บทที่5(1) อย่าทำให้ฉันต้องร้ายจำเอาไว้
1325 Words
ห้องเริงรมย์ที่เขาและเธอใช้ร่วมกันมันไม่สามารถใช้นอนได้เพราะทุกอย่างมันเละเทะและกระจุยกระจายไปหมด และด้วยความที่หญิงสาวหมดเรี่ยวหมดแรง เอ็กซาเวียร์ก็ไม่ได้ใจดำจึงอุ้มร่างอรชรมาส่งถึงห้องนอน
ทว่าเธอกลับรั้งไม่ให้เขากลับห้อง เรนเดียร์ออเซาะกระแซะเข้าหา ออดและอ้อนให้เขาอยู่อาบน้ำกับเธอ เอ็กซาเวียร์ยืนยันว่าเขาเป็นคนใจแข็ง ทว่าเขาก็แค่แพ้ลูกอ้อนและเสียงหวานๆ ของเรนเดียร์ก็เท่านั้นเอง
บัดนี้เขาและเธอนั่งแช่น้ำกันอยู่ในอ่างจากุชชี่ แต่มันไม่จบเพียงการแช่น้ำ เมื่อเรนเดียร์ซุกซนและเขาก็ตื่นตัวเร็ว จึงทำให้การอาบน้ำค่ำคืนนี้เป็นได้อย่างเร่าร้อน
แต่อย่าคิดว่าอาบน้ำเสร็จแล้วเขาจะได้กลับห้องนะ
“นายท่านขา นายท่านจะกลับไปแล้วเหรอคะ เรนเดียร์ต้องนอนเดี่ยวดายแล้วเหงาใช่ไหมคะนายท่าน”
โอ้!! อย่านะ!!
อย่าพูดเสียงหวาน!!
อย่าส่งตาหวานให้แบบนี้!!
เอ็กซาเวียร์กำลังจะหมดความอดทน ทำไมวันนี้เธออ้อนเก่งและทำตัวน่ารักแบบนี้ ไม่ไหวหรอก วันนี้เขาเอาใจเธอมากเกินไป ทั้งๆ ที่เธอทำให้เขาหัวเสีย เขาจะใจดีกับเธออีกไม่ได้ นั่นอาจทำให้เธอเหลิงใจ เขาต้องอดทน
“ไม่ได้หรอกฉันต้องไปนอนห้องฉัน”
“นายท่านขา นะคะ นะคะ นะคะ นอนกับเรนเดียร์นะคะนายท่านขา”
“ทุกคืนเธอก็นอนคนเดียวได้นี่และเตียงของเธอฉันแน่ใจว่าไม่เคยมีตุ๊กตาพวกนี้อยู่แต่ทำไม.....ให้ตายเถอะ! ฉันหลับไม่ลงหรอกนะ” พูดแล้วกวาดตามองไปบนเตียงนอนสีชมพูหวานแหววที่รายล้อมไปด้วยตุ๊กตาเล็กใหญ่มากกว่าสิบตัว
เธอเสียสติไปแล้วหรือไงนะเรนเดียร์?
