Chapter 42

2501 Words

Xander's POV “Seniorito, nandyan po ang mga kaibigan n’yo po sa baba,” narinig kong sabi ni Glenda habang inaayos ang kama ko. Nandito pa rin ako sa wheelchair ko nakaupo at walang ginawa kung hindi ang tumanaw sa labas ng bintana. “Hayaan mo sila. Hindi naman sila mga bisita para harapin pa.” “Pero, Seniorito may kasama- - " “I said I don't care!” malakas na sigaw ko na nagpatahimik kay Glenda. Narinig ko na namang nag-ring ang cellphone ko at pinabayaan ko lang. Wala ako sa mood na makipag usap sa kahit na kanino. Wala akong gustong kausapin. Mula nang matali ako sa silyang de gulong na ito tanging mga kaibigan ko lang at si Glenda ang nakakausap ko. Ayokong umuwi sa amin, ayokong lumabas ng bahay, ayokong may pumupunta dito maliban sa mga kaibigan ko na mapilit at hindi takot sa

Great novels start here

Download by scanning the QR code to get countless free stories and daily updated books

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD