บทที่10(2) ป่วยแล้วไงไม่ตายคาอกแล้วกัน
3545 Words
เพี้ยะ!!!!
ฝ่ามือหนาฟาดลงบนก้นกลมแล้วขย้ำแรงๆ อย่างหมั่นเขี้ยวก่อนที่จะจับร่างบางพลิกตัวนอนคว่ำ กระโปรงชุดนอนเลิกขึ้นไปกองอยู่บนเอว
แควกกกกกก!!!!
เสียงปราการจิ๋วห่อหุ้มดอกไม้สาวขาดแยกออกจากกันเป็นสองท่อน
“ทำไมต้องฉีกมันด้วย เรนเดียร์ไม่มีกางเกงในใส่แล้วนะคะ” หญิงสาวหันหน้าไปบอกคนที่คุกเข่าซ้อนอยู่ทางด้านหลัง
“ก็เดี๋ยวพาไปซื้อใหม่ไง”
“อวดรวย”
“มีรวยให้อวดก็แล้วกัน”
คำตอบช่างน่าหมั่นไส้แล้วไม่มีใครเกินเขาคนนี้เลย เรนเดียร์ขมุบขมิบปากต่อว่าเขาโดยไม่มีเสียง ท่งด้านเอ็กซาเวียร์เห็นแบบนั้นก็ฟาดมือลงบนก้นกลมอย่างแรง
เพี้ยะ!!!!
“อูยยยยยย เจ็บก้นนะคะฟาดมาได้ชอบทำร้ายผู้หญิง”
“ปากดี อวดเก่ง ไม่รู้จักกาลเทศะ”
“เพราะนายท่านเป็นคนไม่น่าเคารพ”
เพี้ยะ!!!!
ดังนั้นจึงทำให้เธอโดยเขาตีก้นอีกครั้ง เรนเดียร์เลิกร้องไห้แล้วล่ะ ร้องไปก็ไม่มีประโยชน์และตอนนี้เธอร้อนรุ่มอยากเล่นเสียวมากกว่าการอยากหนีอยากร้องเหมือนคราแรก
“หุบปากทำไมล่ะ ปากเก่งอีกสิฉันชอบนะ”
“แล้วนายท่านล่ะคะเมื่อไรจะเอาดุ้นตอกใส่ร่องของเรนเดียร์สักทีชักช้ายืดยาดทำให้เรนเดียร์คิดถึงโคลด์”
“อ้อ...นี่เธอยังไม่เลิกอาลัยอาวรณ์มันอีกเหรอ”
“โคลด์ได้เรื่องกว่านายท่านเยอะค่ะ”
“เอากับมันแค่วันเดี๋ยวกล้าดียังไงมาบอกว่ามันได้เรื่องกว่าฉันห๊ะ” หลายครั้งที่เรนเดียร์ทำให้เขาสูญเสียความมั่นใจโดยเฉพาะการพ่ายแพ้ให้ตุ๊กตายางนั่น
แม้โคลด์จะจากโลกนี้ไปแล้วแต่มันไม่สิ้นชื่อเมื่อเรนเดียร์ยังจดจำชื่อของมัน
ฮึ่ย....โมโห!
“ฉันจะเอาดุ้นใหญ่ๆ ของฉันตอกแรงๆ ให้เธอลืมชื่อไอ้ตุ๊กตายางนั่นไปเลย”
“ถึงลืมเรนเดียร์ก็จะไปซื้อตัวใหม่เพราะเรนเดียร์มีเงิน”
“อย่าหวังว่าฉันจะให้เธอไปซื้อมันมาเรนเดียร์ เธอมีเงินได้แต่เธอจะซื้อตุ๊กตายางไม่ได้ จำคำของฉันเอาไว้นะ ไม่มีวัน!”
