บทที่11(2) เรนเดียร์เปลี่ยนไป

2796 Words

เรนเดียร์อยู่ในชุดแม็กซี่เดรสสายเดี่ยวยาวลายดอกไม้กระจุ๋มกระจิ๋ม ผมยาวสลวยถูกรวบขึ้นสูงเป็นทรงดังโงะเก๋ๆ ปล่อยปอยผมเขี่ยกรอบหน้าดูมีมิติ เรนเดียร์แต่งหน้าบางเบาพองามสมวัย ไม่เว่อร์วังจนเกินงามและเกินเวลา วันนี้อากาศเย็นสบาย เอ็กซาเวียร์เหมาเรือพาหญิงสาวท่องความงามบนทะเล “ชอบหรือเปล่า” เอ็กซาเวียร์เดินมายืนข้างกายสาว เธอยืนเกาะราวระเบียงชมความงดงามบนท้องทะเลเงียบเฉียบ “ค่ะ” “อยากมาเที่ยวอีกไหม” “หากมีโอกาสนะคะ” “ล่องเรือเสร็จแล้วเธออยากไปที่ไหนอีกหรือเปล่า” “ไม่รู้ค่ะ นายท่านมีโปรแกรมจะไปไหนต่อคะ” “ไม่รู้สิฉันไม่เก่งเรื่องเที่ยว แต่ก่อนกลับเราคงต้องแวะกินอาหารก่อน” เรนเดียร์พยักหน้าเขาใจ ทว่าระหว่างสนทนากับเขาเธอไม่แม้แต่จะหันมามองหน้าเขาเลยด้วยซ้ำ เรนเดียร์มองออกไปที่ทะเลเธอทำราวกับว่าเธอเพลิดเพลินกับความงดงาม ทว่าเอ็กซาเวียร์ที่ลอบมอง เขามองออกว่าเรนเดียร์ไม่ได้รู้สึกอะไรกับความงามตรงหน้าเลยสักนิด เธอเพียงแค่สนใจมันเพราะไม่อยากมองเขาก็แค่เท่านั้นเอง ‘เอาใจยากเหลือเกิน’.....ใช่แล้วล่ะ เธอเป็นของเล่นที่สุดแสนจะเอาใจโคตรยาก เอ็กซาเวียร์รู้ว่าเธอกำลังทำให้เขาพึงพอใจ เรื่องมารยาทการพูดการจาและการวางตัวตอนนี้ทุกอย่างมันดีไปหมด แต่มันกลับมาพร้อมกับระยะห่างที่เป็นช่องวางโหวง เขาไม่ได้ต้องการให้มันเป็นแบบนี้ “เรนเดียร์” “คะ?” “หากเธออยากร่าเริงก็ได้นะ” “ทำไมต้องอยากร่าเริงด้วยล่ะคะ” “เธอกำลังน้อยอกน้อยใจฉันอยู่เรื่องเมื่อสองเดือนก่อนและนั่นมันทำให้เธอเปลี่ยนไป” “มันไม่ใช่สิ่งที่นายท่านต้องการหรอกเหรอคะ” “ไม่!” “แต่นายท่านก็ได้ลงมือทำร้ายความรู้สึกของเรนเดียร์” “เพราะเธอดื้อ” “แล้วที่นายท่านทำกับเรนเดียร์มันไม่เกินไปหน่อยเหรอคะ” หญิงสาวหันหน้ามาเผชิญหน้ากับเอ็กซาเวียร์ตรงๆ เธอไม่ได้จ้องหน้าเขาแบบท้าทายหรือว่าถือดี น้ำเสียงก็ราบเรียบไม่แสดงอารมณ์โกรธหรือโมโหแม้แต่นิดเดียว เรนเดียร์เปลี่ยนไป...... “เธอเอาแต่พูดถึงเรื่องฉีกสัญญา” “หากนายท่านใจดีกับเรนเดียร์ ให้เกียรติเรนเดียร์เหมือนที่เรนเดียร์ให้เกียรตินายท่าน เรนเดียร์จะเอาแต่พูดถึงเรื่องฉีกสัญญาทำไมล่ะคะ ในเมื่ออยู่กับนายท่านมีทั้งเงินทองใช้ และความสุขสบาย ผู้หญิงคนไหนก็ชอบ แต่เพราะนายท่านทำร้ายความรู้สึกของเรนเดียร์ ดังนั้นเราก็ไม่ต้องคุยกันถึงเรื่องที่เกี่ยวกับความรู้สึกกันหรอกคะ เรนเดียร์ถูกซื้อมาในฐานะของเล่น มีค่าความสำคัญแค่บนเตียงเท่านั้น” เรนเดียร์ไม่เคยอยากไปจากเอ็กซาเวียร์เลย กลับเมืองไทยเธอต้องอยู่โดดเดี่ยว แม้จะมีเพื่อนอย่างดาวประดับแต่ดาวประดับมีภาระหน้าที่มากมายให้ต้องรับผิดชอบ ยังไงเรนเดียร์ก็ต้องใช้ชีวิตคนเดียว พึ่งพาตัวเอง มันก็น่าใจหายที่หากถึงวันหมดสัญญาเธอต้องกลับไป แต่การอยู่ที่นี่ ณ ตอนนี้ก็ไม่ได้ทำให้เรนเดียร์สุขใจเพราะเธอและเอ็กซาเวียร์มีเรื่องให้หมางเมินต่อกัน เรนเดียร์กำลังป้องกันหัวใจและความรู้สึกของตัวเองอยู่ จะว่าไปแล้วเป็นแบบนี้มันก็ดี หากวันนั้นต้องจากเธอคงไม่เจ็บหรือเสียใจมาก แต่หากใกล้ชิดกับเอ็กซาเวียร์มากกว่านี้ล่ะก็ เธอต้องทำใจยากมากแน่นอน เขาเลิศเลอไม่มองลงมาที่ผู้หญิงแสนต่ำต้อยแบบเธอหรอก ทว่าผู้หญิงเราก็มักคิดไกล ผู้ชายทำดีนิดหน่อย เอาใจ แสดงอารมณ์หวงของ ก็คิดไกลไปต่างๆ นาๆ เรนเดียร์เองก็เป็นผู้หญิงแบบที่ว่ามา เธอคิดไกล ขนาดที่อยากทำทุกวิถีทางเพื่อครอบครองหัวใจเขา หรืออย่างน้อยหากไม่ได้เขาเป็นสามีก็อยากให้เข้าเอ็นดูเธอไปนาน แต่มันคงจบแล้วจริงๆ เมื่อเอ็กซาเวียร์ไม่ได้พูดว่าอยากต่อสัญญา เขาเอาแต่บอกว่าเขาจะปล่อยเธอไปแน่นอนหากสัญญามันจบ ความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเธอมันก็จบ นั่นก็เป็นตัวยืนยันแล้วว่า เรนเดียร์ต้องปล่อยวางทุกความรู้สึก จะมากจะน้อยก็ต้องวางมันลงทุกอย่าง ไม่ใช่เพราะตัวใครแต่เพราะตัวเธอเอง ความเจ็บปวดของการจากลามันสุดแสนทรมานมากจริงๆ “เธอพูดแบบนี้อยากให้ฉันรู้สึกดีกับเธองั้นเหรอ” “มีใครอยากให้คนรู้สึกแย่กับตัวเองบ้างล่ะคะ” “ฉันหมายถึงความรู้สึกดีแบบคนพิเศษที่เธอกำลังคิดอยู่” “หมายถึง....ชอบและรักน่ะเหรอคะ” รู้สึกใจหวิวเมื่อต้องเข้าประเด็นพวกนี้ เรนเดียร์กลัวว่าเอ็กซาเวียร์จะรับรู้ความรู้สึกของเธอ เรนเดียร์ไม่มีประสบการณ์มาก่อน มันอาจมีส่วนผิดพลาดช่วงเวลาเผลอที่เธออาจปล่อยความรู้สึกลึกๆ ออกมาให้เขาเห็น ถามว่าดีกับตัวเธอไหม? คำตอบคือ....