LOVE MISSIONARIES [Midnight Curse Series 1]

Stalker

006:

MABILIS na ipinalibot ni Zira ang mga mata sa paligid. Nasa loob siya ngayon ng isang mamahaling brand ng damit panglalaki. Tumitingin-tingin sa mga damit na makikita niya.

“May alam po ba kayo tungkol sa gustong style ng friend niyo ma'am? We have new arrivals po kasi mula shirts to dress shirts, baka po may alam kayong magugustuhan ng friend niyo,” nakangiting tanong ulit sa kanya ng sales clerk.

Hindi naman alam ni Zira ang isasagot sa babae at sa halip ay nanatili lang na nakatitig sa isang black hooded jacket. Hindi naman kasi alam ni Zira kung ano ang isasagot niya. Dahil gawa-gawa lang niya ang mga sinabi dahil sa may gusto lang talagang macheck si Zira.

Kakapasok lang kasi ni Zira sa loob ng boutique na iyon on her whim. At dahil iyon ang unanh beses niya sa brand ay hindi niya alam kung ano ang gagawin. Kaya ng lapitan siya ng babae ay puro tango na lang ang ginagawa niya habang binabantayan ang entrance ng shop.

Just a few minutes after Zira entered, the familiar man also entered Zira's view of vision. Pasimpleng napaiwas si Zira ng tingin at napaharap nga sa ngayong kaharap ni Zira na black hooded jacket. While looking at the jacket, Zira could clearly see on her peripheral vision, ang pagpasok ng lalaki sa shop.

This made Zira stood straightly, alarmed.

“Geez, mukhang may stalker nga talaga ako, Little Raven,” Zira communicated to the bird on her shoulder through mind link.

Hindi naman na pinansin ni Zira kung sumagot ba o hindi ang ibon sa kanya dahil masyado na siyang nalibing sa lalim ng pag-iisip niya.

This was actually what happened just an hour ago.

Zira did as what her self made itinerary. Mula sa ilang oras na pagdadrive sa kung saan, pasado alas onse na ng makapagpasya si Zira na huminto muna at pumunta na sa mall. Kaya naman medyo malayo-layong mall ang napuntahan niya at hindi pa siya pamilyar doon.

But as it was her me-date, hindi na iyon masyadong pinansin pa ni Zira at agad na lumabas ng kotse pagkatapos niyang makahanap ng mapagpaparking-an.

Halos mapasinghap naman si Zira nang bigla na lang sumulpot sa harapan niya ang kanyang kaibigan uwak, kaya napahinto siya sa paglalakad. Sakto naman na mayroon din palang papasok na kotse na mukha yatang papark din sa katabing space ng kotse niya.

“Bastard, don't drive when you don't know how. Tss,” mahinang bulong ni Zira bago inignora ang kotse napahinto sa harapan niya.

Hindi rin naman kasi niya makita kung sino man ang nasa loob ng kotse dahil gaya ng sa kanya ay tinted din ang sasakyan.

“Thank you, Little Raven. Ikaw talaga ang guardian angel ko eh,” nakangiting bulong ni Zira habang kalmado lang na naglalakad.

Mabilis din namang nahanap ni Zira ang entrance ng mall mula sa parking. At gaya ng kadalasan ay walang nakakapansin sa maitim na ibon na nakatayo sa balikat ni Zira.

“How nice is it to be invisible, right Little Raven?”

“Caw!”

Zira happily shook her head with a smile, but she immediately reverted it back to her cold face. Naalala niya kasing naglalakad pala siya sa gitna ng maraming tao. Baka mapagkamalan siyang baliw na bigla na lang natatawa ng walang dahilan.

“Where to go first, Little Raven?” tanong ni Zira sa ibon.

“Caw! Caw!”

“Ah, yes, yes. Kakain nga pala muna tayo. Now that you said that, biglang bumalik ang gutom ko.”

Fortunately, it was unknown how, but Zira can actually communicate with the little raven through her mind. It was like a mind link communication, where Zira uses her mind quirk to have an exchange with the bird.

Hindi niya alam kung sa ibon niya lang iyon magagawa, dahil hindi pa naman niya iyon natatry gawin sa ibang tao. And she wouldn't even dare.

Nakarating din naman si Zira sa lugar kung saan maraming restaurants, at ilang restaurant na rin ang nalampasan niya bago siya huminto sa isang hindi gaanong matao, pero mukha namang masarap at kumportable ang loob.

“Welcome, ma'am,” nakangiting bungad sa kanya ng isang attendant na tinanguan naman ni Zira pabalik.

She walked inside and then find a table where she can have more privacy, on the very end of the restaurant. Umupo siya roon at tinignan ang menu na nasa lamesa.

“Welcome, sir.”

“Waiter!”

Pagkatawag ni Zira sa waiter ay mabilis namang may lumapit sa kanyang isa. At dahil gusto lang namang kumain ni Zira, at para na rin pakainin ang mukhang nagutom din na uwak, kung saan nakatayo na sa kabilang bahagi ng lamesa.

“Can I have a slice of steak, and then a pasta? And also a glass of water a pineapple juice,” Zira stated her orders to the waiter, who nodded his head while jutting down in his notebook.

“A plate of a steak and pasta, and a glass of water and pineapple juice. Is that all, ma'am?” ulit na tanong naman sa kanya ng waiter.

Zira slightly nodded her head and then the waiter finally leave. Ipinalibot naman ni Zira ang mga mata sa buong lugar para tignan kung sino ang malapit sa pwesto niya. Aside from the man on her left, two tables away from her, ay wala naman na siyang makita.