เขาบอกย้ำด้วยน้ำเสียงเข้มและมีความเกรี้ยวกราดในน้ำเสียงมาก พร้อมกันนั้นมือหนาจับก้นกลมทั้งสองแล้วขย้ำอย่างแรงก่อนจะแบะก้นให้แยกออกเผยให้เห็นรูสวรรค์ของเธอใกล้ๆ กับรูทวาร เอ็กซาเวียร์แสะยิ้มท่อนเอ็นของเขามันพร้อมใช้งานอยู่แล้ว
เมื่อเป็นแบบนั้นเขาไม่รอช้าตอกลึกเข้าไปในรูสวรรค์สุดแรงเกิดิ
พรวดดดดด!!!!
“อ๊ายยยยยยยยยยย” หญิงสาวหวีดร้องสุดเสียง ตกใจ เจ็บ จุก และมันโคตรเสียว แท่งเนื้อมหัศจรรย์เข้ามาสุดสายปลายทางชนปากมดลูกจนกายสาวสั่นระริก
“นะ....นาย....อ๊ะ....อ๊า....นายท่าน”
“ไง? ยังจะคิดถึงดุ้นของไอ้โคลด์หรือตุ๊กตายางตัวไหนอีกไหม”
“คิด....จะคิด....โอ้ววว!” ใบหน้าสวยหวานซ่อนเปรี้ยวแดงซ่าน เธอครางเสียงหลงเมื่อเอ็กซาเวียร์ถอนกายออกจากรูสวรรค์ เมื่อเขาใกล้จะขยับออกสุดปลายทางเรนเดียร์ไม่ยอม เธอแอ่นก้นขึ้นเพื่อให้เขายังอยู่ในรูสวรรค์ของเธอต่อ
“อยากแต่ชอบท้าทายอำนาจ”
“อยู่ในรูของเรนเดียร์อย่าไปไหน”
“แล้วเมื่อกี้พูดทำซากอะไรว่าคิดถึงมันน่ะหา?”
“นายท่านขา” เธออ้อนเสียงหวาน
“ไบโพลาร์เดี๋ยวอารมณ์ขึ้นอารมณ์ลงฉันชักตามเธอไม่ทันแล้วนะเรนเดียร์”
“อูว์.....เรนเดียร์อยากโดนดุ้นตอกเร็วๆ” หญิงสาวร้องบอกเสียงแหบและสั่นพร่า
เอ็กซาเวียร์ตามอารมณ์เธอไม่ทันแล้วหัวหมุนมาก แต่ก็เอาเถอะ เรนเดียร์คงรู้ซึ้งแล้วว่าใครที่มอบความสุขให้กับเธอได้ ซึ่งเป็นเขาไม่ใช่ตุ๊กตายาง ดังนั้นเขาเอาท่อนเอ็นเขารูสวรรค์ของเธอแล้วเธอร่ำร้องมันก็ถูกต้องและเป็นไปตามความต้องการของเขา เอ็กซาเวียร์คิดแล้วก็เบาใจ
“อยากให้เอาก็นอนดีๆ” เขากระซิบบอก แล้วเร่งเธอด้วยการบดสะโพกแล้วขย้ำเต้าทรวงสองเต้า เรนเดียร์ที่เปลี่ยนโหมดปุบปับเธอมีสติแล้วรีบจัดแจงท่วงท่าของตัวเอง
หญิงสาวคลานเข่าในท่าหมาแต่เธอโน้มตัวไปข้างหน้ากอดหมอนใบใหญ่เอาไว้ ขณะบั้นท้ายโก่งโค้งยกขึ้นสูง เมื่อจัดท่าเสร็จเธอก็เร่งเร้าเขาให้ตอกท่อนเอ็นเข้ามาโดยการขยับบั้นท้ายเสียดสี
“หึ....ถ้าไม่ใช่ฉันใครก็มอบความสุขให้เธอไม่ได้หรอก”
“นายท่านขาเร็วๆ ซิคะเรนเดียร์ทรมานจะขาดใจตายอยู่แล้วนะคะ อื้ออออ ตอกเข้ามาแรงๆ”
“ร่าน!”
