Mr. Billionaire's Secret Wife

Chapter Thirteen

Ethan

Isang linggo din akong hindi nakapunta sa bahay nila Tamara. Kailangan ko kasing asikasuhin si Lena. The doctor said Lena has a cancer. Nang marinig ko iyon ng sabihin ng doctor niya ay wala na akong naisip na iba kundi kung paano siya gagaling.

I know I'm not her biological father, pero simula ng ipagbuntis siya ng mama niya hanggang sa matutong lumakad at magsalita ay naroon ako sa tabi niya.

She became my happiness and strength. Hindi ko na din halos siya maiwan.

As for Joy I didn't even know where she is. Hindi manlang niya naisip na may anak siyang naiwan dito.

Alam ko na kung ano- ano ng pumapasok sa isip ni Tamara ngayon. At natatakot din ako na baka lumayo din sila sa akin. And now I'm in front of there house.

Kamusta na kaya sila? I don't even have the time to call or text tamara para mangamusta. Kaya personal akong pumunta ngayon.

Pinindot ko ang doorbell at hinintay na may mag bukas. Narinig ko ang mga yapak papunta sa gate. At ng magbukas iyon ay nagulat ako ng si Tamara ang humarap sa akin.

Nawala lahat ng pangamba ko ng nginitian niya ako.

"Pasok ka." Anyaya niya sa akin.

Pumasok naman ako at nasa likuran ko siya. "Nasaan ang mga bata?" Tanong ko sa kaniya.

"Nasa playroom nila kasama si papa."

"Papa? You mean, papa mo?" Tanong ko na ikinatawa niya.

"Yes. Bakit may alam ka pa bang iba kong tatay?"

"Wala. But you said they didn't know about the children. Anong sinabi niya ng makita ang mga bata?"

"Wala naman siyang sinabi. Tuwang tuwa pa nga siya dahil madami na siyang apo. Tara na pasok muna tayo."

Pagpasok kaagad namin sa sala ng bahay ay mga laruang nakakalat kaagad ang bumungad sa amin.

"Mga batang to talaga oh. Hindi manlang marunong mag ayos ng laruan." Reklamo ni Tamara habang isa-isang pinupulot ang mga laruan.

Natawa nalang ako sa kaniya. Tinignan ko siya mula ulo hanggang paa. Sinong mag aakala na nanganak siya ng apat na sanggol mag-isa. Nadagdagan na ang timbang niya pero hinding hindi nababawasan ang kagandahan niya.

"Ehem ehem." Naalis ang paningin ko kay Tamara ng marinig ko ang tumikhim.

"You're here." Rinig kong sabi nito. Agad ko siyang nilingon nahulaan ko na agad kung sino iyon.

"Tito." Tawag ko rin sa kaniya.

Iniwan din ni Tamara ang ginagawa at hinarap ang ama.

"Kailangan nating tatlo mag-usap."

Dinala kami ni Tamara sa Study Room. Medyo kinakabahan din ako dahil hindi ko pa din alam kung pano uumpisahan ang plano ko lalo na ngayong may sakit si Lena.

"Tito, lena has a cancer."

"I know. Kaya nga kailangan nating mag-usap. What's your plan Ethan?" Tanong niya sa akin.

"I don't know tito." Diretsong sagot ko. Nagulat silang mag-ama.

"Yeah. Magulo pa siguro ang isip mo. And about joy's death, I know your investigating. Maniwala ka man o hindi hindi ko magagawang ipapatay ang sarili kong anak."

"I know tito. Pero bakit inatras niyo ang kaso?" Tanong ko sa kaniya.

"It's my wife's decision. Nag-away din kami sa bagay na iyan. And I have a bad feeling about it noong una palang. Sa ngayon kailangab muna nating itago ang mga bata. I'm afraid about their safety."

Tumango lang kami ni Tamara bilang pag sang-ayon. Kapag naging isang magulang ka na unang papasok talaga sa isip mo ang kaligtasan ng anak mo.

"Dalhin mo din si Lena Ethan. Alam ko na mas magiging mabuti siya kapag nasa poder mo siya." Dagdag pa ni tito.

"I will stay here tito. Hindi pwedeng ikaw lang mag- isa ang mag reresolba nito." Sabi ko sa kaniya.

"Tamara is it okay if sayo ko ipagkakatiwala si Lena?" Kinakabahang tanong ko.

And then she smiled again to me.

"Of course rest assured na nasa mabuting kamay si Lena." Sagot nito sa akin.

"Thank you."

"How about you're parents Ethan? Alam na ba nila ang tungkol sa quadroplets?"

"Hindi pa po e." Nahihiyang sagot ko kay tito.

"It's okay naiintindihan kita. Wag mo lang patagalin at baka itakwil ka ng papa mo. Hahaha!"

Naputol lang ang pag-uusap namin ng kumatok ang mga bata. Sabay silang nagsitakbuhan papunta sa kina- uupuan naming tatlo.

Isa-isa nila akong hinagkan sa pisngi.

"Na-miss ka namin papa." Sabi ng panganay ko.

"Talaga ba? Hug nga ulit ninyo si papa miss ko din kayo e."

