Chapter Twelve

1732 Words
Dan's POV I need to know the truth about what happened to drea. Nandito ako sa isang restuarant iniintay ko ang kuya ni drea. He's the only one who i can asks about drea's condition. "So bakit mo ako pinapunta dito daniel" nandito na pala sya . " upo ka muna kuya " then umupo sya sa harap ko. " do you what anything?" " no need" " kuya ano ba ang nangyare kay drea?" " she has an amnesia " " does she know? " " no" " then bakit hindi mo sa kanya sabihin ang totoo?" " none of your business" " bakit natatakot ka ba na malaman nya na ikaw na kuya ang dahilan kung bakit sya nawalan ng alaala she tell her the truth" " bakit hindi ikaw ang magsabi sa kanya ng totoo daniel or should i say dawn cailer roi fontomelo " parang binusuhan ako ng malamig na tubig dahil sinabi nya h-how ? " oh bakit ka parang hindi ka makaimik dyan ?" " h-how di-" " how did i knew about your little secret simple i investigated about you now bakit hindi ikaw ang magsabi sa kapatid ko ang totoo na ikaw si cailer at ninakaw mo ang pagkatao ng kambal mo kung ayaw mong ang kambal mo ang magsabi sa kanya ng totoo" " oh please.... he's dead daniel is dead " " oh really ? Are your sure? Then sino sya? " sabi nya then turo doon sa may banda likod . " how can you so sure na sya nga si daniel?" " just watch" umalis sya then lumapit sya doon sa lalaking nakasumbrero na nakaupo sa may bandang likod. Lumapit sila dito sa pwesto. Nagulat ako nang inalis nya ang sumbrero nya D-daniel. " suprice huh?? " nakangising sabi ni kuya allan " h-how?" " why don't tell him your story daniel" no he is not my twin " oh come on no need i know that you are just an imposter of my twin!" Napatayo ako sa galit habang nakatingin sa pekeng daniel na nasa harap ko . " i have proof if you really don't believe me my twin " sabi nya tapos inakbayan nya ako. " GET YOUR HANDS OFF ME AND DON'T CALL ME YOUR TWIN" galit at may tiin na sabi ko " you never change huh dawn? You really are a short-temper " nakangising sabi nya . Gusto kong alisin ang ngising iyon sa labi nya. " psh just show us your freaking proof DANIEL" sinadya kong diinan ang salitang daniel . Nilabas nya ang wallet nya tapos parang may kinuhang picture. " here" sabi nya then inabot nya ang picture sakin. Tiningnan ko ang picture , ito ay picture namin ni daniel na magka-abay pero hidi matandaan kung kelan kami nakunan ng gantong picture. " kung hindi mo matadaan sige ipapaalala ko sayo. Nang araw nayan nagpakulay tayo ng buhok. Hindi mo ba napansin na parang na parang nagkapalit tayo ng kulay ng buhok ? . Ito yung time na ipaprank dapat natin si mama. D ba mag iice cream tayo non tapos ako yung bumibili pero biglang may samabog tapos nung minulat ko ang mata ko sinubukan ko kayong tawagin pero ibang bata ang kinuha nyo." Kwento nya habang nakatingin sa picture . Tumingin sya sakin at ibinigay ang picture tinanggap ko naman ito . Naalala ko sabi sakin ni mama sobrang identical daw talaga namin sa buhok lang daw nya nalalaman kung sino kami kaya nung mother's day nadecide kami na iprank namin si mama nagpakulay kami ng buhok. " so dawn mukha namang satisfied kana sa proof na now may tanong ako sayo bakit mo ipinagpatuloy ang pagpapanggap biglang ako?" Napaangat ang tingin ko sa kanya dahil sa tanong nya . " wala naman talaga akong balak ipagpatulo- " " pero tinuloy mo " ??? hanep na hindi muna ako patapusin " eh kung pinapatapos mo kaya ako " tinaasan ako nito na kilay at tuloyan nang tumahimik psh mukhang bakla ???. " hindi ko balak ipagpatuloy ang pagpapanggap pero alam mo habang naging ako ikaw mas lalo akong nagselos sayo dahil habang naglilibing ni hindi ko man lang nakita si mama na umiyak at ang laging ang atensyon nya ay na sa akin. Ang nasa isip ko non pano kaya kung ako talaga ang namatay hindi pala sya iiyak . Dumaan ang ilang taon nihindi man lang yan na banggit ang pangalan ko yung totoong pangalan ko at hindi sya pumupunta sa buntod . Hahahhaha alam mo ba kung ano yung best part tuwing birthday natin ang laging sinabi nya happy birthday to my one and only son . Wow hahahaha ako yung laging kasama nya pero hindi man nya napansin na ako talaga si cailer . Tinanong ko si mama dati kong pano pagnamatay ako ano ang magiging reaksyon alam mo ying sagot nya hahahaha baka hindi ko kayanin anak nakaya ko na mawala ang kambal mo pero ikaw nako baka kung ano na ang mangyare sakin. Damn it's hurts na malaman na makakaya nya na mawala ako pero pagdating sayo d nya kayang mawala