SISID MARINO (Spg)

Chapter 5

*Mariano's Pov*

Hindi ko na napigilan at hinalikan ko ang mapupulang labi ni Zandria habang natutulog siya. Mariin kong ipinikit ang aking mga mata nang siya ay nagpakawala ng ungol.

Napatingin ako sa maamo niyang ekspresyon at masuyong hinawakan ang mukha niya. Alam kong mali na samantalahin ang kanyang kahinaan, pero damn it kahit anong pigil ko ay hindi ako makatiis, lalo na nang maamoy ko ang kanyang matamis na pabango. Lalo akong nag-init kahit malamig dito sa kwarto niya pinagpapawisan ako.

“Ilang taon akong nagtiis Zandria, hindi ko na yata kayang pigilan pa.” Mahina kong sabi habang nakatitig sa maamo niyang mukha.

Nag-aalala ako na baka magising siya at magalit sa akin, ngunit hindi ko makontrol ang aking mga aksyon. Huminga ako ng malalim, kapag nagising siya bahala na!

“I’m sorry Zandria baby, hindi ko na talaga kaya.” Mahina kong sabi sa kanya, hindi ko akalaing magiging ganito ako. Dahil noong una, kaya ko pang magpigil pero ngayon fvckinshît! Iba ang init na pinaparamdam niya sa akin!

Tumayo ako mula sa pagkakaupo ko sa gilid ng kanyang kama at sinira ang pinto ng kwarto niya. Sa pagbabalik sa kanyang tabi, pinakiramdaman ko mo na siya bago kumilos. Maingat kong tinatanggal yung butones kanyang blouse, na inihayag ang pulang bra at maputing kutis. Napako ang aking tingin sa malulusog niyang dibdib. Bumilis ang t***k ng puso ko at napalunok ng tatlong beses sa sarili kong laway.

Nakaramdam ako ng kakaibang init, maingat kong hinalikan ang kanyang leeg. Muli siyang nagpakawala ng mahinang ungol, na lalong nagbigay darang sa aking katawan.

"Fvck, Zandria baby lalo akong nauulol sa’yo!" Mahina kong sabi bago ipinagpatuloy ang paghalik sa kanyang leeg pababa ng pababa. Hanggang makarating sa malulusog niyang dibdib, aalisin ko na saan ang lock ng kanyang bra pero bilang siyang nagsalita.

"Mama.." Mahina pero sapat na para marinig ko, napatingin ako sa kanya may luhang umaagos sa pisngi niya.

Inayos ko na agad ang kanyang damit at pinunasan yung luha niya. s**t s**t s**t! Bakit ko nagawa to! Inayos ko ang kanyang kumot bago tumayo sa kanyang kama.

Nagtungo ako ng balkonahe para magpahangin, sakto namang tumunog ang aking cellphone. Si Bernard ang tumatawag kaya agad kong sinagot.

"Mariano, hindi ako makakauwi ngayon may naging problema dito sa karinderya. Ikaw mo na ang bahala kay Zandria, sa kwarto ko na lang ikaw matulog. May mga damit ako doon na hindi pa nagagamit iyon na lang gamitin mo." Seryoso niyang sabi sa akin.

Kung alam mo lang Bernard, muntik na akong may gawin sa step daughter mong matagal ko ng gustong angkinin!

"Sige ako na ang bahala rito." Tipid kong sagot, bago umupo ayoko mo ng bumalik sa loob baka kung anong magawa ko kay Zandria.

"Pasensya ka na talaga, maaga na lang akong uuwi mamaya." Paghingi niya ng pasensya bago ibaba ang tawag, binalik ko sa aking bulsa yung cellphone. Tumingin ako sa paligid, ang ganda talaga ng view dito.

Halos trenta minuto rin akong nag-stay sa balkonahe nang naisipan kong pumasok na sa loob. Sakto namang babangon si Zandria kaya akong lumapit sa kanya.

"Anong problema?" Tanong ko tumingin siya sa akin. Namumungay pa rin ang mga mata niya at namumula yung pisngi.

"Uncle Mariano? Gusto kong mag banyo.." Sagot niya bago pilit tumatayo kaya inaalalayan ko siya. Kumapit siya sa aking braso dahilan para maramdaman ko ang malambot niyang kabundukan.

“Si papa po? Bakit hindi ka pa umuuwi?” Mahina niyang tanong.

“Nasa karinderya ang papa mo, bukas na ako uuwi para may kasama ka rito.” Agad kong sagot sa kanya hindi na siya nagsalita pa.

Pagpasok niya ay muli siyang sumuka, halos umupo na si Zandria sa sahig at yakapin yung toilet bowl.

“Ayoko ng mag-inom!” Nanghihina niyang sabi bago sumuka ulit. Lahat na yata ng kinain niya ay naisuka na.