เขาด่าว่าเธอเรนเดียร์ยิ้มรับ นั่นเพราะเธอเข้าใจน้ำเสียงของเขา หากเอ็กซาเวียร์ตั้งใจจะด่าเธอเขาจะอยู่ในอีกโหมดที่เธอค่อนข้างไม่อยากเห็นมัน ตอนนี้เธอยั่วโมโหเขา ทำให้เขาต้องการเธอ เรนเดียร์มีความต้องการสูงมากพอๆ กับเอ็กซาเวียร์ เมื่อความต้องการถูกปลุกเธอไม่ชอบที่เขาจะนุ่มนวลกับเธอ
เรนเดียร์ชอบให้เอ็กซาเวียร์ทำแรงๆ มันสร้างความสุขให้แก่เธอ
ตั๊บ!!!!
สะโพกหนาลองขยับตอกสะโพกเข้าหาเพื่อสำรวจทาง เรนเดียร์ชุ่มฉ่ำและพรั่งพร้อมให้เขาลงจังหวะหนักหน่วง เอ็กซาเวียร์ดุดันแต่ทุกอย่างต้องคำนึงถึงความปลอดภัยเสมอ
ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!!
ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!!
ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!!
“อิ๊....อู๊ว์...ซี๊ด...อูว์....นายท่าน....อ๊า...อิ๊....อิ๊....ทำไมแรงดีอย่างนี้....” เธอครางเสียวไม่หยุดปาก แซ่บไปถึงทรวงใน แอ่นบั้นท้ายรับเอาทุกๆ จังหวะเข้าหา
สะโพกหนาทำงานหนักหน่วงมากและรุนแรงอย่างบ้าคลั่ง เนื้อหนังมังสาสองหนุ่มสาวกระทบกันเกิดเป็นเสียงดังวาบหวิวดังแข่งกับเสียงครางหอบหายใจถี่
“โอ้ววววว เอามันฉิบหาย โอ้ววววว อย่าขมิบสิเดี๋ยวก็แตกเร็วหรอก”
“ก็เรนเดียร์เสียว”
ไม่มีใครพูดถึงเรื่องบุคคลที่สามและเรื่องอารมณ์โมโห นาทีนี้สองหนุ่มสาวคุยกันเพียงเรื่องบนเตียงของเขาและเธอเท่านั้น
ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!!
ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!!
ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!!
จังหวะพิศวาสที่กล้าแกร่งไม่ลดหย่อนหรือผ่อนปรน ยิ่งเอายิ่งมัน ยิ่งแรงยิ่งเสียว ฝ่ามือหนากอบกุมสองเต้าอวบใหญ่ล้นมือ เรนเดียร์พกมาเยอะจริงๆ เอ็กซาเวียร์ไม่ค่อยกังวลเรื่องหน้าอกหน้าใจของผู้หญิงเพราะมันอยู่ที่ลีลามากกว่า ทว่าเรนเดียร์เธอทำให้เขาติดหน้าอกหน้าใจของเธอ และเห็นว่ามันโคตรสำคัญ
ดูสิ....มันคือของเล่นของมือขย้ำไม่ปล่อยเชียว!
ขณะที่สะโพกกระเด้าอย่างเมามันอยู่นั่นเอง เอ็กซาเวียรโน้มตัวไปข้างหน้า สูดดมกลิ่นหอมของกายสาวก่อนจะพรมจูบไปทั่วแผ่นหลังผ่านเนื้อผ้าบางเบา ทว่าถึงมันจะบางเบายังไงก็เป็นที่น่าเกะกะอยู่ดีนั่นแหละ
เพราะฉะนั้น.......
แควกกกกก!!!
แควกกกกก!!!
เขาฉีกสองครั้งมันก็กระจุยกระจายไม่เป็นชิ้นดีแล้วล่ะนะ เอ็กซาเวียร์ไม่สนใจราคาของชุด หากมันขาดเขาก็จะซื้อให้เธอใหม่ จะเอากี่ร้อยกี่พันชุดเขามีเงินจ่าย แล้วเอ็กซาเวียร์ก็ได้จูบแผ่นหลังขาวเปลือยสมใจอยาก
“จ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบ!”
“นายท่าน....อ๊า....อ๊า...อ๊า....เสียวรูเหลือเกิน.....นายท่านขา....โอ๊ววว.....แรงดีแบบนี้จ้องฉีกแน่เลย....”
“ก็เอาให้ฉีกจะได้หายร่าน”
“อูยยยยย ระวังจะไม่มีรูให้เอานะคะนายท่านขา”
“เธอแน่ใจเหรอว่าฉันจะไม่มีรูอื่นให้เอา”
เรนเดียร์เหยียดยิ้มเมื่อได้ยินแบบนั้น อย่าหวังว่าเธอจะยอมปล่อย เมื่อเธอคิดจะไปแล้วเขายื้อเอาไว้เพราะฉะนั้นเธอก็จะไม่ยอมปล่อย เอาให้เขาคลั่งกับเธอเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น
“ก็แล้วแต่นายท่านเถอะคะ เพราะถ้านายท่านเอารูอื่นได้ เรนเดียร์ก็จะเอาดุ้นอื่นด้วยเหมือนกัน แล้วก็จะเอาดุ้นดิ้นได้จริงๆ ไม่ได้เอาดุ้นยางแบบโคลด์”
“ถ้าเธอกล้าฉันเอาเธอตาย”
“ไม่รู้ไม่ชี้....อะ....อาววว....อูว์....ซี๊ดดดดดด” ใบหน้าสาวบิดเบ้เสียวและจุกไปหมด เมื่อเอ็กซาเวียร์ตอกเข้ามาย้ำๆ อย่างหนักหน่วง รูสวรรค์ขมิบรับแทบไม่ทัน
ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!!
“อย่าคิดไปร่านที่อื่น เธอต้องอยู่ให้ฉันเอาคนเดียว”
“อื้อ....อะ....อูว์....อื้อ....แรงอีก...โอ้ว....จะแตกแล้ว....นายท่านขา...เอาแรงๆ” เรนเดียร์ไม่ได้ตอบกลับคำพูดของเขา แต่เธอเร่งบอกให้เขาเข้าหาเธอแรงๆ
เอ็กซาเวียร์ค้างคาแต่เขาก็เร่งสะโพกตามคำขอร้องนั่น
ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!!
ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!!
ตั๊บ!! !! !! จังหวะสุดท้ายแรงที่สุดและเสียวที่สุดมันมาพร้อมความสุขซาบซ่าน น้ำสวาทสาวแตกกระจายเช่นเดียวกับน้ำสวาทของชายหนุ่มขุ่นสีขาวที่หลั่งเข้ามาในรูสวรรค์
เมื่อเขาถอนกายออกน้ำสีขาวขุ่นก็ทะลักออกมาข้างนอก เอ็กซาเวียร์มองมันไหลออกมาจากรูสวรรค์สาว ขณะนั้นเขาใช่นิ้วเขี่ยติ่งเสียวของเธอเล่นไปด้วยอย่างเพลิดเพลิน
“เรนเดียร์จะพักผ่อนค่ะ นายท่านกลับห้องไปนอนได้แล้วนะคะ” หญิงสาวบอกแล้วคว้าผ้าห่มผืนหนาที่เธอนอนทับมาคลุมตัว เอ็กซาเวียร์มองอย่างแสนเสียดาย
แต่อย่าคิดว่าเขาจะทำตามคำสั่งของเธอเพราะคนที่สั่งเขาได้มีแค่ตัวเขาคนเดียวเท่านั้น
“เอ๊ะ? นายท่าน” หญิงสาวตกใจสะดุ้งเมื่อกายหนาสอดตัวเข้ามานอนเคียงข้าง แล้วเขาก็ยังถือวิสาสะโอบเอวเธออีกด้วย
“เธอสั่งฉันไม่ได้หรอก”
“เดี๋ยวเรนเดียร์ก็ติดไข้จากนายท่าน”
“ตอนนี้ฉันหายแล้วล่ะ”
“หายแล้ว?”