“เพราะเรนเดียร์เหงา เรนเดียร์ไม่มีเพื่อนเล่นค่ะ”
นี่เหรอเหตุผล? ทำไมมันเป็นเหตุผลที่งี่เง่าแบบนี้ แต่ที่งี่เง่ากว่าเหตุผลของเรนเดียร์ก็ตัวของเอ็กซาเวียร์นี่แหละ ย้อนแย้งเก่ง ทำไมเขาต้องมีความรู้สึกเห็นอกเห็นใจเรนเดียร์ด้วย
เอ็กซาเวียร์ใจเย็นแล้วสูดลมหายใจเข้าปอดลึกก่อนจะคุยกับเรนเดียร์ต่อ
“ตุ๊กตามันเป็นเพื่อนเล่นให้เธอไม่ได้หรอกนะ”
“แต่มันก็คลายความเหงาของเรนเดียร์ได้นี่คะ”
“ช่างเถียง”
“นายท่านขา”
อีกแล้วสินะ เสียงหวานแล้วทำหน้าทำตาน่าสงสาร นัยน์ตากลมโตก็คลอขังด้วยม่านน้ำตา เรนเดียร์ไม่เคยทำให้เอ็กกซาเวียร์โมโหเลยตั้งแต่เธอมาอยู่กับเขา ยกเว้นวันนี้วันเดียว แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็เป็นผู้หญิงที่มีนิสัยน่ารักคนหนึ่ง และมันทำให้ใจของเขาอ่อนยวบยาบ มีความโอบอ้อมอารีให้หญิงสาวขึ้นมากะทันหัน
เอ็กซาเวียร์ไม่ใช่คนเลวที่จะทำเลวกับคนที่ดีกับเขา ดังนั้นเขาจะถือซะว่าเป็นการตอบแทนเธออีกครั้งก็แล้วกัน ยังไงวันนี้เรนเดียร์ก็บริการให้เขาเต็มอิ่ม ถึงแม้ว่าเขาจะออกแรงมากกว่าเธอก็เถอะนะ แต่เมื่อเธอกล้าอ้อนเขาก็กล้ายอมให้เธอ
“โอเค...แต่ฉันจะนอนเป็นเพื่อนแค่แปปเดี๋ยวเท่านั้นนะ”
“เรนเดียร์ไม่เรื่องมากค่ะ ขอแค่เรนเดียร์นอนหลับก็พอ” แล้วเธอก็ยิ้มหวานส่งมาให้เขา เอ็กซาเวียร์ทำหน้าเฉยชารักษามาดของตนเอาไว้ แต่เขาไม่รู้ตัวเลยว่าการกระทำของเขาทุกอย่างมันสวนทางกับคำพูด แม้เรนเดียร์จะหวั่นไหว แต่เรนเดียร์ยังไม่หวังเรื่องความรัก แต่ขอแค่เธอเป็นหนึ่งเดียวที่อยู่ข้างกายเขาก็เพียงพอแล้ว
เช้าวันต่อมา
“นายท่านไม่ได้นอนที่ห้องหรอกเหรอครับ” บรู๊คคิ้วขมวดแล้วถาม เขาไม่ได้ตั้งใจจะละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวของเจ้านาย เพียงแต่ก่อนหน้านั้นเขาไปเคาะประตูเรียกนานสองนาน แต่ไม่ได้การตอบรับ ซึ่งบรู๊คนั้นกำลังจะต่อสายให้คนไปตามหา ทว่าหันกลับมาเห็นเจ้านายเดินเปิดประตูห้องฝั่งซ้ายมาซะอย่างนั้น
“นายมีธุระอะไรแต่เช้า” เจ้านายหนุ่มยังคงรักษามาดตัวเองเอาไว้เหมือนอย่างเดิม และคำถามของบรู๊คก็ไร้ซึ่งคำตอบ เอ็กซาเวียร์เปลี่ยนเรื่องคุยเข้าประเด็นหลักที่คิดว่าลูกน้องมาหาเขาต้องมีธุระสำคัญ
“ผมเอาแบบโครงสร้างคาสิโนแบบใหม่มาให้ครับ”
“นายมีความคิดเห็นยังไงกับโครงสร้างที่คุณทิมต้องแก้ใหม่”