ไม่ดีแน่ เพราะมันคือตัวกระตุ้นเร่งให้เอ็กซาเวียร์เขี่ยเธอออกไปจากชีวิตเร็วมากยิ่งขึ้น ดาวประดับเคยบอกเรนเดียร์แบบนั้น และปัจจุบันก็ยังย้ำเตือนอยู่เสมอ “ฉันรู้นะว่าเธอรู้สึกดีกับฉัน เพราะหากเธอหวังเพียงความสุขสบายเธอคงไม่พูดถึงเรื่องความรู้สึกแบบนี้ ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึกใดๆ นั่นแสดงว่าเธอต้องรู้สึกดีกับฉันมากๆ จนขนาดที่คำพูดนิดๆ หน่อยๆ และการกระทำของฉันมันส่งอิทธิพลกับเธอมากมายขนาดนี้” “........” “มีผู้หญิงหลายคนที่คิดเกินเลยกับฉัน ซึ่งมันก็ไม่ผิดหรอกนะ แต่ฉันไม่เคยเอาผู้หญิงที่ทำสัญญาด้วยเป็นแฟนหรือคนรักหรือแม้แต่จะคิดเอามาเป็นคู่ชีวิต” “เรนเดียร์เข้าใจค่ะ” “เข้าใจว่าอะไรล่ะ” “เข้าใจว่าหากรู้สึกรักหรือชอบก็ต้องตัดใจ” “มันไม่ใช่แค่นั้น แต่เพราะเรามีสัญญาต่อกันเธอต้องทนกับความรู้สึกของตัวเอง” “แล้วนายท่านล่ะคะรู้สึกยังไง” “ฉันรู้สึกแย่และเริ่มเบื่อหน่าย เพราะของเล่นของฉันเปลี่ยนไป บนเตียงเธอเร่าร้อนนะแต่มันไม่สุดเหมือนเก่า คำพูด เสียงคราง การโต้ตอบทางการมันดูกั๊กไปซะหมด และนั่นทำให้ฉันเบื่อหน่าย ฉันก็พยายามอย่างสุดแล้วล่ะที่จะช่วยเธอรีแลคมันไม่ใช่เพื่อตัวเธอหรอก แต่มันเพื่อตัวของฉันเอง” เรนเดียร์ได้ยินแบบนั้นก็ไม่อาจกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้ เธอปล่อยให้น้ำตาไหลริน เลื่อนใบหน้าหมุนไปทางเดิม มองตรงไปยังท้องทะเลสีคราม ไหล่บอบบางสั่นสะท้านขึ้นตามแรงสะอื้น เอ็กซาเวียร์มองเสียวใบหน้าของเธอ เรนเดียร์ร้องไห้เงียบๆ เขามีความถือดีในตนเองและไม่เคยคิดอยากวางแผนอนาคตคู่กับใครเลย อยู่ตัวคนเดียวใช้ชีวิตอย่างสนุกสนานแบบนี้มันก็ดีแล้ว อีกอย่างวันไหนหากเขาอยากมีลูก เขาก็อาจต้องหาผู้หญิงสักคนมาเป็นคู่ชีวิต ผู้หญิงที่ส่งเสริมกันทางด้านธุรกิจ ดีพร้อมเหมาะสมกับเขาทุกด้าน ซึ่งไม่ใช่เรนเดียร์ ครอบครัวของเอ็กซาเวียร์ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวเรื่องชีวิตคู่แต่หากเขาเลือกผู้หญิงที่ขายศักดิ์ศรีตัวเองมาเป็นภรรยา เชื่อเลยว่าทั้งมารดาและบิดาจะคัดค้านสุดเสียง ไม่มีใครเห็นด้วยอย่างแน่นอน ทว่าเอ็กซาเวียร์ไม่ได้ซีเรียส วันนี้เขาสังเกตเธอดี มองทุกอย่าง เอาภาพเหตุการณ์ต่างๆ มาปะติดปะต่อกัน เรนเดียร์เริ่มล้ำเส้นมากเรื่อยๆ แม้เธอจะอยู่เฉยๆ และมันไม่ปลอดภัยสำหรับตัวเขา **** เรนเดียร์ร้องไห้ครู่หนึ่งเธอก็หยุดร้อง