Ameya
Wala na akong mailuha. Hindi ko na alam kung ano ang nararamdaman ko sa mga oras na ito. Ano bang ginawa kong mali at patuloy akong pinaparusahan ng ganito? Nang makita ko ang kalagayan ni Justine ay ayoko pa ring maniwala. Pero nang hawakan ko ang kamay niya ay hindi ito masyadong mainit katulad ng dati. Habang tumatagal ay para itong lumalamig.
“Ameya?” rinig kong tawag ni Cherry. “Girl kumain ka na muna. Kailangan mo ng lakas. Alalahanin mo may anak sa sinapupunan mo.”
Napahawak ako sa aking tyan. Oo nga pala. May anak nga pala kami ni Justine. Anak pasensya ka na ha? Malungkot ang nanay dahil hindi pa nagigising ang Daddy mo. Tulungan mo akong magdasal anak para parehas natin siyang makita. Umiyak ako at inalo ako ni Cherry.
“Cherry, hindi ko na alam ang gagawin ko. Gusto kon
