มาเฟียร้ายพ่ายรักเมียเพื่อน

ติดใจเมียชาวบ้าน

ครืดดดดดด

“พลีส...”

“วี...เป็นไงบ้าง...” ร่างเล็กเปิดประตูเข้าไปในร้านแล้วเดินเข้าไปแล้วใช้มืออังหน้าผากเขา มองเขาด้วยท่าทีห่วงใย ทำนาวีได้ใจคิดว่าตัวเองเรียกคะแนนสงสารจากพลีสได้

ความจริงแล้วเธอรู้ว่าเขาแกล้งเพื่อเรียกร้องความสนใจให้เธอมาหาก็เท่านั้น และความจริงเธอเองก็ต้องการที่จะมาหยุดความสัมพันธ์ด้วยหลังจากที่ไปส่งเขาที่คอนโด แต่พอมาเจอขั้นเทพที่นี่ ความคิดเธอกลับเปลี่ยนไป

“วีมึนหัวอ่ะ กินยาไปแล้วแต่ยังไม่ดีขึ้นเลย ก็เลยอยากจะให้พลีส ช่วยไปส่งวีที่คอนโดได้ไหม...วีไม่มีรถ น้องชายวีเอารถไปรับสาวที่โรงเรียนแล้วยังไม่กลับมาเลย” แสร้งทำหน้าเศร้าเล่าความเท็จ ไม่พอโยนความผิดไปให้นาวาอีก

“...อื้ม...เดี๋ยวพลีสไปส่ง”

“ถ้าส่งเสร็จแล้ว...วี...จะไม่กวนพลีสอีกก็ได้...พลีสคงอยากกลับไปสานสัมพันธ์อุ่นเตียงกับสามีพลีสแล้ว วีก็จะยอมปล่อย” ทำหน้าหงอยๆ ทำทรงน้อยใจเรียกคะแนนสงสารแบบขั้นสุด

หมับ!!

“แน่ใจนะ...ว่าอยากให้พลีสกลับไปหาสามีพลีส...วีทนได้จริงๆ เหรอ” เดินเข้าไปใกล้ๆ เงยหน้าจ้องมองตาเขาด้วยสายตาเย้ายวนพร้อมกับใช้แขนทั้งสองโอบไปที่รอบลำคอของเขา

สองแขนของเขาโอบกกอดตอบ แล้วดึงร่างเล็กเข้ามาจนอะไรต่อมิอะไรแนบชิดสนิทกัน โน้มใบหน้าที่ร้อนผ่าวมองเธอด้วยสายตาแพรวพราว โลมเลียเธอราวกับจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว

“พลีสรู้นะ...ว่าวี...แกล้งป่วยเพื่อรั้งพลีสไว้...”

“แต่พลีสก็มาหาวีไม่ใช่เหรอ...รู้แต่ก็มา...แปลว่าจริงๆ แล้ว...พลีสเองก็ติดใจวีเหมือนกัน...ใช่ไหมล่ะ”

“ใช่...พลีสติดใจวี...เพราะวีเร่าร้อน ไม่น่าเบื่อเหมือนสามีที่บ้านเลยสักนิด” พูดแล้วใช้นิ้วชี้ลากตั้งแต่จมูก ลงมาปาก และลำคอแกร่งที่มีลูกกระเดือกสุดเซ็กซี่ด้วยสัมผัสที่แผ่วเบา ทว่ากลับเย้ายวนจนร่างสูงนั้นมีอารมณ์

หมับ!!

เอวบางถูกร่างสูงอุ้มขึ้นเอว และเดินดุ่มๆ ไปที่โซฟาด้วยความรีบร้อน

“งั้นวี ก็จะใช้ลีลารัก มัดใจพลีส ให้ถึงใจพลีสที่สุด ดีไหม...”

