“อดทนอีกนิดนะ...พลีสเชื่อ...ว่าสักวัน...เฮียต้องได้อุ้มน้ำพั้นซ์แน่นอนค่ะ...”
“เฮียจะพยายามทำทุกทาง...เพื่อที่จะอุ้มลูกให้ได้” เขากล่าวด้วยความมั่นใจ พอหันไปเจอกำลังใจดีๆ ของพลีสก็มีแรงฮึดขึ้นมาเลย
หลายอาทิตย์ต่อมา...
หลังจากออกมาจากโรงพยาบาล พลีสก็พาลูกกลับมาอยู่ที่บ้าน และด้วยเพราะบ้านที่สร้างก็ยังไม่เรียบร้อยดี จึงยังอยู่บ้านหลังใหญ่กับนาวาและธาราไปก่อน
ช่วงนี้โชคดีมากที่ธาราปิดเทอม เธอเลยมีคนช่วยเลี้ยงลูก ธาราและนาวาเอ็นดูลูกสาวของเธอมากๆ มาอุ้มตลอดเลย แต่นาวีก็ยังคงเหมือนเดิม แม้จะพยายามแค่ไหนก็ไม่มีทางจะเข้าใกล้ลูกสาวได้เลย ใกล้เป็นร้อง จนเริ่มที่จะอิจฉาคนอื่นแล้วที่ได้อุ้มน้ำพั้นซ์ได้
“พี่พลีส...ทานมื้อเที่ยงก่อนค่ะ...อาหารเสร็จแล้ว...ส่วนน้องน้ำพั้นซ์มาหาธารานะคะ...เดี๋ยวธาราพาหม่ำนมอร่อยๆ” ว่าแล้วก็ยื่นมือไปขออุ้ม ซึ่งพอพลีสเปลี่ยนมือให้ธาราอุ้ม น้ำพั้นซ์ก็ไปด้วยโดยที่ไม่ร้อง