“ใช่!” เอ็กซาเวียร์ไม่ได้โม้ รู้สึกว่าหลังจากเซ็กส์ที่ดุเดือดเขากระปรี้กระเปร่า ตื่นตัว ไม่มึนหัวและตัวก็ไม่หนักแล้วด้วย มันกลับมาเป็นปกติยกเว้นข้อมือที่ระบมนั่น และตอนนี้เขาก็ใช้มือของเขา สัมผัสเนินสามเหลี่ยม
“ยังจะหื่นอีกเหรอคะ”
“อืม อยากเอาอีก”
“เรนเดียร์เมื่อยค่ะ”
“เธอไม่เหมือนหรอก ฉันรู้ว่าเธอเองก็อยากให้ฉันเอาเหมือนกัน”
ว่าแล้วชายหนุ่มก็สะบัดผ้าห่มออกจากร่างของเขาและเธอซะเลย จากนั้นเขาก็คร่อมร่างสาว ใช้เข่าดันขาเรียวให้อ้าออก แล้วใช้มือหนึ่งข้างสัมผัสเนื้อแท้สาว พร้อมกับสอดส่ายนิ้วเข้าไปในรู
ขณะที่ส่วนบนริมฝีปากร้อนฟัดอย่างหนักหน่วง
เมื่อเขาปลุกเร้าเธอ ผลสรุปก็ออกมาในรูปแบบเดิม เรนเดียร์เสียตัวให้เอ็กซาเวียร์อีกครั้งจนเขาพอใจ เขาถึงปล่อยให้เธอนอนโดยมีเขานอนเป็นหมอนข้างให้เธอกอดก่ายทั้งคืนจนถึงเช้า
****
เอ็กซาเวียร์ตื่นก่อนเรนเดียร์และไม่รู้ว่าเขาหายไปไหน คาดว่าเมื่อาการป่วยของเขาหายเขาคงหมกตัวอยู่ในห้องทำงานหรือไม่ก็เดินทางไปทำงานที่สำนักงานสุดหรูของเขา
ส่วนเรนเดียร์เธอก็มีภาระหน้าที่ประจำวันให้ต้องทำนั่นคือการไปเรียนทำอาหาร ตอนนี้เหมือนเป็นช่วงน้ำขึ้น และสมองก็แล่นดีคิดเมนูใหม่ๆ ได้เยอะแยะ เรนเดียร์จึงกระตือรือร้นกับการไปเรียนของเธอในทุกๆ วัน แม้จะเป็นวันหยุดก็ตามเรนเดียร์ยังคงตื่นตัวเหมือนเดิม
ทว่า......
“วันนี้ไปเรียนไม่ได้ครับ” บรู๊คเบรกเรนเดียร์ทันทีที่เห็น หญิงสาวหยุดการเดินของตนแล้วมองบรู๊คงงๆ ก่อนจะถาม
“ทำไมเหรอคะบรู๊ค”
“นายท่านให้ผมจ้างคนมาอบรมคุณเรนเดียร์ครับ”
“อบรม? ฉันมีอะไรให้ต้องอบรมคะ”
“มารยาทครับ”
“มารยาท!” หญิงสาวโพลงเสียงถามดังลั่นด้วยความตกใจ
“ครับ มารยาท”
“ฉันอยากได้เหตุผล”
“เอ่อ....นายท่านบอกว่าคุณเรนเดียร์ชอบทำตัวไร้มารยาทกับนายท่านมากครับ”
“อ้อเหรอแล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนล่ะคะ”
“อยู่ในห้องทำงานครับ”
“เธอถามหาฉันทำไม” เสียงทุ้มดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง เอ็กซาเวียร์เดินสองมือล้วงกระเป๋าเก๊กมาดขรึมหน้าหล่อ เรนเดียร์หมั่นไส้มากและโมโหเขามากด้วยเหมือนกัน
กล้าดียังไงจะให้คนมาสอนมารยาทเธอทั้งที่ตัวเขาเองที่มารยาทเสียขั้นสุด!