ร้องไปก็ไม่มีประโยชน์ เธอควรทำวันนี้ให้ดีที่สุดตามหน้าที่ของเธอ บรู๊คเอากระดาษทิชชูมาให้ซับน้ำตา บรู๊คได้ยินและเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เรนเดียร์ไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่ตกหลุมรักเอ็กซาเวียร์ แต่เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่เอ็กซาเวียร์เอ็นดูและทำอะไรหลายอย่างแบบที่ไม่เคยทำให้ผู้หญิงคนไหนมาก่อน หากบรู๊คเป็นเรนเดียร์เขาก็คิดไกลเหมือนกัน และถึงแม้ว่าบรู๊คจะไม่ได้เป็นเรนเดียร์ บรู๊คก็ไม่ได้ตาบอด เขาเห็นเต็มสองตาว่าเอ็กซาเวียร์ทำตัวเหมือนมีใจให้ แถมยังหึงหวงเป็นบ้าเป็นหลัง ให้ความสำคัญกับเรนเดียร์หลายเรื่องมากจริงๆ ไหนจะทั้งเอาใจใส่และเอ็นดู แม้วันนี้เอ็กซาเวียร์จะทำตัวนิ่ง แต่มันคือมาดที่วางเอาไว้เท่านั้นล่ะนะ บรู๊คมองออกว่าที่เจ้านายของเขาพาหญิงสาวออกมาเที่ยวเพราะอยากให้เรนเดียร์อารมณ์ดี ทว่าไปๆ มาๆ กลับกลายเป็นอารมณ์เสียไปได้ซะนี่ และผลสรุปมันก็แย่มากจริงๆ บรู๊คเห็นใจและสงสาร เรนเดียร์เป็นผู้หญิงนิสัยดีและน่ารัก เธอทำตัวก้าวร้าวบ้างนั่นก็เพราะเจ้านายของเขา แต่เธอมีนิสัยน่ารักและให้เกียรติคนทุกคนทุกชนชั้น ไม่ลืมตัว น่าเสียดายที่สุดท้ายแล้วเธอก็เป็นได้เพียงแค่ของเล่นคลายความเหงาแค่นั้น บรู๊คเองก็ช่วยไม่ได้จริงๆ แต่เชื่อว่าหากเป็นคู่กันแล้วก็คงไม่แคล้วกันหรอก “เดี๋ยวเดินทางกลับเลยนะ” เอ็กซาเวียร์หันมาสั่งบรู๊คเพื่อเดินทางกลับไปยังท่าเรือและก็เหมารวมถึงการเดินทางกลับเพนต์เฮาส์โดยไม่แวะที่ไหนอีก “ครับนายท่าน” บรู๊ครับคำสั่งแล้วเดินไปบอกกัปตันเรือให้หมุนเรือกลับ เรนเดียร์เดินมานั่งดวงตาแสนเศร้าของเธอมองออกไปยังท้องทะเล สุขเพียงนิดสุดท้ายเธอก็ได้กลับเข้าสู่โหมดความเศร้าอีกแล้ว ซึ่งเรนเดียร์ไม่เคยชินกับโหมดความเศร้าเลย แม้เธอจะพบเจอแต่เรื่องร้ายๆ ต่างๆ นาๆ แทนที่มันจะเป็นบทเรียนให้เธอแข็งแกร่งแต่เธอกลับรู้สึกเพียงว่าร่างกายแข็งแกร่งแต่จิตใจอ่อนแอลงเรื่อยๆ “กลับไปแล้ว อาบน้ำแต่งตัวมาหาฉันที่ห้องนะ” “ค่ะ นายท่าน” มันคือหน้าที่ของเธอ เรนเดียร์ไม่ปฏิเสธสิ่งที่เป็นหน้าที่ที่ต้องแลกกับเงินตราและความอยู่รอดของเธอ หญิงสาวก้มหน้ายอมรับทุกชะตากรรมที่จะเกิดขึ้นหลังจากวินาทีนี้เป็นต้นไป