Chapter Nine

1152 Words
Agad na binuksan ni Tamara ang pinto nakita niya ang nakaparadang sasakyan sa harap ng gate nila. Bumukas ang pinto ng sasakyan at natigil ang paghinga niya ng makita ang mukha ng lalaking ka'y tagal niyang hindi nakita. The man in polo shirt and a khaki short, makisig ang pangangatawan at mas lalong naging gwapo ito. And all she could do is gulp while staring at Ethan who's now in front of her. Damn it! Hindi manlang niya namalayan na nakalapit na ito sa kaniya. "H-hi", nauutal pang bati niya dito. Suddenly, Ethan pulled her closer to him and she can already feel his hard thingy. She gasped when Ethan apruptly kiss her sensualy making her moan. And then a sudden flash of Joy's face came in her thoughts, mabilis niyang tinulak si Ethan. Mabuti nalang at hindi ito nawalan ng balanse agad naman itong tumayo ng tuwid "What's the problem Tamara?", tanong niya sa akin ng makabawi sa gulat ng itulak ko siya "We, shouldn't be doing this may asawa kana at anak Ethan, at hindi rin ito ang dahilan kung bakit nakipagkita ako sayo." I told him while looking at the floor, hindi ko magawang tignan ang mukha niya. Kaka-alis lang ni Joy at hanggang ngayon ay naririnig ko pa rin ang boses niyang nagmamaka-awa para lang hindi masira ang pamilya nila. Yes, I have the quadroplets kung tuto-usin nga ay mas may karapatan ako noon kung nalaman kaagad na buntis ako pero hindi ko hawak destiny. Hindi ko din sigurado noon ang totoong nararamdaman ni Ethan para sa akin. Huminga muna siya ng malalim at hinarap ako. "Anong dahilan ng pakikipagkita mo sa akin ngayon Tamara? Kung hindi ba dahil dito ay buong buhay ka ng hindi magpapakita sa akin? Ganon lang kadali sa iyo?", He emotionally said to me and I couldn't even utter a single word about what he just said. Nasaktan ba ito ng umalis siya at matagal bago bumalik? And why would he? "Pasok ka muna." Anyaya ko sa kaniya. Itinuro ko siya sa isang single sofa dito sa living room at umupo din ako sa single sofa na kaharap niya. "4 years ago umalis ako ng Pilipinas para hanapin ang Grandparents ko, ang mga magulang ni mama", pag uumpisa ko. "Nahanap ko sila sa Seattle and then a few months after I found out that I was pregnant, I was so happy that time ng malaman ko ang magandang balita na yon. At alam ko nakailangan mo ding malaman so I contacted you pero hindi na kita ma contact triny ko ding tawagan ka sa opisina mo at ang secretary mo ang nakasagot sinabi niya na araw ng kasal ninyo ni Joy at binyag ng anak niyo kaya wala ka sa opisina." Mahabang litanya ko. "Naisip ko noon na hindi ko na dapat kayo guluhin dahil alam ko na mas sasaya ka kay Joy lalo na at may anak na kayo. Nong nagpa check-up ulit ako sa OB ko she said that I'm carrying a quadroplets. Marami akong napagdaanan ng ipinagbubuntis ko sila natakot ako pero nawala lahat ng yon ng masilayan ko sila." Ngumiti ako ng bahagya matapos sabihin iyon. Hindi ko alam kung anong tumatakbo sa isip niya ngayon pero parang gumaan ang loob ko dahil sa wakas ay maipapakilala ko na din siya sa mga anak namin "Mamaaaa!!!!" Nagulat kaming dalawa Ethan at sabay na napatakbo sa taas kung nasaan ang mga bata. "What happened?". Tanong ko sa kanila na humihingal pa dahil sa pagtakbo pataas. Naabutan namin silang apat na naka-upo sa sahig. Tinignan ko naman si Ethan na parang na estatwa sa kaniyang kinatatayuan. "Elle broke the vase mommy." Turo ni Elijah sa Vase na ngayon ay basag na at nakakalat sa sahig. "Oh my God! May nasaktan ba sa inyo? Ha? Patingin nga." Tinignan ko isa-isa ang mga katawan nila and thanks God walang kahit anong sugat akong nakita sa kanila. "Sorry mommy hindi ko po sinasadya", sabi sa akin ni Ellie lumapit naman ako sa kaniya at niyakap siya. "Yes mommy we were just playing and then nasagi ni Elli bigla yong vase kaya sumigaw siya." Elijah explained. "It's okay babies ang mahalaga walang nasaktan sa inyo." Sabi ko sa kanila. "Mommy?", Si Ellie ang nagsalita nakaupo ako sa sahig at kalong ko siya tinuro niya si Ethan! Oo nga pala nandito pala siya muntik ko ng makalimutan. Tumayo ako habang karga si Ellie ang tatlo naman ay mas lumapit sa akin. "He's your dad." I said to them and smile. "H-Hi." Bati ni Ethan sa kanila na ngayon lang nakapagsalita mula ng sabihin ko dito ang totoo. Lumuhod ito at imwinestra ang dalawang kamay hudyat na gusto nitong magpayakap. "Daddddyyy!!!!", sigaw ng apat na bata na ngayon ay nag-uunahang makalapit sa ama nila. Nata-tawabf binaba ko naman si Elli na gusto ding sumabay sa mga kapatid. "Paappaaa!!!" "May masakit ba sa inyo?" Tanong ni Ethan sa mga anak umiling naman ang mga ito at ngumiti sa kaniya. "I love you Daddy." Ella said to him sumunod naman si Elijah,Ellie, at Ezekiel na nag I love you. I smiled when I saw how Ethan's eyes watered alam ko ang ganoong pakiramdam ang sabihan ka ng mga anak mo sa unang pagkakataon ng I Love you ang tawagin kang Daddy at Papa. "Ang galing na nilang mag salita, I bet they are just 3years old?" Tanong niya sa akin. Nasa kitchen ako at nagluluto ng Lunch habang si Ethan at mga bata ay naglalaro sa living room. Kaya nagulat ako ng makita ko siya dito. "Oo nga e, matatalino yang mga anak mo mana sa akin." I said to him. Tumawa lang ito at umiling-iling sabay labas sa kitchen. Anong problema non eh ako naman talaga mas matalino saming dalawa. Tss. Natapos akong magluto at tinulungan naman ako ni Ethan ihanda ang mga pagkain ng mga bata isa isa namin silang pina-upo sa high chair at tinulungang subuan kumakain din naman sila ng mag-isa kaya lang kung minsan ay mas madami pa ang kalat nila kaysa nakain. Pagkatapos nila ay kami naman ni Ethan ang kumain. "Paano mo nagagawang pakainin,paliguan, bihisan at patulugin sila? Hindi ka ba nahihirapa? Tanong nito sa akin habang kumakain ang mga bata naman ay seryosong nilalantakan ang mga prutas na nilagay ko sa lamesa nila. "Hindi naman sila pasaway kaya hindi mahirap alagaan. At isa pa may mga yaya din naman sila. Kung minsan lang kapag ganitong day off sila ay ako lahat ang gumagawa." I answered. "Thank you." He sincerely said. "For what?." I asked him "For giving birth to them, alam ko na natatakot ka na baka magalit ako sayo kasi hindi ko agad sila nakilala. Alam ko na labis din ang mga pinag daanan mo noon I'm sorry dahil wala ako sa tabi mo noon and Thank you for being a great Mom to them." Madam damin niyang sabi. "Ethan."
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD