ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!
สวรรค์เมตตาพลีสแล้ว คำภาวนาของเธอเป็นจริง เพราะทันทีที่ร่างสูงเลื่อนใบหน้าเข้าใกล้เธอเรื่อยๆ จนเธอที่เอนหลบแผนหลังเกือบแตะไปที่โซฟาอยู่รอมร่อ เสียงประตูก็ถูกเคาะขึ้น
“อุ๊ย...อาหารน่าจะมาแล้ว...เดี๋ยวพลีส...ไปเอาก่อนนะ” ใช้จังหวะที่เขาชะงักดันหน้าอกเข้าออกแล้วรีบลุกขึ้นจากตักของเขาทันที “ฟู่ว...เกือบแล้วนะยัยพลีสเกือบแล้ว” พึมพำกับตัวเองระหว่างที่สาวเท้าไปที่ประตูหน้าห้อง
แกร๊ก แอ๊ด!
“ทำไมเปิดประตูช้า...” เสียงทุ้มที่ยืนอยู่ที่หน้าประตูเอ่ยถามเสียงแข็ง
“เฮือก!!” ร่างเล็กตาเบิกโพลงเมื่อตรงหน้าไม่ใช่พนักงานส่งอาหารอย่างที่เข้าใจ แต่คือพ่อของเธอตัวเป็นๆ
และเสียงนั่นก็ทำให้นาวีนั่งแทบไม่ติด รีบวิ่งหาที่ซ่อนเพราะคิดว่านั่นคงจะเป็นสามีเธอที่เข้ามาทวงความเป็นผัวคืนแน่ๆ วินาทีนี้รีบแอบก่อนดีกว่า
ว่าแล้วก็หยิบของที่คิดว่าจะถูกจับได้โกยมากอดไว้แล้ววิ่งเข้าไปที่ห้องนอนของเธอ มอ