ka . At ito pa ang mas masakit nakilala ko na ang papa natin at ni hindi man lang naikwento kay papa na may isa pa silang anak . Gusto ko na rin namang taposin ang pagpapanggap nato pero napaisip ako ano ang magiging reaksyon nila siguro magagalit sila hahahaha kaya sorry ha . " mahabang paliwanag ko . " hahahahah sorry din pero simula nang nawala ako sa inyo nawala na rin ang mga natutonan ko galing sa inyo ka hindi ko na alam kung pano magpatawad " sabi nya at umalis na sila ni kuya allan . Nandito ako at naiwang tulala sa sinabi nya . Drea's POV Grabe ang bilis ng panahon sa sabado na ngayon at heto ako nakahiga pa rin sa aking kama . Ano kayang magawa magandang gawin ngayon . Kinuha ko cellphone ko hmm.. matawagan nga si steph matanong kung anong oras ang practice namin . Idadial ko na sana yung number nya nang naalala ko na hindi nga pala tuloy ang practice namin dahil halos lahat sila ay may mga dapat gawin . Hayyyy sana ol may ginagawa ngayonnnnnnn. Tumagilit ako ng higa at nahagip ng mata ko ang gitara ko hay makakanta nga muna . Umalis ako sa aking pagkakahiga at kinuha ko ang gitara ko . Ano kaya ang magandang kanta ahhh alam ko na . 12:51 Song by Krissy & Ericka Scrolling through my cellphone for the twentieth time today Reading that text you sent me again Though I memorized it anyway It was an afternoon in December When it reminded you of the day When we bumped into each other But you didn't say hi 'cause I looked away And maybe that was the biggest mistake of my life And maybe I haven't moved on since that night 'Cause it's 12:51 And I thought my feelings were gone But I'm lying on my bed thinking of you again And the moon shines so bright But I gotta dry these tears tonight 'Cause you're moving on and I'm not that strong to hold on any longer Oh oh oh oh oh oh oh oh oh oh oh And I saw you with her Didn't think you'd find another And my world just seemed to crash Shouldn't have thought that this would last And maybe that was the biggest mistake of my life And maybe I haven't moved on since that night 'Cause it's 12:51 And I thought my feelings were gone But I'm lying on my bed thinking of you again And the moon shines so bright But I gotta dry these tears tonight 'Cause you're moving on and I'm not that strong to hold on any longer As the sky outside gets brighter And my eyes begin to tire I'm slowly drowning in memories of him And I know it shouldn't matter As my heart begins to shatter I'm left to wonder Just how it should have been, yeah 12:51 and I thought my feelings were gone But I'm lying on my bed I'm not thinking of you again And the moon shines so bright But I gotta dry these tears tonight 'Cause you're moving on and I'm not that strong to hold on 'Cause I'll prove you wrong that I can move on through this song So much stronger Oh oh oh oh oh oh oh " galing talaga ng kapatid " nagulat ako ng biglang may nagsalita " kuya uso kumatok " sarcastic na sabi ko " hahahaha sorry " " kanta ka naman kuya " " bunso baka mainlove ka pagkumanta ako " napairap naman ako sa sinabi " alam mo kuya bawas bawasan mo rin ang pakamahangin mo minsan ha " " ito naman oh sige na photograph ikaw ang maggitara" Photograph Song by Ed Sheeran Loving can hurt, loving can hurt sometimes But it's the only thing that I know When it gets hard, you know it can get hard sometimes It is the only thing that makes us feel alive We keep this love in a photograph We made these memories for ourselves Where our eyes are never closing Hearts are never broken And time's forever frozen still So you can keep me inside the pocket of your ripped jeans Holding me closer 'til our eyes meet You won't ever be alone, wait for me to come home And if you hurt me That's okay baby, only words bleed Inside these pages you just hold me And I won't ever let you go Wait for me to come home Love can heal, loving can mend your soul And it's the only thing that I know, know I swear it will get easier, Remember that with every piece of you Hm, and it's the only thing we take with us when we die You can fit me inside the necklace you got when you were sixteen Next to your heartbeat where I should be Keep it deep within your soul When I'm away, I will remember how you kissed me Under the lamppost back on Sixth street Hearing you whisper through the phone, "Wait for me to come home As usual maganda ang boses ni kuya hindi na ako magtataka kung bakit maraming nagkakagusto dyan .
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD