บทที่2(2) เริ่มทำหน้าที่

2428 Words

ท่อนเอ็นยิ่งใหญ่พรวดพราดเข้าในในบุบผาสาวฝ่ารอยแยกและเส้นพรหมจารี กลิ่นคาวเลือดตีขึ้นจมูกหญิงสาวเกร็งและตัวสั่น ทว่าทั้งๆ ที่เธอเจ็บตรงนั้นเธอกลับรู้สึกต้องการเขามากทวีคูณ อยากให้เขากระทำการบางอย่างกับเธอ “นายท่านขา” “อะไรเรนเดียร์บอกฉันสิว่าเธอต้องการอะไร” “อื้อ....อะ...อา” เธอครางทั้งเจ็บทั้งเสียว ขณะนั้นก็ใช้ฝ่าเท้ารับน้ำหนักกายโดยการเหยียบยันพื้นเพื่อที่จะได้ยกสะโพกขึ้นมา เรนเดียร์มีภาพในหัวบวกกับอารมณ์พิศวาสที่ได้จากยาและสัมผัสร้อนของเอ็กซาเวียร์ นั่นจึงทำให้เธอกล้า กล้าที่จะทำอะไรก็ได้ตามที่ในหัวได้ร่างภาพจินตนาการเอาไว้ สะโพกส่ายหมุนส่ายไปมาหยอกล้อท่อนเอ็นยิ่งใหญ่เพื่อเชิญชวนให้เขาหยอกล้อเธอกลับคืนบ้าง เธอไร้เดียงสาแต่ก็ร้อนราคะมากในเวลาเดียวกัน เอ็กซาเวียร์สัมผัสได้ถึงแรงกระตุ้นจากเธอได้เป็นอย่างดี และนั่นก็ทำให้เขารู้สึกดีและไม่ผิดหวังที่จะมีเรนเดียร์เข้ามาในชีวิตด้วยสถานะ ... ของเล่น “อูววห์” ร่างบางกระตุกเมื่อเอ็กซาเวียร์จับขาเรียวยกจากพื้นแล้วดันขึ้นบน จากนั้นเขาก็ขยับสะโพกออกแล้วสอดเข้ามาใหม่ ตั๊บ!!! ในจังหวะที่ท่อนเอ็นใหญ่เดินทางมาถึงเพียงครึ่งทางเอ็กซาเวียร์ไปกระแทกสะโพกส่งท่อนเอ็นใหญ่เข้าไปด้วยแรงทั้งหมดที่มี “โอ้ววววววว” หญิงสาวเบิกตากว้างครางเสียงหลงร่างของเธอไถลไปบนพื้นที่ปูด้วยพรหมนุ่ม ทว่าแรงที่เขามีนั้นทำให้แผ่นหลังบอบบางเกิดความร้อน เอ็กซาเวียร์เหยียดยิ้มมุมปากมาดร้าย แต่คนมองกลับใจสั่นพร่าเต้นรัวเพราะรอยยิ้มนั่นของเขา ตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก! ใจจะหลุดออกมาจากอกอยู่แล้ว แต่ยิ่งใจเต้นแรงเธอยิ่งยากให้เขาทำแบบนั้นกับเธอมากยิ่งขึ้นและถี่ยิ่งขึ้น เรนเดียร์จ้องสบตาเอ็กซาเวียร์ ส่งสายตาเว้าวอนขอ เขารู้ความต้องการของเธอและเอ็กซาเวียร์ก็จะไม่ถ่วงเวลาอีกต่อไป เขาจัดท่วงท่าที่เหมาะสมได้ก็กระหน่ำบดซอยสะโพกถี่รัว จังหวะสวาทของเขานั่นหนักหน่วง บ้าคลั่งเหมือนพายุทอร์นาโดแต่เป็นทอร์นาโดที่มากับความสุขเสียวซ่าน มันไม่ใช่พายุหายนะแต่อย่างใด เรนเดียร์ยินดีรับมันเธอส่ายหน้าไปมาครวญครางเหมือนสัตว์ป่าได้รับบาดเจ็บ แต่ความจริงแล้วเธอมีความสุขมาก มากจนล้นและเมื่อความสุขมันยังไม่ถึงจุดที่ต้องปลดปล่อยเธอจึงทรมาน บิดส่ายกายและแอ่นหยัดขึ้นบ้าง เลือดลมในกายสาวพลุ่งพล่านไม่ต่างจากหายชาย “อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ! “ซี๊ดดดดด รูสดนี่เอามันฉิบ!” จังหวะยังบ้าคลั่งไม่ลดลงแต่อย่างใด ซาดสัดเอาความเสียวเข้าใสร่างสาวถี่ ไม่คิดหยุดหย่อน ขนาดที่แตกต่างทำให้ช่องทางสวรรค์ของเธอฉีก กลิ่นคาวสวาทผสมกับกลิ่นคาวเลือด แต่ทั้งเธอและเขาก็ยังขยับเข้าหากันอย่างไม่มีใครยอมใคร เข้ากระแทกเข้า เธอพยายามแอ่นรับอย่างสุดกำลัง ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ขณะที่ท่อนเอ็นอุ่นทำงานอยู่นั้น ชายหนุ่มได้เอนกายไปจนชิดร่างบาง อกอวบอิ่มของเธอแนบชิดกับอกแกร่ง ยามที่เขาซอยสะโพกบด ร่างของเขาและเธอไหวโยกพร้อมกันทำให้อกคู่สวยเสียดสีกับอกแกร่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันให้ความรู้สึกดีเป็นบ้า ชายหนุ่มเสือกไสใบหน้ากับซอกคอขาว เขามีรสสวาทที่ร้อนแรงและดุดัน เธอเป็นของเขายอมทำสัญญาไม่มีสิทธิ์ทักท้วงใดๆ ทั้งสิ้น ริมฝีปากร้อนของเขาใช้มันขบเม้มผิวนุ่มจนเกิดรอยแดง เขาสร้างรอยกระจัดกระจายไปทั่ว เอ็กซาเวียร์ไม่เคยอยากประกาศความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของกับใครมาก่อน แต่วันนี้เขารู้สึกต้องทำมันซึ่งเอ็กซาเวียร์ไม่มีเหตุผลแต่เขาแค่อยากทำและเขาก็ทำ! “นายท่านขา” เสียงครางเรียกหวานฉ่ำและสั่นพร่า “เรียกฉันอีก” “นะ...นายท่าน....อ๊า....นายท่านขา....อูว์.....นายท่าน....” “ครางดังๆ ซี๊ดดดด ครางดังๆ เรนเดียร์” เขาสั่งเธออีกครั้ง สั่งด้วยเสียงดุดันทรงพลังพลัง ใบหน้าหล่อเหลาแดงและมีเส้นเลือดปูดออกมา แต่มันไม่ได้หน้าเกลียดมันกลับหน้ามอง เรนเดียร์หลงเสน่ห์เอ็กซาเวียร์เข้าอย่างจัง “อูว์....อา....อูว์....อูว์....นายท่าน!!!” ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! “ซี๊ดดดดดดดดดด” ชายหนุ่มครางซี๊ดเมื่อช่องทางสวรรค์ของหญิงสาวมันโอบรัดเขาแน่นมากยิ่งขึ้น และเขาต้องฝ่าความคับแน่นนั้นไป ให้ถึงฝั่งฝัน “นายท่านขาไม่ไหวแล้วได้โปรด” วินาทีต่อมาหญิงสาวร้องครางวิงวอนต่อเขาอีกครั้ง เธออยากปลดปล่อยเดี๋ยวนี้ หญิงสาวเห็นว่าสวรรค์อยู่ใกล้เพียงเอื้อม และมีแค่เอ็กซาเวียร์เท่านั้นที่จะเป็นคนพาเธอไปเยือนได้ ซึ่งไม่นานเกินรอเมื่อเอ็กซาเวียร์กระแทกสะโพกส่งท่อนเอ็นใหญ่ตอกเข้าถี่ๆ จนนาทีสุดท้ายเขาก็แตกพรากใส่กายสาวมากมายมหาศาลพร้อมกับความสุขสมที่มอบส่งแก่เธอ “บ้าเอ๊ยลืมได้ไงวะ!” เอ็กซาเวียร์ค้นพบความผิดพลาดที่เกิดขึ้น เขาเพิ่งรู้สึกตัว มันคือเรื่องใหญ่โตมากสำหรับเขา เมื่อเขาลืมป้องกัน ไม่ใช่ว่าถุงยางอนามัยมันอยู่ใกล้ เขาเตรียมมันมาแล้วบนโซฟาทว่าเขาลืมที่จะหยิบมันมาใช้ ไม่คิดว่าจะใจร้อนมากจนลืมเรื่องสำคัญไป เอ็กซาเวียร์รีบถอดกายออกอย่างรวดเร็ว แต่เขารู้ว่าเขาปล่อยไปมาก ดังนั้นสิ่งที่เขาทำคือการใช้นิ้วมือสอดเข้าไปในรูสวรรค์แล้วคว้านกวาดเอาน้ำกามาของตนออกมาให้ได้มากที่สุด มันออกมาพร้อมเลือดซึ่งเอ็กซาเวียร์ไม่ยี่หระและเขาก็รู้ด้วยว่าเรนเดียร์เองก็ไม่ยี่หระต่อความเจ็บปวดของตัวเองเช่นเดียวกัน “อ๊างงห์!!!” หญิงสาวคราง เธอรู้ว่าที่ตรงนั้นมันระบมและได้รับบาดเจ็บ แต่เขาก็ร้อนแรงมากเกินไป เขาทำให้เธอเสียวากกว่าเจ็บ และตอนนี้เธอก็เริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองนิ้วมือของเขา “นายท่านขาได้โปรด” “โปรดอะไรเรนเดียร์” “เอาฉันแรงๆ ฉันต้องการนานท่านเหลือเกิน” “หึ....แต่ฉันกลับรู้สึกอยากให้เธอเป็นฝ่ายเอาฉันบ้าง” เอ็กซาเวียร์บอกจากนั้นเขาก็ถอนนิ้วทั้งสามออกจากรูสวรรค์ แล้วขยับไปนั่งเหยียดขา หญิงสาวรับรู้โดยสัญชาตญาณเธอรีบขึ้นมานั่งบนตักของเขาพร้อมความใจกล้าใช้มือจับท่อนเอ็นใหญ่แล้วค่อยๆ สวมครอบครองเขาเอาไว้ในปลอกนุ่มนิ่ม “หึๆ หึๆ ที่เธอหื่นเพราะยาหรือเพราะฉันนะเรนเดียร์” เอ็กซาเวียร์ถามด้วยอารมณ์ หญิงสาวหน้าระเรื่อลามจนไปถึงใบหู เห็นแล้วหน้าเอ็นดู อดใจไม่ไหวจนเข้าต้องจูบปากเธอแรงๆ หนึ่งครั้งดังจ๊วบ! “ตอบสิเรนเดียร์” “ฉันหื่นก็เพราะ....ยา....” “ฮื้อออ?” “ยาและนายท่านด้วยค่ะ” “ฮ่าๆ อยู่เป็นนะ” เอ็กซาเวียร์ถึงกับหลุดขำ เมื่อสักครู่ก่อนที่เธอจะตอบเขาทำตาโตใส่ เธอคงกลัวนั่นจึงทำให้เธฮต้องรีบตอบและเอาเขามาอยู่ในคำตอบด้วย ทว่ามันก็จริงนั่นแหละเพราะสัมผัสจากเขาจึงทำให้เธอเกิดความต้องการมากขึ้นกว่าเก่า ฤทธิ์ยาปลุกเซ็กส์ที่ใส่มันไม่มาก แต่ก็ทำให้มีความต้องการมากกว่าคนปกตินิดหน่อยเท่านั้น ส่วนที่เหลือคือต้องปลุกเร้าด้วยประสบการณ์ทั้งนั้น “ขย่มฉันสิ ทำให้ฉันหลงเธอ แล้วฉันจะให้รางวัลเธอ” “ฉันขอไปเที่ยวได้ไหมคะ” เธอขอเขาขณะนั้นก็เริ่มร่อนสะโพกขึ้นลง เอ็กซาเวียร์มองสาวน้อยตรงหน้า เขาพิศวาสเธอและเอ็นดูในเวลาเดียวกัน เรนเดียร์เป็นผู้หญิงแปลกเธอรีบบอกความต้องการของเธอที่ทำให้เขาประหลาดใจ แต่ก็เอาเถอะเมื่อเธอกล้าขอเขาก็กล้าให้ “ถ้าทำฉันเสร็จได้เร็วเธอจะได้ไปเที่ยวที่ที่เธออยากไป” *** เอ็กซาเวียร์พูดคำไหนคำนั้น เสน่หาของเรนเดียร์แม่สาวน้อยไร้เดียงสาสร้างความพึงพอใจให้เขาหลายต่อหลายครั้ง