สองมือที่จับกระบอกปืนด้วยความสั่น บัดนี้ถูกนาวีจับยกขึ้นเหนือหัว ใช่ตอนที่เธอเหนี่ยวไกลปืน เขาปัดกระบอกปืนขึ้นด้านบน แต่เสียงที่ดังทำให้เธอไม่มีสติตกใจ กรีดร้องออกมาแล้วทิ้งตัวลงนั่งที่พื้น ยกมือขึ้นปิดหูแล้วหลับตาข่มความกลัว หวังให้มันคลายลงไปไม่มากก็น้อย ไม่รู้ว่าตอนนี้ใครเป็นอะไรไปบ้าง แต่เธอไม่ชอบการจับปืนเลย
ส่วนเขาก็ดึงปืนออกจากมือเธอแล้วโยนทิ้งไป ก่อนที่จะดึงตัวเธอเข้ามากอดแนบอกไว้แน่น
“เฮียรู้ว่าพลีสไม่กล้ายิงเฮียหรอก...เพราะจริงๆ แล้ว...พลีสเองก็รักเฮียใช่ไหม” วินาทีนี้พูดอะไรออกไปเธอก็ไม่รับรู้หรอก เพราะสติเธอไปกับเสียงปืนที่ดังลั่นบ้านแล้ว
“เกิดอะไรขึ้น!!” นาวาที่เพิ่งวิ่งเข้ามาในบ้านเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง แล้วมองไปยังพลีสที่นั่งทรุดตัวอยู่ที่พื้นพร้อมกับยกสองมือขึ้นปิดหูเอาไว้ ด้วยท่าทีสั่นๆ “เสียงปืนใช่ไหม?” นาวาเลิกคิ้วแล้วถาม ก่อนที่จะกวาดสายตาไปมองหาต้นเสียงที่ดังขึ้นเม
