalo ko ang kamao niya saka ako umikot at mabilis narating likod niya walang pasabing sinuntok ko ang tagiliran niya at binalibag ng malakas ang kamay niya habang hindi pa siya nakakarecover sa sakit sinipa ko siya sa muka niya napadaing siya ngunit hindi sapat upang mapatumba dahil nakatayo pa din siya. 

Pinunasan niya ang labi niya na may dugo at ngumisi ng nakakakilabot ngunit hindi sakin. Hindi ako nagulat ng paulanan na naman niya ako ng dagger niya pero lahat ng hinagis niya sakin nasalo ko dahil naalala ko nasa living room kami. 

Ibabalik ko nasa sa kanya ng...

*CLAP!

*CLAP!

"Degno di nota" (Impressive) the cold baritone voice come from my behind. 

I turned my gaze.

 I gasped and gulped seeing Tito D with..

"Mamma"I said in soft voice......

TO BE CONTINUE........