Paglipas ng 6 na taon naging mahirap para kay mayline na kalimutan ang unang lalaking minahal nya pero nagpatuloy parin sya sa buhay inisip nya tama ang kanyang ina na kong manatili sya sa nakaran ay masasaktan lng sya kaya naman sa bagong simula ng chapter ng kanyang kwento dito ay ipagpapatuloy nya ang kanyang munting pangarap .
Kinaumagahan ay masayang bumangon san kanyang higaan si mayline at nag handa upang pumunta sa kanyang coffe shop na kanyang pinag hirapan na itinayo at pagbaba nya sa hagdan ng kanilang bagong bahay sa maynila bumungad sa kanya ang kanyang ina
Tesa ina ni may:oh anak gising kana pala saktong sakto nakapag luto na ko ng agahan mo halika upo kana
Mayline: ma bakit ikaw pa naghanda nito nasan sila manang sabi ko naman sanyo eh magpaahinga nalang kayo dito oh dika mag shopping kayo ng gusto nyo.
Tesa:nak naman alam mo naman na di ako sanay pa sa bago nating buhay di at syaka ayoko naman sayangin yong perang ibinibigay mo sakin sa di ko kailangan kabibili mo lng sakin ng mga damit eh.
Mayline: alam ko naman yon ma ang gusto ko lang ay mag enjoy kayo
Tesa: ito naman anak nag eenjoy naman akong kumilos dito sa bahay
Mayline: oo nga ma speaking bahay pala ma alam mo ba parang yng lalaking nakita ko nong bata ako sa bahay natin datin parang nakita ko ulit sya nakatingin sakin ewan ko ba parang matagal ko na syang kilala kaya di rin ako natatakot na sumusulpot sya dyan
Bigla namang natahimik ang kanyang ina at nanginig
Mayline: ma okay k lang
Tesa: ah...oo ...naman kumain na nga tayo baka mahuli kapa sa metting mo
Nagtaka parin si mayline pero di nalamang nya tinanong ana dahil alam nyang balang araw ay sasabihin din nito sakanya na ito ang kanyang ama......
kong nagugulohan po kayo sa part na to ay wagkayong mag ala may trowback po ito kong paano ang misteryong lalake ay ang ama ni mayline abangan po dahil kong mapapasin nyo ang kwento kong pano naging mabait ang ina ni mayline sa kanya at kong pano nagloko ang ama ni marky at kong pano po nagsimula ang pagkakagusto nila sa isat isa lahat po yan ay babalikan natin....