บรู๊คงงเป็นไก่ตาแตก พูดตามความจริง บรู๊คมีหน้าที่ติดตามเอ็กซาเวียร์เพียงเท่านั้นเพื่อดูแลความปลอดภัย แต่งานบางอย่างบรู๊คสามารถทำแทนเจ้านายได้ อย่างเช่นการประชุมหรือการไปพบลูกค้าแทน เพราะบรู๊คเป็นคนที่มีความสามารถมากคนหนึ่งและชักจูงใจคนได้เก่ง
แต่เรื่องงานสำคัญแบบนี้บรู๊คจำได้ว่าเจ้านายไม่เคยถามความเห็นใครสักคน ตอนตัดสินใจก็ตัดสินใจคนเดียว มันแปลกมาก แต่บรู๊คต้องมีคำตอบให้ ไม่อย่างนั้นเป็นเรื่อง ดูสิตอนนี้ยืนตาขวางแล้ว
“ผมยังไม่ได้ดูครับ”
“งั้นนายก็ดูมันซะแล้วบอกว่านายรู้สึกยังไงกับโครงสร้างใหม่ที่ฉันให้คุณทิมนำไปแก้”
“ครับผมจะไปตรวจดูเดี๋ยวนี้เลยครับ”
“นายนั่งรอฉันที่ห้องโถง ฉันขอไปจัดการตัวเองก่อน”
“ครับนายท่าน”
กายสูงเดินผ่านร่างบอดี้การ์ดมือขวาคนสนิทไปฉิวเฉียด บรู๊คก้มหน้าเมื่อพ้นร่างเจ้านายบรู๊คก็ผ่อนลมหายใจแล้วสูดเข้ามาใหม่ เมื่อครู่รับรู้ไอเย็นแผ่ซ่านออกจากร่างเจ้านาย จนเขาขนลุกซู่ตาม
บรู๊คออกมานั่งรอเจ้านายหนุ่มที่ห้องโถงจังหวะนั้นบรู๊คก็ปรายตาเห็นเจ้านายของเขาเดินควงคู่มากับหญิงเอเชียผู้มีใบหน้ากึ่งสวยกึ่งน่ารัก แต่มองแล้วเพลินตาไม่รู้เบื่อ ทว่าบรู๊คไม่มีสิทธิ์มองหรือวิจารณ์แม้เรนเดียร์จะเป็นเพียงของเล่นแต่สถานะก็ไม่ใช่ผู้ที่เขาจะไปเล่นด้วยได้
“เรนเดียร์เธอถามถึงเรื่องเรียนทำอาหารนายจัดการแล้วใช่ไหมบรู๊ค”
“ใช่ครับ หากคุณเรนเดียร์พร้อมสามารถเริ่มเรียนได้วันนี้เลยครับ และตามที่นายท่านได้บอกมา คุณเรนเดียร์จะไปเรียนที่โรงเรียนสอนทำอาหารครับ”
“เธอพึงพอใจหรือเปล่าเรนเดียร์”
“ยิ่งกว่าพึงพอใจซะอีกค่ะ ขอบคุณนายท่านและขอบคุณคุณบรู๊คด้วยนะคะที่เป็นธุระให้” เรนเดียร์กล่าวขอบคุณด้วยรอยยิ้มอย่างจริงใจ บรู๊คขมวดคิ้วยุ่งแต่พอเงยหน้าก็ปะทะเข้ากับตาเขม็งของผู้เป็นนาย
“อะ....เอ่อ....ผมตามคำสั่งนายท่านครับคุณเรนเดียร์ไม่ต้องขอบคุณผมหรอกครับ” เพราะรู้ว่าเจ้านายไม่ชอบ ดังนั้นบรู๊คจึงต้องรีบแก้ตัว ยังไงเจ้านายก็ต้องได้รับการขอบคุณที่หนึ่งและหนึ่งเดียวอยู่แล้วล่ะ
“เอาละ เรนเดียร์เธออยากลองทำอาหารเช้าหรือเปล่า”
“ค่ะ”
“งั้นฉันให้เธอโชว์ฝีมือการทำอาหารเช้านี้”
“งั้นเรนเดียร์ขอตัวนะคะ” หญิงสาวลุกขึ้นแล้วเดินจากไปในทันที เธอไม่ได้โง่มากแต่เธอเป็นคนซื่อที่ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม เรนเดียร์ทราบว่าเอ็กซาเวียร์จะคุยงานสำคัญ เธอก็ไม่อิดออดแล้วเลือกจะทำตามที่เขาบอก
****
- Writer
