กิตวิ่งตามนานามาจนถึงข้างถนนบริเวณที่เธอยืนรอรถแท็กซี่ เขาคว้าแขนเธอไว้เบา ๆ จากด้านหลัง แต่กลับโดนเธอสะบัดออก
หนูน้อยนีราเงยหน้าขึ้นมองพ่อกับแม่ยืนจ้องหน้ากันตาปริบ ๆ
“เดี๋ยวกิตขับรถไปส่ง” เสียงทุ้มของเขาบอกเธอ แต่กลับได้รับความเงียบเป็นคำตอบ กิตคิดว่าบางทีอาจเพราะเธอเคยมีเรื่องกับดาวิกาจึงอารมณ์ไม่ดีที่มาเจออีกฝ่าย
“รถจอดอยู่ข้างร้าน” กิตปล่อยแขนภรรยาก้มตัวลงจะอุ้มลูกขึ้นมา แต่นานากลับดึงแขนลูกไปด้านหลังทำเอาตกใจทั้งพ่อทั้งลูกกับปฏิกิริยาของเธอ
“นีรา…เจ็บ” หนูน้อยเบะปาก น้ำตาคลอเบ้าขณะบอกแม่ ตอนที่หันไปมองหน้าลูกเธอถึงได้รู้ตัวว่าตัวเองทำเกินไป
“นานาจะพานีราไปซื้อของที่ห้างก่อน” เธอหันกลับไปบอกเขา นึกโมโหตัวเองที่ควบคุมอารมณ์ไม่ได้จนเผลอแสดงความหงุดหงิดออกไปอีกแล้ว
“ทำไมต้องไปวันนี้นานา” กิตขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ มือที่จับแขนภรรยาอยู่ก็เผลอออกแรงมากขึ้น
“รอกิตว่างก่อนเดี๋ยวกิตพ
