Prologue.
475 Words
Mabilis na nagsitayuan ang mga kaklase ko at agarang nag sigawan ng mga pangalan para mahanap nila agad ang mga ka-grupo nila
"Group 4 dito!" Sigaw ng babae mula sa kaliwang row kaya tumayo nako at dinala ko ang notebook at ballpen ko saka nakangiting pumunta soon
Nakita ko ang pagdaan ng panghihinayang sa muka ng mga kaibigan ko matapos kong madaanan ang grupo nito....Hindi ko kasi sila kagrupo
"Oh my guyyss!!!" pantawag ng isang babae sa buong grupo dahil nagkakagulo ito,taka naman ng mga itong nilingon sya "Si Leonel ka-grupo naten!!" Tili nya pa dahilan para mapabaling din sila sakin
Nginitian ko lang sila saka kumuha ng isang bakanteng upuan at umupo don sa tabi ng babaeng matalim ang tingin sakin,nginitian ko lang sya saka umayos ng upo
Kathleen Cane Dela Cruz
Nginitian ko nalang sya ngunit nakatanggap lang ako ng isang irap sa kanya
Napailing nalang ako saka napangiti sa isipan
Magkababata kame ni Cane where best friends back then but nawala iyon....dahil matapos nyang malaman na baliko ako,she threw me away and hated me everyday.
Hindi alam ng mga magulang ko na baliko ako dahil ayaw kong ma-dissapoint sila sakin lalo pa't ako ang bunso samin at tatlo pa lalaking magkakapatid.
After that day matapos nyang malaman na baliko ako.....8 kami nun eh,umiwas na sya sakin at lagi nya na akong tinataboy.When every time I advert my gaze on her....I only received was her death glares.
Nasanay nako ako na ganun kaya nginingitian ko nalang baka sakaling ngitian nya din ulit ako gaya nung mga bata kami
Mabuti nalang at hindi nya ipinagkalat at sinabi sa mga magulang ko kaya nakahinga ako doon ng maluwang
"Ako na bahala sa solution para sa number 5 pwede ba?" nakangiting tanong ko sa kanila na agad naman nilang sinang-ayunan
I volunteered to answer number 5 dahil kanina ko pa naririnig ang pagtatalo nila dahil mahirap daw don kaya ako nalang diba?
Nakasabay ko pa kanina sa pagsakay ng jeep si Cane kasama ang mga kaibigan nya....they are keeping on talking very loudly kahit na maraming naiinis sa kanila and....of course they keep on pestering me but I choose to smiled at them and ignored it....
I was about to enter our house when suddenly.... I hear a very loud shout at pagkabasag ng ilang gamit sa katapat naming bahay
Kunot noo akong bumaling paharap but to my surprise......
Cane was their at the front of their silver gate.....she was about to knock but she didn't continue it instead....humarap sya.....
We advert our gaze....I thought she will give me another death glares but,her eyes was full of disappointment,sadness and emptiness.
I ran towards on her and I immediately hugged her petite body very thight like the olden days.
And with my embrace....she collapsed.
I smiled,
At least nayakap ko ulit ang best friend ko.Kuntento nako dun.
- Writer
