บทที่9(1) ป่วยการ
1768 Words
“คุณบรู๊คสวัสดีตอนเช้าค่ะ” เรนเดียร์เห็นบรู๊คยืนอยู่ห้องโถงเธอก็เข้ามาทักทายทันที เพราะเธอเองก็กำลังจะเดินตามหาบรู๊คอยู่พอดี ทางด้านบรู๊คได้ยินเสียงทักทายก็หมุนตัวหันมาจากนั้นก็ทักทายกลับตามมารยาท
“สวัสดีครับ ผมมาหานายท่านครับพอดีนัดกับนายท่านเอาไว้”
“นายท่านคงไปไหนไม่ได้แล้วล่ะคะ”
“ทำไมล่ะครับ”
เรนเดียร์ยิ้มแห้งๆ ทางด้านบรู๊คก็จ้องเรนเดียร์อย่างลุ้นกับคำตอบของเธอ เรนเดียร์มีอาการอ้ำๆ อึ้งๆ จะพูดก็ไม่พูดสักทีจนบรู๊คต้องถามอีกครั้ง
“เรื่องที่เกี่ยวกับนายท่านบอกผมได้ทุกเรื่องเลยนะครับไม่ต้องกลัว”
“คือว่า...นายท่านป่วยค่ะ” เรนเดียร์ตัดสินใจพูดออกไปในที่สุด เธอเงยหน้าขึ้นยิ้มแห้งๆ แต่แก้มเนียนนุ่มกลับขึ้นสีแดงซึ่งบรู๊คไม่ได้สนใจเพราะเขาสนใจเรื่องของเจ้านายที่ป่วย
“นายท่านอยู่ที่ห้องนอนเหรอครับ”
“ห้องนอนของฉันค่ะ”
“ห้องนอนของคุณ? หมายถึงค้างคืนด้วยกันเหรอครับ อะ...เอ่อ..ขอโทษที่ละลาบละล้วงนะครับ”
“ค่ะ ค้างคืนด้วยกัน” ตอบแล้วแก้มก็แดงมากยิ่งกว่าเก่าแล้วมันก็ยังลุกลามไปถึงลำคอและใบหูของเธอ แต่โชคดีที่ผมยาวปิดอยู่บรู๊คจึงเห็นแค่ใบหน้าที่แดง
และเพราะครั้งนี้บรู๊คสนใจคนตรงหน้าบรู๊คจึงได้รู้ว่าเธอแก้มแดงเพราะเธอเขิน
และตอนนี้บรู๊คก็พอจะเดาออกว่าที่เจ้ายายของเขาป่วยนั่นมีสาเหตุมาจากอะไร โชคดีแค่ไหนแล้วที่ไม่สลบคาอกแล้วหัวใจวายตาย เจ้านายนะเจ้านาย จะชอบจะหลงใครสักคนทำไมถึงไม่ดูแลตัวเองเลยนะ
“คุณบรู๊คช่วยตามหมอให้นายท่านได้ไหมคะ ฉันไม่รู้ว่าต้องตามหมอยังไง”
“ผมจะจัดการให้นะครับ นายท่านพร้อมให้รักษาหรือเปล่าครับ”
“ไม่รู้ค่ะ นายท่านตื่นมาบอกว่าป่วยแล้วนายท่านก็หลับไปเลย”
“ผมขอเข้าไปดูอาการของนายท่านก่อนนะครับ บางทีอาจต้องย้ายนายท่านไปนอนที่ห้องของนายท่าน”
“ค่ะ เชิญเลยค่ะ”
เรนเดียร์หลีกทางให้บรู๊คแล้วเธอก็เดินตามหลังบรู๊คไปที่ห้องนอนของเธอ เมื่อถึงหน้าห้องบรู๊คขออนุญาตเปิดประตูเข้าไปโดยเรนเดียร์อนุญาต ซึ่งพอเปิดประตูมาแล้วบรู๊คชะงักเท้าตาเบิกกว้างตื่นตะลึงกับสภาพห้องนอน
โอ้พระเจ้านี่มันห้องนอนหรือสนามสงครามรบวะเนี่ย?
