กีรติกลับมาถึงคอนโดของพี่ชายและพี่สะใภ้ก็ดึกมากแล้ว
กว่าจะจัดการเรื่องต่าง ๆ ได้หญิงสาวก็เหน็ดเหนื่อยจนแทบหมดแรง แต่เมื่อกลับมาก็ต้องแปลกใจที่มีคนทำหน้าหดหู่กว่าเธอเสียอีก
นานามาเปิดประตูให้เธอแล้วก็เดินซึมกะทือกลับไปนั่งที่โซฟารับแขก ไม่แม้แต่จะถามเธอด้วยซ้ำว่าเรื่องที่ออกไปจัดการตลอดทั้งวันเป็นอย่างไรบ้าง กีรติมองท่าทางเหมือนคนหมดแรงของพี่สะใภ้แล้วคิ้วก็ขมวดเข้าหากัน
กีรติเดินเลยเข้าไปในครัว หยิบน้ำเย็นเทใส่แก้วดื่ม เธอมาอาศัยบ้านหลังนี้บ่อยจนคุ้นชินราวกับเป็นบ้านหลังที่สองเสียแล้ว
หลังดื่มน้ำเสร็จก็เหลือบมองฟ้าข้างนอกกระจกห้องที่เริ่มมืด มีเพียงแสงไฟจากตึกและรถยนต์ให้แสงสว่าง ก่อนที่เจ้าตัวจะหันกลับไปมองนาฬิกาติดผนังให้มั่นใจอีกทีว่าเลยเวลาเลิกงานของพี่ชายมานานมากแล้ว
“พี่กิตยังไม่กลับอีกเหรอคะ” กีรติถามพี่สะใภ้ ถึงจะรถติดขนาดไหนพี่ชายเธอก็ควรจะกลับถึงบ้านได้แล้วกระมัง
แต่นานาก็ใจ