So Zira pick her phone and played on it, while waiting for the food she ordered. A few minutes after, the food were finally delivered. Ibinaba ni Zira ang hawak na phone habang isa-isa namang ibinababa ng waiter ang mga inorder niya sa lamesa.

“This is all, ma'am. Enjoy your food,” nakangiting bati pa ng waiter pagkatapos.

“Thanks,” mahinang sagot din naman ni Zira na nagpangiti lang lalo sa waiter.

Tumango muna ito sa kanya bago umalis. And Zira just looked down at the foods in front of her. Pagkaalis ulit ng waiter ay nagsimula na si Zira'ng kumain. She just left the plate of steak for the bird to eat while Zira ate the pasta.

“Caw!”

Napahinto naman sa ere ang sanang pagsubo ni Zira ng pasta sa bibig. Napakunot ang noo na napatingin siya sa ibon na nakatitig lang sa kanya, at hindi pa nagsisimulang kumain.

“What did you say, Little Raven? Mukhang nabibingi na yata ako,” Zira asked through mind link, with her deadpanned face.

“Caw! Caw!”

Hindi naman maiwasan ni Zira ang biglang pagbabago sa kanyang mukha. She look at the bird in front of her with widened eyes. Fortunately, Zira remembered that she's in public so she immediately reverted back to her cold expression.

“Can't you just say, thank you for the food, instead of being a bratty bird? Libre na nga 'yan, nagrereklamo ka pa. Mahal din 'yang steak okay? Sa'kin nga pasta lang, nagreklamo ba ako?” sunod-sunod na birada ni Zira sa ibon habang kalmado naman ang kanyang mukha.

Mabilis na ibinuka ng ibon ang mga pakpak nito at iritadong ipinagaspas iyon. Without cawing, it already shows how it was dissatisfied with the food in the plate in front of it.

“How shameless. Bahala ka diyan. Kumain ka kung gusto mo, h'wag kung ayaw mo. I can still fill it up in my tummy—”

Bago pa man matapos ni Zira ang sasabihin ay tumuka na sa plato ang ibon. Zira's lips twitch, as she suddenly felt an itch to de-feather the bird. Napabuntonghininga na lang na hindi na pinansin ni Zira ang ibon at nagsimula na ring kumain.

At dahil sakto lang naman ang servings ng pagkain ay agad din silang natapos. Zira left the place and started to roam around the mall, entering each boutiques she find. Noong nakaanim na siyang tindahan na napasukan ay doon niya lang napansin ang pamilyar na lalaking nakasunod sa kanya hindi kalayuan.

And to test if the man is really following her, Zira left the store and instead entered the next one, which is the store she's currently in. And that is how she ended up here.

At ngayon nga ay nasisigurado na ni Zira na talagang sinusundan siya ng lalaki. Dahil gaya niya ay pumasok din sa loob ang lalaki.

Ang hindi lang maintindihan ni Zira ay bakit masyado namang harap-harapan kung mang-stalk ang lalaki. Maaaring hindi halata sa lalaki na stalker siya, dahil sa porma at itsura nito, pero ang pagsunod-sunod nito sa kanya ay nakakabahala para sa isang babae katulad ni Zira.

Speaking of itsura, kanina pa si Zira pasimple kung tumingin sa lalaki. Katulad niya kasi ay nilapitan din ito ng lalaking clerk para tulungan sa kung ano man, kaya medyo naging busy ito kakasagot sa lalaki. That gave Zira the chance to study the man's face.

He was definitely a very handsome man. He might looked older than Zira, maybe four to six years ahead of her, but it just added another rank of handsomeness to the man. Since he looks older, he has a matured feeling in him. With those serious, cold and stern black eyes, and that sturdy figure, para siyang lalaki sa mga described CEO male leads sa ilang novel na nabasa ni Zira.

Actually, Zira can see her boss in the man. Aside from the CEO vibes that the man has, the man also has an awra of a powerful man. Kumpara sa boss niya na may powerful business awra, mayroon pa rin naman siyang awra ng kabataan. Since isang taon lang naman ang tanda ng boss niya sa kanya, kitang-kita niya pa rin ang kabataan sa mukha ng lalaki. Which lessened the feeling of authority and reliability.

While the man looks like a matured version of her boss. And more handsome with higher authority and reliability. Siguro dahil kumpara sa boss niya, na kahit gwapo ay hindi mo gugustuhing makaharap because of his background, ang lalaki naman ay parang isang aloof and cold matured prince charming. Because the man has the charm.

Kaya naman hindi talaga makita ni Zira ang dahilan para i-stalked siya ng lalaki. Halata naman kasi sa mga brand ng suot nito na mayaman ang lalaki. Isama mo pa ang itim na relo na nasa kamay ng lalaki. So what's the reason for him to stalk her?

“Is this okay now, ma'am? I think, this would be liked by your friend if you gift him this hooded jacket.”

At dahil busy pa rin si Zira sa pagbusisi sa lalaki ay napatango na lang siya. Napangiti naman ang babae at kusa ng naglakad papunta sa counter para ipabalot ang napili ni Zira'ng damit. Pagkatapos ay bumalik ito kay Zira dala-dala ang naka-paper bag na na damit at ang card swiper machine.

“Ma'am, pwede niyo pong i-swipe dito ang card ninyo,” the lady gently approached which finally earned Zira's attention.

“Oh, okay,” mahinang saad ni Zira sabay kuha ng card sa pouch.

She swiped the card and then get the paper bag from the lady. With an additional bag from her hands, she walked out of the room, decided.

Gusto niyang malaman kung sino ang lalaki at kung bakit siya nito sinusundan. And Zira is not afraid anymore. Hindi niya man sigurado pero pakiramdam niya ay hindi naman masamang tao ang lalaki. At iyon ang aalamin niya ngayon.

to be continue...