หมับ!!
“มึงเลิกแก้ปัญหาด้วยการยัดแอลกอฮอล์เข้าปากมึงสักที จะเอายังไงก็ไปเคลียร์ ไปพูดให้รู้เรื่อง เป็นเหี้ยอะไรกันไม่พูด ที่กูเตือนเพราะกูสงสารหลานนะไอ้วี...จะตัดก็ตัด...จะยังไงก็ไปคุยกันดิวะ” นาวาเดินลงมาจากชั้นบน หลังจากที่พลีสเข้าไปทำหน้าที่แม่ ส่วนเขาก็เดินลงมาหานาวีแล้วแย่งแอลกอฮอล์กระป๋องออกจากมือพี่ชายฝาแฝดด้วยความหงุดหงิด
“พลีส...จะเลิกกับกู...”
“เลิกก็เลิกไปดิ...ก็ในเมื่อความรักมันไปต่อไม่ได้...มึงจะยื้อไว้ทำซากอะไร...”
“กูรักพลีส!! มึงเข้าใจไหม...ต่อให้พลีสไม่รักกูกูก็จะไม่ปล่อยพลีสไป”
“คนไม่รัก มึงจะรั้งไว้ทำไม”
“แต่กูเชื่อ...ว่าพลีสรักกู...แต่กูไม่รู้ว่าความรักของกูทำไมถึงเป็นแบบนี้” เอ่ยบอกนาวาด้วยน้ำตา ความเสียใจครั้งนี้มันหนักหนาเหลือเกิน เกินกว่าจะรับไหว และคงทำใจไม่ได้หรอกหากวันนี้เธอจะไป
“งั้นก็ไปคุย คุยกันให้รู้เรื่องว่าจะเอายังไงต่อ ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ ลูกโตมาค