เอ็กซาเวียร์ลั่นวาจาออกไปและเขาทำตามคำพูดตนเสมอ นั่นจึงทำให้เช้าวันใหม่ของเรนเดียร์เป็นวันที่สดใส เอ็กซาเวียร์อนุญาตให้เธอไปเที่ยวพร้อมให้บัตรเครดิตเธอเอาไว้ใช้ เขาคือพ่อบุญทุ่มตัวจริงเสียงจริง แต่ว่า...... “ผู้หญิงคนนี้แปลกดี” “ผมก็คิดเหมือนนายท่านครับเธอแปลกมากครับ” บรู๊คเห็นด้วยกับเจ้านาย ลูกน้องที่ส่งไปติดตามดูแลเรนเดียร์รายงานกิจกรรมของหญิงสาวมาอย่างละเอียด พร้อมรูปถ่าย บรู๊คนำรายงานส่งต่อให้เจ้านาย ส่วนตัวเขานั้นแปลกใจเพราะเรนเดียร์แตกต่างจากผู้หญิงคนอื่นที่เจ้านายควง “เป็นไปได้ไหมว่าเธอจะทำตัวแปลกเพื่อให้ฉันสนใจ” เอ็กซาเวียร์ถามความเห็นของบรู๊ค ซึ่งมันก็น่าคิดเหมือนกัน “อาจจะครับของแบบนี้ต้องดูไปยาวๆ เงิน ทอง ข้าวของราคาแพงมันหอมหวาน อีกหน่อยธาตุแท้ก็คงออก” “ไม่ว่าเธอจะเป็นคนยังไงคงทำให้ฉันสนใจเพียงแค่ชั่วคราวเท่านั้นล่ะนะ” เพราะเอ็กซาเวียร์เบื่อง่ายหน่ายเร็วนั่นเอง ตอนนี้เขาเพียงแค่ตื่นเต้นกับของสดใหม่เท่านั้น เชื่อเลยว่าอีกไม่นานเขาต้องเบื่อเรนเดียร์แน่นอน “เอาละ นายไปทำงานต่อเถอะบรู๊ค” “ครับนายท่าน” เมื่อพ้นร่างบอดี้การ์ดไปเอ็กซาเวียร์ก็ตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อ เรื่องของเรนเดียร์ถูกกำจัดออกไปจากความสนใจได้อย่างรวดเร็ว เอ็กซาเวียร์เป็นชายหนุ่มผู้แบ่งแยกเรื่องงานออกจากเรื่องส่วนตัวได้ดี เขาจะให้ความสนใจเมื่อเขาอยากสนใจเท่านั้น หากทำงานสิ่งเดียวที่เขาจะทำคือใช้สมองและประสาททุกส่วนกับงาน เย็นวันนั้นเขากลับเพ้นท์เฮ้าส์เป็นเวลาเดียวกับที่เรนเดียร์เองก็เดินทางกลับจากเที่ยว “สวัสดีค่ะนายท่าน” เรนเดียร์หยุดเดินตรงหน้าไม่กล้าเดินต่อ เธอทักทายเขาพยายามยิ้มหวานส่งไปให้ ไม่ใช่รอยยิ้มทอดสะพานแต่เป็นรอยยิ้มแสดงความเป็นมิตรไมตรีของเธอ ทว่ามันฝืนสักหน่อยเพราะความประหม่าที่มีต่อเอ็กซาเวียร์ และชายหนุ่มก็มองออก เขาคิดแต่เขาไม่ตำหนิเพราะเข้าใจ ต่อหน้าคนหล่อและทรงเสน่ห์แฝงด้วยอำนาจก็ไม่แปลกที่เธอจะประหม่า “เป็นยังไงบ้างได้เที่ยวเปิดหูเปิดตา” “ดีมากเลยค่ะและฉันอยากไปอีกครั้ง” “ชอบเที่ยวขนาดนั้นเลย?” “ฉันไม่เคยเที่ยวค่ะ แต่วันนี้มันเป็นวันพิเศษมากสำหรับฉันค่ะ” “เธอบอกว่าเธออยากไปเที่ยวอีกใช่ไหม” เอ็กซาเวียร์นึกบางอย่างขึ้นมาได้ เขายิ้มกรุ้มกริ่มมีเรื่องให้หลอกกินตับเด็กอีกแล้วสิ “ใช่ค่ะฉันอยากไปอีก” “เธอรู้ใช่ไหมว่าหากอยากไปอีกเธอต้องทำอะไรบ้าง” กึก!!! หญิงสาวชะงักกึกคิดแล้วไม่นานเมื่อเธอคิดออกดวงตากลมโตก็เบิกกว้างขึ้น อ่า....