Nang matapos ng sumuka, inalalayan ko siyang makatayo para hilamusan ang mukha niya.

"Nagugutom po ako." Nakayuko niyang sabi habang nakapikit. Ganito pala siya kapag nalalasing, buti dito sila nag-inuman.

"Sige kukuha ako ng pwede mong kainin, gusto mo ba ng may sabaw?" Tanong ko habang inaalalayan siyang makalabas ng banyo, tanging tango lang ang sagot niya sa akin.

Papaupuin ko na sana siya sa sofa pero ako yung tinulak niya paupo. Tatayo na sana ako pero tinukod niya ang kanyang tuhod sa pagitan ng aking mga hita. Nagulat ako sa kanyang ginawa, inilapit niya yung mukha sa'kin.

Namumungay ang mga mata niyang nakatitig sa akin. Sobrang init ng kanyang hininga at amoy ko ang alak na ininom nila kanina.

"Ian.." Mahinang tawag niya sa akin bago hawakan ang aking mukha. Darn it! Huwag kang ganyan Zandria baka hindi na ako makapagpigil ngayon.

Kita ko ang lungkot sa mga mata niya, may problema ba siya yung lalaking tinutukoy niya ba kanina? Sinong potaenang lalaki na yun?

Hinaplos ni Zandria yung mukha ko gamit ang mainit niyang palad. Parang may kuryenteng dumaloy sa aking katawan. Fvck Zandria baby huwag ganito, matino akong mag-isip pero sa ginagawa mong yan baka ma-ulol na naman ako. Baka matuloy na ang na-udlot kanina, ramdam ko ang pagtigas ng aking alaga sa pagitan ng hita ko.

"May problema ka ba Zandria?" Tanong ko sa kanya ngumiti naman siya at saka umiling. Ang lungkot pa rin ng mga mata niya hayts, ano bang ginawa sayo ng lalaking 'yon? Damn it!

"Wala po akong problema gusto ko lang makita ang mukha mo. Dahil hindi ko na magagawa 'to kapag kinasal ka na po." Magalang niyang sagot sa akin bago lalong inilapit ang kanyang mukha.

Patawarin mo ako pero hindi ko na kayang pigilan, gustong-gusto kong halikan ang labi mo.

Hinila ko siya pag-upo sa aking kandungan, at walang pag aalinlangan na hinalikan siya sa labi. Kita ko sa mga mata niyang nagulat siya, pero agad ding naglaho tumugon si Zandria sa halik ko sa kanya.

Maingat ang ginawa kong paghalik kahit nanggigil na ako sa kanya. Nang maghiwalay ang mga labi naming dalawa, hinaplos ko yung mukha niya.

Hindi ko alam kung ano ang aking sasabihin, She'll definitely wonder why I kissed her. Darn it, maybe she will walk away from me!

"Zandria, you are so gorgeous. Nowadays, find a man you can trust. Because your father and I are not always by your side. Don't rush anything, Zandria; you're still young, so enjoy yourself. Saka ka na kabahan kapag nasa forthy years old na ikaw, pero huwag mo namang hahayaan na umabot ka sa ganyang edad. Don't be like me, kuwarenta na saka lang magbabalak magpakasal. Because the girl I've been waiting for has met again. I'll just wait until the appropriate moment, baka nga hindi ako makapagpigil baka iuwi ko na agad siya.”

Mahaba at seryosong sabi sa kanya, fvck pagkatapos kong halikan ganito ang sasabihin ko. Gagó lang Mariano!

“Sana nga po ganun lang kadaling maghanap ng lalaki na mapagkakatiwalaan. Dahil yung lalaking hinahangaan ko, parang pareho lang din ng mga lalaking manloloko. Siguro nga dapat ko ng ibaon sa limot ang aking nararamdaman para sa kanya.”

Naiiyak niyang sabi habang nakatitig sa akin, kita ko ang pain sa mga mata niya.

“Ma-matutulog na po ako ulit, pasensya na po Uncle Mariano.” Nauutal niyang sabi bago tumayo at pagiwang-giwang na naglakad papunta sa kama.

Dumapa siya doon, nanatili lang akong nakaupo sa sofa at nakatingin sa kanya.

Sino kaya ang lalaking iyon?! Tumayo ako sa kinauupuan ko at naglakad palabas ng kwarto niya.

Nagtungo na ako sa silid ni Bernard para doon matulog. Nag-half bath ako bago humiga sa kama. Ilang minuto rin na nakatitig ako sa kisame, ito na ba yung pagkakataon para sabihin sa kanya kung anong nararamdaman ko.

Bahala na, hangga’t kaya kong magpigil gagawin ko. Ilalayo ko na lang siya sa lalaking sinasabi niya, hangga't nandito ako sa baguio walang makakalapit sa kanya.

She's mine, and only mine; I don't share what should be mine with anybody else.

TO BE CONTINUED.