เธอจะจดจำเอาไว้ว่าผู้หญิงต่ำต้อยมันด้อยค่ามากแค่ไหนในสายตาของเอ็กซาเวียร์ สองวันต่อมา วันนี้เป็นวันเกิดของเรนเดียร์ หญิงสาวยังคงใช้ชีวิตประจำวันของเธอเหมือนเช่นทุกวัน เช้าไปเรียน เย็นกลับมาทำอาหาร ตกดึกก็เป็นนางบำเรอกามให้เอ็กซาเวียร์อย่างร้อนแรง ชีวิตเธอวนเวียนอยู่แบบนี้ มีบางคืนได้พักและบางคืนก็ไม่ได้พัก ทว่า..... วันนี้มีบางอย่างที่ใหม่กว่าทุกๆ วัน เมื่อเรนเดียร์เดินทางมาโรงเรียนเพื่อนๆ ในคลาสรวมถึงครูสอนทำอาหาร เซอร์ไพร์สวันเกิดเธอด้วยเค้กปอนด์ใหญ่ ดีไซน์สวยอลังการ ทุกคนร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้เธอในวันนี้ เรนเดียร์รู้สึกซาบซึ้งและตื่นใจจนน้ำตาไหลพราก มันคือของขวัญที่สุดพิเศษสำหรับเธอในวันนี้เลยล่ะ วันทั้งวันเธอมีความสุข ลืมเรื่องทุกข์ใจ ยิ้มแย้มแจ่มใส จนกระทั่งกลับมาเพนต์เฮาส์...... “ใครเหรอคะนายท่าน” ไม่ใช่เสียงของเรนเดียร์แต่เป็นเสียงของผู้หญิงผมบลอนด์เจ้าของเรือนร่างสูงเพียวและใบหน้าดูงดงามแบบผู้หญิงตะวันตก เรนเดียร์ชะงักฝีเท้าเธอยืนนิ่งแล้วมองผู้หญิงตรงหน้า ก่อนจะเลื่อนตามองไปยังเอ็กซาเวียร์ที่เดินมายืนเคียงข้างสาวผมบลอนด์ ทั้งคู่ช่างเหมาะสมกันเหลือเกิน....คิดแล้วใจก็เจ็บ “เรนเดียร์เธอคือคู่นอนของฉันเอง” ชายหนุ่มหันไปตอบคำถาม ขณะนั้นทางด้านเรนเดียร์รู้สึกเหมือนถูกค้อนใหญ่ฟาดเข้าที่กลางศีรษะ ‘คู่นอน’....มันก็ชัดเจนดีนี่เรนเดียร์ “ฉันก็คิดว่าเป็นคนรักของนายท่านซะอีก ปกติไม่เห็นนอนกับสาวเอเชีย คิดว่าคนพิเศษ” “ไม่หรอก เราไปกันเถอะเดี๋ยวสาย” “ค่ะ ฉันไปก่อนนะเรนเดียร์โอกาสหน้าเราพบกันใหม่นะ” “ค่ะ” เรนเดียร์ขานรับเบาๆ เธอพยายามปั้นยิ้มเจื่อนๆ ไปให้ ทำได้แค่นี้จริงๆ ก่อนจะหลีกทางให้สองหนุ่มสาวเดินออกไปโดยการโอบเอวกัน เรนเดียร์ก้มหน้ามองพื้น มือบีบเข้าหากันแน่น เธอกระพริบตาแล้วน้ำตาเม็ดโตก็หยดลง บรู๊คยืนอยู่ตรงนั้นไม่ใกล้ไม่ไกล แต่เขามีหน้าที่ต้องติดตามเจ้านายหนุ่มไป บรู๊คปลายตามองหญิงสาวที่ยืนนิ่งและก้มหน้าเพียงครู่ ก่อนตัดสินใจเดินตามเจ้านายออกไป และเรนเดียร์ก็ปล่อยเสียงสะอื้นออกมาด้วยความเจ็บปวด ทุกแรงสะอื้นมันเหมือนหัวใจของเธอถูกธนูยิงใส่ จากหนึ่งเป็นสองสามและสี่ตามมานับไม่ถ้วน ก่อนที่ร่างบางจะทรุดตัวลงนั่งกองกับพื้น