Agad naman silang sumunod at naging maingay na ang loob ng study room.

Sabay kaming naghapunan kasama ang grandparents ni Tamara. Na-una ng umuwi si tito at ngayon naman ay kasama ko si Tamara papunta sa sasakyan ko na naka park sa labas ng bahay nila.

Tahimik lang kaming dalawa na naglalakad palabas ng bigla siyang nag-tanong.

"How are you?", Tanong niya sa akin.

"Okay lang."

"Hindi ka ok. Nag-aalala ka dahil sa kondisyon ni Lena at nag-aalala ka din para sa kaligtasan namin ng quadroplets. Don't worry Ethan hindi ko sila pababayaan."

"Alam ko. Ikaw pa ba? Mas matapang ka pa nga sa akin noon eh. Kahit ako ang boss ikaw pa rin ang nasusunod." Humarap ako sa kaniya. "I miss those days that I have spent with you."

"Me too."

Lumapit ako sa kaniya. "Hindi kami kasal ni Joy." Marahas siyang lumingon sa akin.

"I know." She joyfully said.

"Huh? Paano?"

"Wala kang suot na singsing."

"So?" Tanong ko ulit sa kaniya.

"Nong makasal tayong dalawa sinusuot mo yong singsing kahit saan ka magpunta. Ang weird nga e hindi manlang pinag-usapan ng mga tao na baka may asawa ka na. Hindi tuloy ako naging famous. Inlove ka na siguro sakin noon ano? Mahal mo na ba ako?" She playfully ask. Kung alam mo lang kung gano kita ka mahal Tamara.

"Tsss. Kahit naman kasal kami never kong isusuot ang singsing namin. Hindi ako inlove sayo noon kahit ngayon hindi rin."

"Okay sabi mo eh." She then smiled at me.

Hindi namin namalayan na nasa labas na pala kami.

"Ang ganda ng stars oh, tignan mo." Sabi ni Tamara habang nakatingin sa kalangitan. Tumingala din ako at pinanood ang mga bituing nagniningning sa langit.

"Hmm. Ang ganda nga.", Pagsang-ayon ko sa kaniya.

Tamara

Hinatid ko si Ethan sa labas ng bahay. Nandito kami ngayon sa harap ng kotse niya habang pinagmamasdan ang mga bituin.

Flashback

Late na akong naka-uwi dahil sa dami ng schoolworks na kailangan kong matapos. Dali- dali akong pumasok sa bahay pagkatapos kong mag bayad sa taxi driver.

Sa pagmamadaki ko ay hindi ko napansin ang lalaki na palabas naman ng bahay namin.

"Tamara?" Tawag niya sa akin. Pamilyar ang boses na yon kaya lumingon ako agad.

"Ethan? Naku! Ikaw pala. Pauwi ka na ba? Pasensya ka na ang dami ko kasing projects sa school."

"No. It's okay." Bigla ay tumingala ito sa kalangitan. "Ang gaganda ng bituin ano." Sabi bito habang nakangiti.

"Do you love stars?" Tanong ko sa kaniya at lumapit ng bahagya.

Tunango ito bilang sagot. "Yeah i like them." Nagulat ako ng lumapit na rin siya sa akin. "But, I like you more.

Yon ang huli niyang sinabi at dali-daling sumakay sa sasakyan nito. Na-iwan lang akong tulala at walang maisip na sasabihin ng mga panahong yon.

Napangiti ako sa alang-ala na iyon. Humarap ako kay Ethan. A

"I like you too, Ethan."

"Yukooooo!" Malakas na sigaw ni Ethan ng makar

inig kami ng putok ng baril. Yumoko ako at mabilis kaming pumasok sa bahay. Naabutan namin ang mga bata pati sila lolo at lola na nag silabasan sa kanilang mga silid. Ilang minuto ang lumipas at nakarinig ulit kami ng malakas na pagsabog. Biglang bumilis ang t***k ng puso ko.

"Si Papa!" Sigaw ko at nanginginig man ang kamay ay nahanap ko ang cellphone ko, agad kong tinawagan si Papa. Nakatingin lang din silang lahat sa akin at makikita ko rin ang pag-aalala sa kanilang mga mukha.

Nakahinga ako ng maluwag ng sagutin ni papa ang tawag ko.

"Thanks Papa sumagot ka! Kamusta ka? Where are you?." Sunod sunod na tanong niya rito.

"My daughter.", tawag ng kaniyang ama sa mahinang boses.

"Pa nasaan ka? Pa!!", sigaw niya sa kabilang linya pero wala ng sumasagot. Napa- upo siya sa sahig at hindi napigilan ang mga luhang hindi na niya mapigilang makawala. Wala na ang mama niya, pati ba naman papa niya kukunin din ng maaga sa kaniya.

Inaalo siya ni Ethan habang ang mga bata naman ay pinabalik sa kanilang kwarto. Umiyak siya ng umiyak sa dibdib ni Ethan.

"No Ethan hindi pwedeng mawala si Papa No!" Histerical na sabi niya dito. She don't even know what to do next. Nagulat nalang silang dalawa ni Ethan ng magsalita ang lolo niya.

