Nawala ang ngiti sa aking mga labi pagkatapak na pagkatapak ko sa labas ng Hyilla Theocratical Airport.
Swerte ko nang makabilang ng sampung mga sasakyan sa malawak na highway sa harapan ng airport.
May mangilan-ngilang mga taong naglalakad sa mga overpass pero for a capital city, para itong ghost town or something.
Ang nakakapagtaka pa ay para sa isang international airport, napaka kaunti ng mga byaherong naglalabas masok dito. Kung ganitong oras na NAIA o sa MIA ay swerte mo nang hindi masiksik at mapirat ng todo sa dami ng mga taong nagbabalyahan at nagsisiksikan makalabas o makapasok man lang ng bansa.
This is certainly what I’m not expecting Hyilla to be.
Dapat pala sinearch ko muna sa net kung ano ba talaga ang hitsura ng lugar na ito bago ako lumipad papunta dito