ตะโกนตั้งคำถามอยู่ในหัว จากนั้นก็หลับตาเรียกสติตัวเอง บรู๊คพยายามทำเหมือนทุกครั้งคือไม่รู้ไม่ชี้ จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปหาร่างสูงที่นอนคว่ำหน้าหลับอย่างสบายอยู่บนเตียงนอนสีหวาน
“เดี๋ยวฉันเรียกให้ก็ได้ค่ะ”
“ครับ รบกวนด้วยนะครับ”
“ค่ะ” เรนเดียร์อาสาเพราะเธอรู้ว่าหากเป็นบรู๊คเอ็กซาเวียร์จะต้องโวยวายแน่ นั่นเพราะเวลานอนไม่มีใครกล้าปลุกเขา ซึ่งเรนเดียร์ก็ไม่ได้มีความกล้าแต่ว่าเธอไม่อยากทำให้ใครต้องเดือดร้อน ที่นี่คือห้องนอนของเธอ คนที่รับผิดอบก็ต้องเป็นเธอ
“นายท่านคะคุณบรู๊คจะตามหมอมารักษานายท่านแล้วนะคะ”
ดวงตาคมกริบเปิดขึ้นทันที ไม่ใช่เพราะเสียงแต่เพราะแรงสะกิดจากหญิงสาวนั่นเอง ทว่าเมื่อลืมตาขึ้นมากลับเห็นลูกน้องยืนอยู่ในห้องด้วย
“นายเข้ามาทำไมบรู๊ค”
“คุณเรนเดียร์บอกว่านายท่านไม่สบายผมเลยจะมาดูอาการครับ”
“ไปตามหมอมาสิวะ!”
“นายท่านจะให้หมอรักษาที่ไหนครับ”
“ข้างนอก ถามอะไรหนักหนารีบออกไปเลยไป!”
“ครับนายท่าน” จากนั้นบรู๊คก็กุรีกุจอออกไปจากห้อง เรนเดียร์ยืนฉีกยิ้มแห้งๆ ก่อนที่เธอจะหุบยิ้มลงฉับพลันเมื่อตาคมกริบตวัดมองมาที่เธอ
“น่าตี เป็นผู้หญิงใครเขาพาผู้ชายเข้าห้องนอน” เอ็กซาเวียร์ตำหนิเสียงเข้มห้วน เขาป่วยกายแต่ปากของเขายังใช้งานได้ดีมาก
“ขอโทษค่ะ แต่นายท่านป่วยนี่คะเรนเดียร์ก็แค่พาบรู๊คมาดูอาการนายท่าน”
“อย่าให้ฉันรู้นะว่าเธอจ้องจะจับมันทำผัวแบบไอ้โคลด์ ไม่งั้นฉันจะเผามันตามไอ้โคลด์ไปรวมถึงเธอด้วย เข้าใจไหม!!!”
เขารัวคำพูดใส่เธอทั้งยังวางอำนาจแล้วท้ายประโยคก็ถามขึ้นเสียงซะดังลั่นจนหญิงสาวอดสะดุ้งตามไม่ได้ ขวัญเอยขวัญมา! ถ้าเขาป่วยแล้วจะโหดแบบนี้เธอขอเจอเขาเวอร์ชั่นหื่นปกติจะดีกว่า
“เข้าใจแล้วค่ะนายท่าน แหะๆ”
“ไม่ต้องมายิ้มสู้แล้วก็ไม่ต้องทำมาเป็นหัวเราะ พาฉันไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้เลย”
“อาบน้ำไม่ได้นะคะ!” หญิงสาวร้องบอกยกมือขึ้นโบกไปมาเพื่อห้ามเขา เอ็กซาเวียร์นิ่วหน้าคิ้วขมวดยุ่งเหยิง ก่อนที่เขาจะยันกายลุกขึ้นนั่ง
“ฉันจะอาบน้ำ”
“นายท่านป่วยอยู่นะคะ”
“ผู้ชายเขาไม่อ่อนแอกันหรอกนะ” บอกอย่างมั่นใจแล้วลุกขึ้นยืนเดินตึงตังเข้าห้องน้ำนำไปก่อน เรนเดียร์จึงต้องรีบกุรีกุจอวิ่งหาผ้าเช็ดตัวแล้วชุดคลุมตามเข้าไปในห้องน้ำ
“บ้าเอ๊ย! เจ็บชะมัด!!!” คนตัวโตโวยวายเสียงดังลั่น เรนเดียร์ที่วิ่งมาตามหลังก็รีบเข้ามาดูอาการ
“เป็นอะไรคะ”
“เจ็บข้อมือนะสิ บวมม่วงไปหมดแล้ว เธอทายาให้ฉันประสาอะไรเนี่ยทำไมมันไม่หาย”
เรนเดียร์นิ่งไปชั่วครู่เธอกำลังคิดอยู่ว่าเธอจะตอบเขาดีไหม แต่คิดไปคิดมาไม่ตอบดีกว่าเดี๋ยวเขาจะหาว่าเธอยอกย้อนแล้วกวนประสา ซึ่งมันไม่ส่งผลดี เรนเดียร์ต่อปากต่อคำกับเอ็กซาเวียร์มามากพอแล้ว หากมากยิ่งหว่านี้มันจะเกินงามและนั่นอาจทำให้เขาไม่พอใจ
“ข้อมือยังเจ็บอยู่เดี๋ยวเรนเดียร์ช่วยก็ได้ค่ะ”
“ข้อเท้าและเท้าของฉันก็เจ็บนะ”
“เดี๋ยวอาบน้ำเสร็จเรนเดียร์จะช่วยนวดให้นะคะ”
“มันก็หน้าที่เธออยู่แล้ว เพราะเธอทายาไม่ได้เรื่องแผลมันเลยไม่หาย”
เอาเถอะ ช่างเขาอยากพูดอะไรก็พูดไปเลย แต่ตัวเขาก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจว่าทำไมแผลและความปวดระบมมันถึงไม่หาย เอ็กซาเวียร์เป็นคนมาดใหญ่ เขาคงโทษตัวเองไม่ได้หรอกว่า เพราะเขาใช้มือออกแรงจับร่างเธอขย่มเขาทั้งวันทั้งคืนแบบนี้มันจะทำให้แผลของเขาหายได้ยังไงกันล่ะ มันไม่เกี่ยวกับยาหรือการทำแผลเลยจริงๆ
เฮ้อออออ!!! หญิงสาวได้แต่ถอนหายใจเพียงในความคิดของเธอเท่านั้น ก่อนที่เธอจะไปหาแปรงสีฟันมาให้เขาพร้อมแก้วน้ำที่มีน้ำเพื่อให้เขาแปรงฟันใต้ฝักบัวแทนการเดินไปแปรงฟันที่หน้าอ่างล้างหน้า
งานบริการคืองานของเธอ
เอ็กซาเวียร์แปรงฟันอยู่นานและบอกตรงนี้เลยว่าเขาไม่เคยต้องมายืนแปรงฟันให้ผู้หญิงคนไหนดูนอกจากมารดาของเขาสมัยที่เขายังเป็นเด็กตัวน้อยๆ ทว่าสถานการณ์มันฉุกเฉิน เอ็กซาเวียร์ก็ไม่ได้อายเพราะเขาด้านอยากทำอะไรก็ทำตามที่ต้องการ
ชายหนุ่มแปรงฟันเสร็จก็ยืนรอบริการอาบน้ำถูสบู่ตัวหอมจากเรนเดียร์
“ถูดีๆ สิถูเน้นๆ ถูกเบามันไม่สะอาดหรอกนะโดยเฉพาะไอ้ตรงนั้น” เอ็กซาเวียร์เริ่มสั่งการ ทางด้านเรนเดียร์ที่อาบน้ำอีกก็ต้องอาบน้ำใหม่ตามเขาไปด้วย เธอถูสบู่อย่างเบามือเพราะกลัวเขาเจ็บ แต่เจ้าตัวกลับต้องการให้ถูเน้นๆ ซึ่งเรนเดียร์ก็ลงน้ำหนักมือไปแล้วแต่ก็ยังไม่เป็นที่น่าพึงพอใจอยู่ดี
อะไรของเขานะ?