"Nakita na ang papa mo. But his not in a good con-..." Hindi na niya pinatapos

ang lolo niya sa pagsalita at dali-daling sumakay sa sasakyan. Ilalagay niya na sana ang susi ng maalala na hindi niya pa nga pala alam kung nasaan dinala ang papa niya. Bababa na sana siya ng pigilan siya ni Ethan.

"Alam ko kung nasaan siya. Hindi pa kasi tapos magsalita ang lolo mo umalis ka na agad. And please give me the key baka may mangyari pa sa ating masama paano naman ang mga anak natin." Pagkasabi niya ay bigla akong natauhan.

"Ang mga bata!" Sigaw ko at akmang bababa ulit.

"Tamara." Tawag sa akin ni Ethan.

"Relax okay? Okay sila naiintindihan ka nila."

Pinanood ko siya habang sinasabi ang mga iyon. Huminga ako ng malalim at saka umayos ng upo.

"Let's go." Sabi ko

Nakarating kami sa isang malaking mansiyon. Agad na ipinark ni Ethan ang kotse at sabay kaming bumaba.I know this place.

"Bat nila dito dinala sa isang malaking mansiyon ang papa mo eh hindi naman to hospital." Nagulat ako ng magsalita sa likod ko si Ethan.

Tiningala namin ng sabay ang mansiyon. I smiled.

"This is a hospital Ethan, hospital for the Royals." I said and look at him. I saw how clueless his face was. Someday he will know the truth hindi pa ito ang tamang panahon diyan. Habang nasa kotse ako kanina naisip ko na tama nga ang sabi ni lolo. Hindi ko dapat itago kung sino ako at kung ano ang kaya ko. I want my kids to live like how I live when I was their age, pero hindi ko ata mapipigilan ang nakatadhana para sa amin. I have to protect my family.

"Babe, are you sure about this? Sinong nasa loob niyan? Baka wala naman talaga ang papa mo diyan. You're grandfather said sundin ko lang daw yong Map.

"Takot ka ba?" Tanong ko kay Ethan.

"Ha? Anong takot? Bat naman ako matatakot?" Mabilis niyang kinuha ang kamay ko at hinatak papasok sa loob. Sa labas palang ay kitang kita na kung gaano karangya ang mansiyon pagpasok mo sa loob ay may mas ibubuga pa pala. There were paintings from famous artist around the world. There were also figurins that I know for sure mas mahal pa pagmumukha ko! Charot lang sympre.

Agad kaming sunalubong ng staff at itinanong kung sino ang bibisitahin namin. Mabilis naman niyang nahanap kung nasaan si papa at inihatid. Tahimik lang kami habang naglalakad sa hallway. Wala masyadong tao.

Huminto ang staff at hinarap ako.

"I'm sorry miss, pero kailangan niyong ihanda ang sarili niyo bago mo makita ang papa mo."

Huminga ako ng malalim at tumingin din sa kaniya. I formed a slight smile on my face while looking at her. "Don't worry, I'm ready. Ang mahalaga buhay siya." Tumango lang ito at binuksan ang pinto sa harap namin.

"Come in."

Hinawakan ako ni Ethan sa kamay. "It's gonna be okay." He said to me. Dahan dahan kaming pumasok sa kwarto. Agad na tumambad sa amin si papa na punong puno ng bandages sa katawan. Ang isang kaliwang paa niya ay nakasabit.

"Madaming sugat ang natamo ng papa niyo. Sabi din po ni Doc kailangan maputol ang kaliwang binti niya dahil kung hindi mas lalong mapapahamak ang buhay niya." Sabi ulit ng staff na ngayon ay nasa likod namin. Nagpaalam ito at mabilis na umalis sa kwarto.

Umupo si Ethan sa Couch. Lumapit ako kay papa para hawakan ang kamay niya pero hindi ko manlang magawa. Natatakot ako na baka sa pag hawak ko sa ano mang parte ng katawan niya ay baka masaktan siya.

"Papa, I'm sorry. Sana hindi nalang kita hinayang umuwi mag- isa o kaya sana hindi nalang kita pina-uwi." Napahagulgol ako at kaagad nilapitan ni Ethan upang alalayan ako na hindi matumba.

"Shh. It's not your fault. Kasalanan to ng kung sino mang nagpasabog ng kotse ni tito."

Pagkatapos niyang sabihin iyon ay agad kong pinunasan ang mga luha ko at agad inayos ang sarili. Tinignan ko naman si papa na hindi pa rin nagigising.

"What?" Tanong sa akin ni Ethan.

I smiled at him. "Do you want to go to a party with me?" I asked him. Napa tulala siya dahil sa sinabi ko.

"P-party? What? Are you ok? Nasa hospital ang papa mo Tamara kung hanapin kaya natin ang gumawa sa kaniya nito. Are you sure?"

Tumawa ako ng mahina dahil sa reaction niya. "Kaya nga pupunta tayo ng party, dahil alam ko na doon ko makikita ang gumawa nito sa kaniya.

"What are you saying?" Naguguluhang tanong niya.

"Be ready." Makikita natin ang family mo pati na rin ang magaling na stepmother ko.