“เรนเดียร์ไม่อบรมมารยาทอะไรทั้งนั้น”
“นี่คือคำสั่ง เธอเริ่มก้าวร้าวกับฉันมากแล้วนะรู้ตัวหรือเปล่า”
“เพราะนายท่านไม่มีมารยาทกับเรนเดียร์ก่อน และนายท่านชอบว่าร้ายเรนเดียร์ ไม่พอใจก็ดุ ทำตัวไร้เหตุผล”
“เธอนั่นแหละทำตัวไร้เหตุผลก้าวร้าวไม่รู้จักกาลเทศะ”
“แล้วตัวนายท่านดีกว่าเรนเดียร์หรือยังไงคะ”
“ฉันจะทำอะไรก็เรื่องของฉันเพราะฉันคือเจ้านายของเธอ”
สองหนุ่มสาวสบตากับเขม่น บรู๊คยืนตรงกลางเขามองซ้ายทีขวาที มองดูสองหนุ่มสาวโต้วาทีกัน แต่เขาไม่ห่วงเจ้านายหรอกที่ห่วงคือเรนเดียร์ต่างหาก
เธอไม่รู้หรือไงว่าเจ้านายเปรียบเสมือนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ต้องเคารพ(แต่ไม่ต้องถึงขั้นบูชา) และเอ็กซาเวียร์ยังมีความน่าเกรงขาม น่าหวาดกลัว ให้เปรียบก็เหมือนปีศาจที่ร้ายกาจพร้อมฆ่าคนได้ทุกเมื่อ แต่นี่หญิงสาวตัวเล็กและบอบบางยืนเถียงฉอดๆ อย่างไม่กลัวเกรง
“จะเอาแบบนี้เหรอคะ”
“ใช่!”
“โอเค งั้นถ้าจะอบรมเรื่องมารยาท งั้นเรนเดียร์ก็ควรเลวใช้สุดไปเลย จะได้รู้ซึ้งถึงคำอบรมที่นายท่านอุตส่าห์เสียเงินจ้างคนมาสอน”
ผัวะ!!!
หญิงสาวเขวี้ยงกระเป๋าสะพายข้างลงบนพื้น และต่อมาเธอก็ถอดเสื้อคลุมไหมพรมออก ทว่าที่ทำให้เอ็กซาเวียร์ตาลุกวาวแล้วบรู๊คต้องรีบหันหลังนั้นก็คือ หญิงสาวเลิกชายชุดเดรสขึ้นสูงแล้วถอดออกอย่างไว
“เรนเดียร์!!!”
“ถ้าจะอบรมเรนเดียร์ก็จะอบรมแบบนี้”
“เธอเป็นบ้าไปแล้วหรือไง ใส่ชุดกลับเดี๋ยวนี้นะ”
“ไม่ใส่ เพราะชุดนี้เรนเดียร์ตั้งใจใส่ไปเรียนไม่ได้ใส่ไปอบรม เพราะฉะนั้นเรนเดียร์จะไม่ใส่อะไรทั้งนั้นไปอบรมเพราะเรนเดียร์ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจ”
“เรนเดียร์!!!!” ชายหนุ่มตะโกนเรียกชื่อเธอเสียงดังลั่น เมื่อหญิงสาวถอดชุดชั้นในทั้งบนทั้งล่าง แทบยังใช้เท้าเตะชุดในในจนมันลอยไปตกบนใบหน้าของเอ็กซาเวียร์
“แกไม่เห็นอะไรใช่ไหมบรู๊ค”
“ไม่เลยครับ ผมไม่เห็นอะไรเลยครับนายท่าน” บรู๊คตอบ เขายังยืนหันหลังแล้วปิดตาแน่นสุด กลัวถูกควักลูกตาออกมาโยนเล่น
“ดี งั้นนายนายกลับออกไปไม่ต้องเปิดตานะ และก็ไม่ต้องให้ใครมารบกวนฉันเข้าใจไหม”
“ครับนายท่าน” บรู๊คตอบตกลงแล้วรีบวิ่งไปอย่างไว ส่วนเอ็กซาเวียร์ก้าวเท้ายาวมาเพียงสามก้าวก็ถึงร่างบาง เขามองตาเธอเขม็งอย่างเอาเรื่อง