“เดี๋ยวถูแรงก็เจ็บหรอกค่ะ”
“ฉันไม่เจ็บหรอก”
แล้วเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้วไอ้บ้าที่ไหนมันบ่นว่าเจ็บมือเจ็บเท้าอยู่นะ? เรนเดียร์ร้องตะโกนถามในใจ เธอชักจะโมโหแต่ถามว่าทำอะไรได้ไหม ก็ไม่ แล้วเธอก็ต้องมาปั้นหน้ายิ้มแย้มเจียมเนื้อเจียมตัว บริการให้เขาพึงพอใจ
เรนเดียร์ลงน้ำหนักเน้นมากกว่าเก่าในส่วนของดุ้นใหญ่ยาวเธอจากที่ใช้มือลูบเบาๆ เธอก็ใช้มือสาวอย่างแรงจนดุ้นของเขาแข็งตัวพร้อมใช้งาน เรนเดียร์ยิ้มเมื่อได้ยินเสียงกัดฟันดังกรอดๆ
“ล้างตัวนะคะ” เธอบอกจากนั่นก็เปิดน้ำล้างตัวให้เขา ก่อนจะเอามามาซับน้ำออกจากกายหนาจนกระทั่งซับน้ำเสร็จก็เอาชุดคลุมมาให้เขาสวม
ทว่า.......
“เธอทำมันตื่นเธอต้องรับผิดชอบมันนะ” เอ็กซาเวียร์บอกแล้วสอดมือเข้าไปใต้ชุดคลุมจากนั้นก็จับดุ้นยาวใหญ่ออกมาจากรอยแยกของชุดคลุม
เรนเดียร์คิดเอาไว้แล้วล่ะว่ามันต้องเป็นแบบนี้เพราะเขามันคนเจ้าเล่ห์รู้ว่าหากเธอแตะต้องมันแล้วมันจะตื่นเขาก็สั่งให้เธอแตะต้องมันแรงๆ จนมันตื่นขึ้นมาเตรียมสู้รบ
กายสาวค่อยนั่งคุกเข่าลงตรงหน้ามือนุ่มจับท่อนเอ็นยาวใหญ่ ริมฝีปากนุ่มนิ่มอ้ากว้างก่อนจะสวมเข้าครอบครองท่อนเอ็นอุ่น เมื่อกดเข้าโพรงปากได้สำเร็จแล้วก็สาวรูดใหญ่
“ซี๊ดดดดดดดดดด”
ชายหนุ่มครางเสียวแอ่นสะโพกเข้าหาโพรงปากสาว ฝ่ามือก็ขย้ำเรือนผมนุ่มสลวย เรนเดียร์เริ่มเก่ง เธออมและเลียอย่างรู้งาน ลิ้นของเธอสะบัดรัวบนปลายท่อนเอ็นที่เป็นหัวดอกเห็ดบานสีชมพูระเรื่อ เรนเดียร์บดขยี้แล้วอม แล้วเริ่มทำแรงๆ เน้นๆ
กดลึกเข้าไปในลำคอให้หมดจนในที่สุดน้ำสีขาวขุ่นก็ปลดปล่อยลงไปในลำคอของเธอ
*****
- Writer
- chap_listContents
- likeADD