เธอยืนไม่ไหว ขามันอ่อนแรงไปหมด หากเธอมีความสุขเธอแข็งแกร่งมากแต่พอถูกความเศร้าเล็กๆ น้อยๆ โจมตีเรนเดียร์สามารถอ่อนแอได้เลยในทันที กว่าที่เธอจะสุขอีกครั้งและกลับมาแข็งแกร่งได้มันคงไม่มีวันนั้นแล้วล่ะ มองไม่เห็นเส้นทางเลย เธอรู้สึกตัวมาตลอดแต่ก็ถลำลึกมาเข้าไปทุกที คนรวย หล่อ เจ้าชู้ แต่เลวมันมีอะไรให้น่าติดตามกันนะเรนเดียร์? หญิงสาวถามตัวเอง คำตอบคือผู้หญิงอย่างเรนเดียร์ยึดติดกับความสัมพันธ์ลึกซึ้งทางกาย มันคือความใกล้ชิดที่ลึกซึ้ง จากนั้นก็มาที่ความรู้สึกที่เขาทำให้เธอคิดและมโนไปต่างๆ นาๆ ว่าเขาต้องมีใจ ซึ่งอันที่จริงเธอรู้ดีว่าเขาทำเพื่อเอาใจเธอเพื่อให้เธอตอบสนองเขาในความต้องการของเขาได้อย่างถึงพริกถึงขิง ....มันก็แค่นั้น...แค่นั้นเอง..... เขาไม่แคร์ความรู้สึกมันก็แน่ชัดอยู่แล้วแต่เธอมันคนโง่อวดฉลาด! เรนเดียร์จมอยู่กับความเศร้าและน้ำตาเธอร้องไห้จนตาบวม ร้องจนน้ำตาไม่ไหล บอดี้การ์ดและสาวใช้ไม่กล้ามีใครเข้ามายุ่ง เรนเดียร์มองไปรอบๆ ก่อนที่เธอจะพาตัวเองกลับเข้าห้องของเธอไป คืนนั้นทั้งคืนเธอนอนกระสับกระส่ายคิดถึงแต่เอ็กซาเวียร์และสาวผมบลอนด์ ไม่รู้ว่าปานนี้เขากับหญิงสาวผู้นั้นจะลงเอยกันในทิศทางไหน จากการแต่งตัวเดาได้มาทั้งคู่มีงานสังคมร่วมกัน แต่หลังจากนั้น เรนเดียร์คิดไปไกลแล้วล่ะห้ามความคิดไม่ได้แล้ว เธอน้อยใจเขาอย่างหนักหน่วงหากเขาจะมีใครก็โปรดได้เขี่ยเธอทิ้งก่อนไม่ได้หรือยังไง? หากเขาเขี่ยเธอทิ้งวันนี้เธอจะไปวันนี้เลย เรนเดียร์จะไม่ยึกยักอะไรทั้งนั้น รักก็รัก หลงก็หลง ชอบก็ชอบ ก็จะทิ้งมันไว้ที่นี่ จากนั้นเธอจะไปตามทางของเธอ ทำใจ รักษา และกลับมาใช้ชีวิตอย่างปกติสุข แต่ว่ามันคงยากเหมือนเขาจะกลั่นแกล้งเธอให้เธอเจ็บปวดเล่น เรนเดียร์ไม่คิดเอาคืน เพราะฐานะอย่างเธอมีอะไรให้เขาเสียดาย ผู้หญิงต่อแถวรอให้เขาเชยชมมีเป็นร้อยเป็นพัน เขาแค่ต้องจิ้มเลือกมาสักคนสองคน สวยกว่า รวยกว่า ฐานะเท่าเทียมกับเขาก็ย่อมมี เรนเดียร์ไม่หลงตัวเอง เธอไม่มีอะไรดีนอกจากนิสัยของเธอที่เป็นคนจริงใจและจริงจัง เอ็กซาเวียร์มองคนที่ภายนอก เธอต้องทำใจแล้วเพราะเขากับเธอเข้ากันไม่ได้แน่นอน เขาไม่ได้มีความคิดตรงกับเธอ........

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more