ใบหน้าของเธอตอนนี้มันก็ร้อนผ่าว เธอเข้าใจความหมายในคำพูดของเขา “ทำไมเงียบไปล่ะไม่อยากเที่ยวแล้วเหรอ” “คะ...คือว่า....” “คือว่าอะไร” เขาเร่งเอาคำตอบ คนตรงหน้าทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ให้ได้ เธอดูพะอืดพะอม และเอ็กซาเวียร์ก็กวาดตามองรอบๆ ตรงนี้มีลูกน้องของเขาอยู่เต็มไปหมด แม้เขาจะสั่งคนพวกนี้ให้ทำหูทวนลม เชื่อว่าคนขี้อายอย่างเรนเดียร์คงไม่กล้าพูดเรื่องบนเตียงตรงนี้ ดังนั้นชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปโอบเอวบาง เรนเดียร์เงยหน้ามองเขาแล้วมีอาการสะดุ้ง เอ็กซาเวียร์หัวเราะในลำคอ จากนั้นเขาก็พาเธอเดินเข้าไปคุยกันข้างใน นั่นจึงทำให้เขาได้คำตอบจากเธอ “หากนายท่านจะกรุณาฉันจะทำแบบเมื่อวานอีกครั้งนะคะ” “หึๆ จริงเหรอ แต่ครั้งนี้ไม่มียาปลุกเซ็กส์ให้แล้วนะ” “ฉันจะพยายามสุดความสามารถเลยค่ะ” “เอาละ ก่อนจะถึงวันที่เธออยากไปเที่ยวอีกครั้ง ฉันก็จะพาเธอไปเที่ยวในที่ที่มีเพียงเราสองคน” “อะ...เอ่อ...ที่...ที่ไหนเหรอคะ” ถามเสียงตะกุกตะกักไม่มั่นใจ “สวรรค์ชั้นเจ็ดไงล่ะ เธออยากไปไหม” อ่า.....พับผ่าสิ!!! ผู้ชายคนนี้นอกจากเขาจะเก่งเรื่องธุรกิจแล้วเขาก็ยังเก่งเรื่องการเรียกเลือดเรียกลมในกายสาวให้พลุ่งพล่านได้อีกนะ ดูหน้าใบหน้าหล่อเหล่าที่ยิ้มอย่างทะเล้นแฝงด้วยความเจ้าเล่ห์นั่นสิ หัวใจเรนเดียร์จะวาย หากเป็นแบบนี้ตลอดเธอตายก่อนวัยอันควรแน่ “เธอไม่อยากไปเหรอเรนเดียร์” “ยะ....อยากค่ะ....อยาก” “ตอบเหมือนจำใจ” “ไม่ใช่ค่ะ” “ทำไมต้องประหม่าล่ะ” “ฉัน...ฉันเขินค่ะ” มือหนาช้อนใต้คางเรียวมนแล้วดันขึ้นเพื่อให้คนขี้อายสบตา เขาเห็นชัดเจนเลยว่าใบหน้าสวยหวานซ่อนเปรี้ยวนั้นมีแม็ดเลือดฝาดกระจัดกระจายไปทั่วงดวงหน้า เธอดูน่ารักน่าฟัดจริงๆ “อยู่กับฉันเธอต้องหันทำตัวให้ด้านเขาไว้นะสาวน้อย” “ค่ะ ฉันจะพยายามนะคะ” “เราจะกินมื้อเย็นด้วยกัน จากนั้นเธอก็ไปอาบน้ำแล้วมาหาฉันที่ห้อง” “ห้อง?” “ห้องนอนฝั่งขวา” “ฉันทราบแล้วค่ะ” “ฉันจะกินเธอเรนเดียร์” เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบชิดใบหูนุ่ม เขาจงใจเป่าลมร้อนใส่หูเธอแล้วใช้ไรฟันขบเม้มติ่งหู หยอกเย้าคลอเคลีย ทำเอาขนอ่อนลุกซู่ ร้อนๆ หนาวๆ เหมือนคนเป็นไข้ ผู้ชายคนนี้อันตรายเหลือเกิน

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more