หญิงสาวเองก็ด้วย เธอเชิดหน้าขึ้นอย่างถือดี คิดว่ากลัวนักเหรอ? เออ! ใช่เธอกลัวแต่แล้วไงล่ะก็เขาทำเธอโมโหนี่ และเรนเดียร์จะไม่ทน ทั้งชีวิตเธอถูกรังแก ถูกเหยียดหยาม มามากพอแล้ว วันนี้แหละเธอจะประกาศจุดยืนของเธอ ถึงเขาจะใช้เงินซื้อเธอมาบำเรอแต่เขาไม่มีสิทธิ์มารยาทเสียกับเธอแบบนี้
“เธออยากเจอดีใช่ไหมเรนเดียร์ถึงได้กล้าทำอะไรบ้าบิ่นแบบนี้”
“ก็แล้วไงล่ะคะในเมื่อนายท่านยังไม่แคร์เรนเดียร์ เรนเดียร์ก็จะไม่แคร์นายท่านด้วยเหมือนกัน ที่อยู่ด้วยเพราะนายท่านรั้งเอาไว้หรอกนะคะ”
“นี่เธอ....ปากดีเกินไปแล้วนะ”
เขาโอบรัดเอวของเธอแน่นแนบกับกายหนแข็งแกร่งและทรงพลัง มือหนาอีกข้างใช้บีบแก้มของเธออย่างแรง เรนเดียร์เองก็ท้าทายไม่หยุด เธอพยายามพูด
“ก็ดีกว่าปากร้ายใจร้ายแบบนายท่าน”
“หุบปากซะเรนเดียร์”
“ไหนล่ะคะ คนที่จะอบรมเรนเดียร์จะไปอบรมเดี๋ยวนี้เลย ถ้าครูหล่อถูกใจล่ะก็......” เธอเว้นประโยคให้เขาเอาไปคิด เล่นกับความรู้สึกของเขา
และมันก็ได้ผลเมื่อได้ยินเสียงกัดฟันดังกรอดๆ
“อย่าหวังเพราะเธอเป็นของฉัน”
“จะหวังเพราะนายท่านทำให้เรนเดียร์อยากหวัง”
“เรนเดียร์” เรียกเสียงทุ่มต่ำมองเธอด้วยสายตาที่พร้อมจะฆ่าเธอได้ทุกเมื่อ เรนเดียร์โมโหมากเหมือนกัน หากเขาจะให้เธอยอมเขา เขาก็ต้องยอมให้เธอด้วยสิ แบบนี้หากเธอยอมเขาฝ่ายเดียวความยุติธรรมในโลกจะมีไว้ทำไม
อย่างน้อยๆ เขาน่าจะยอมให้เธอบ้างแค่เรื่องคำพูดคำจารักษาน้ำใจกันก็ยังดี
“ถ้าไม่พอใจเรนเดีบร์ก็ยินดีคืนเงินไม่เอาสักบาทเพื่อฉีกสัญญา”
“ลองฉีกดูสิฉันฟ้องเธอแน่”
“ไปนอนในคุกก็ดีกว่าอยู่ที่นี่แล้วลำบากใจ”
เกิดความเงียบไปชั่วขณะหนึ่ง แต่ถึงแม้สงครามทางปากจะหยุดลงแล้ว แต่สงครามทางตานั้นไม่ได้หยุดแต่อย่างใด จนกระทั่งชายหนุ่มตัดสินใจอุ้มร่างบางขึ้นพาดบ่นบ่า
“ว้ายยยยย จะทำอะไรปล่อยเรนเดียร์นะ!”
เพี้ยะ!!!!
ฝ่ามือหนาฟาดลงบนก้นงอนสุดแรง แรงซะจนคนถูกฝ่ามือฟาดถึงกับน้ำตาเล็ด
“เรนเดียร์เจ็บนะ!”
เพี้ยะ!!!!
เขาฟาดฝ่ามือลงบนก้นของเธออีกครั้ง ไม่มีการขย้ำหรือลูบปลอบโยน เรนเดียร์น้ำตาไหลพราก แต่ก็พยายามดิ้นซึ่งพอเธอดิ้นเอ็กซาเวียร์ก็ฟาดฝ่ามือลงอีกหลายที
เพี้ยะ! เพี้ยะ! เพี้ยะ!
“คนใจร้ายยย ฮือๆ ฮือๆ” หญิงสาวว่าให้แล้วร้องไห้ เอ็กซาเวียร์พาเรนเดียร์มาที่ห้องนอนของเขา เพราะห้องนอนของเธอจำได้ว่าเขาสั่งให้แม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดในช่วงสายๆ
ตุบ!!!
“โอ๊ยยยยย เจ็บนะ!” กายสาวกระเด็นกระดอนบนเตียงนอนหนานุ่มและใหญ่โต เธอจุกท้องน้อย เมื่อคืนก็เล่นซะหลายยก มาถูกโยนลงเตียงแบบนี้ไม่จุกก็บ้าแล้ว
“เธอพูดหลายครั้งเรื่องสัญญา หากเธอจะฉีกมันก็ได้นะ แต่หลังจากที่ฉันทำหนังสดก่อน ถ้าเธอฉีกสัญญาเธอได้เป็นนางเอกหนังโป๊ะแน่เรนเดียร์”
“นายท่านจะทำอะไร”
“เรื่องบนเตียงทุกฉากทุกตอน ฉันจะบันทึกวิดิโอเอาไว้ทั้งหมด”
“ไม่ได้นะคะ”
“ได้สิ เพราะฉันอยากและมันก็ต้องได้”
“นายท่าน....”
“ถ้าเธอไม่อยากเป็นนางเอกหนังโป๊ เธอก็จงอยู่ต่อจนครบสัญญาซะ”
“ใจร้ายกับเรนเดียร์ตลอดเลย”
“เธอทำตัวเธอเองนะเรนเดียร์ เมื่อไม่เชื่อฟังฉัน ไม่ยอมอบรมบมนิสัยฉันก็จะสั่งสอนเธอเอง”
“นี่มันเรียกว่าบังคับไม่ใช่สั่งสอน”
“สำหรับฉันมันคือการสั่งสอน” เอ็กซาเวียร์บอกแล้วเขาจัดการฉีกเสื้อเชิ้ตเอามามัดมือมัดเท้าของหญิงสาวเอาไว้ด้วยกัน เพื่อที่เขาจะได้ตั้งกล้องเตรียมถ่ายหนังสดเอาไว้แบล็กเมล
เขาไม่เคยต้องมาทำอะไรแบบนี้แต่ว่าเรนเดียร์ทำให้เขาต้องทำเพราะเธอพูดมากถึงเรื่องสัญญาจนน่ารำคาญ เขาไม่เอาเงินคืนหรอกนะ แต่เมื่อทำสัญญากันแล้วมันก็ต้องอยู่ให้ครบสิ เขามีสิทธิ์ยกเลิกสัญญาตอนไหนก็ได้แต่เธอห้ามทำมันเด็ดขาด
“การถ่ายวิดีโอมันไม่ได้อยู่ในสัญญาของเรานะคะ”
“ฉันสามารถเพิ่มมันได้ทุกเมื่อหากฉันอยากทำ และเธอรู้จักความร้ายกาจของฉันน้อยไปแล้วเรนเดียร์”
หญิงสาวหน้าบึ้งตึงทีแรกก็ร้องไห้แต่หลังจากที่เข้ามาในห้องนี้ร้องไห้ไม่ออกจริงๆ เพราะเธอต้องหาทางออกเพื่อช่วยเหลือตัวเอง แต่มันก็ไม่มีทางออกใดเลย ชายหนุ่มตั้งกล้อง ซึ่งมีทั้งหมดสามตัวและสามมุมมอง ข้างเตียงซ้ายขวาและตรงปลายเตียงหนึ่ง
มันต้องเป็นกล้องชนิดพิเศษแน่
“โชคดีของเธอหน่อยนะที่ฉันเป็นพวกชอบเล่นกล้องทั้งถ่ายภาพและถ่ายวิดีโอ ฝีมือของฉันไม่แพ้พวกถ่ายทำหนังเลยล่ะเรนเดียร์”
- Writer
- chap_listContents
- likeADD