“งั้นก็เริ่มเลยสิ...เพราะตอนนี้...พลีสอยากให้วีใช้ลีลากับพลีส จนอดทนแทบไม่ไหวแล้ว” เชิดหน้าท้าทาย ส่งสายตาเย้ายวนจนร่างสูงอดทนไม่อยู่ดึงแผ่นเจลลดไข้ออกแล้วปาลงพื้นอย่างไม่ไยดี ในเมื่อเธอรู้แล้วก็ไม่จำเป็นต้องแสดงละครอีก

“ชอบจริงๆ เลยผู้หญิงร้อนแรง มันถึงใจวีจริงๆ” และในที่สุดบทรักที่แสนเร่าร้อนก็บรรเลงขึ้นทันที ครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนที่ทั้งคู่จะไปต่อที่คอนโดหรูของนาวีอีกหลายๆ ยก

“ให้วีไปส่งไหม” หลังจากเสร็จสมอารมณ์รักนับครั้งไม่ถ้วนแล้วก็เอ่ยถามขึ้นพร้อมกับเดินไปสวมกอดเธอที่กำลังแต่งตัวให้เรียบร้อย

“หึๆ ...ไม่เป็นไร...เดี๋ยวพลีสกลับเอง...อืม...ไปนอนกับพลีสที่คอนโดไหม?” เอ่ยชวนเสียอย่างนั้น สร้างความแปลกใจแก่ร่างสูงอยู่ไม่น้อย เพราะก่อนหน้านี้เธอย้ำนักย้ำหนาว่าไม่อยากให้เขาไป แต่ทำไมวันนี้เธอกลับอนุญาตให้เขาไป ไม่พอยังดูเปลี่ยนใจแบบแปลกๆ

ซึ่งในใจก็คิดเข้าข้างตัวเองว่าเธอก็คงจะติดใจเขาเข้าแล้วจริงๆ ทั้งที่ความจริงแล้ว เขาไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่ากำลังจะโดนพลีสหลอกใช้ปั่นหัวขั้นเทพ สามีของเธอนั่นเอง

“ทำไมวันนี้...พลีสน่ารักกับวีจัง”

“ทำไมคะ...ไม่ชอบเหรอ”

“สามีที่บ้านขัดใจหรือไง”

“อย่าไปพูดถึงเขาเลย พูดแล้วพลีสหงุดหงิด”

“งั้นเรามาทำเรื่องที่ทำให้อารมณ์ดีกันดีกว่าไหม” ว่าแล้วก็เข้าไปสวมกอดเธอ ตามด้วยช้อนตัวเธอจนลอยละลิ่วเดินตรงเข้าไปที่เตียง

ความสัมพันธ์ของเธอและเขายังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ จนเวลาล่วงเลยมาเกือบอาทิตย์ แถมนาวีก็ดูเหมือนว่าจะยิ่งหลงเสน่ห์เธอมากขึ้นไปเรื่อยๆ

หลายวันมานี้นาวีเอาแต่ขลุกตัวอยู่กับพลีสที่คอนโด ร้านยาก็ไม่เปิด บริษัทยาก็ไม่เข้า แถมเพื่อนเรียกประชุมแก๊งก็ไม่ไป บ้านก็ไม่กลับ จนนาวาเองก็เริ่มที่จะไม่สนใจแล้ว เพราะดูท่านาวีไม่ว่าจะเตือนยังไงก็คงไม่ฟังจริงๆ

ครืด ครืด ครืด!!

เช้าวันต่อมาขณะที่ทั้งคู่นอนกอดก่ายกันอยู่บนเตียงกว้าง ภายใต้ผ้านวมผืนใหญ่ที่มีร่างเปลือยเปล่าของทั้งคู่อยู่ในนั้น เสียงข้อความจากโทรศัพท์ของพลีสก็ดังรบกวนเวลานอนแห่งความสุขของเธอและเขาขึ้น

“ใครทักมาเหรอหืม?” ถามขึ้นด้วยเสียงงัวเงีย เมื่อเห็นว่าเธอเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มาเปิดข้อความอ่าน พร้อมกับกอดและเอาหน้าซุกไปที่ซอกคอหอมกรุ่นของเธอ และไม่ใช่แค่ซุกเพียงอย่างเดียว มือซุกซนกอดยกขึ้นบีบเคล้นหน้าอกของเธอ ไม่พอใช้ปลายนิ้วสะกิดหวังปลุกปั่นอารมณ์เธอให้เคลิบเคลิ้มไปกับเขาในตอนเช้า

“สามีค่ะ...”

“จิ๊!” ชะงักมือไปครู่หนึ่ง ก่อนที่จะแย้งโทรศัพท์จากเธอโยนไปอีกฝั่งหนึ่งของเตียง

และใช้จังหวะนั้นขึ้นไปคร่อมร่างเธอเอาไว้ พร้อมกับดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปง ก่อนที่จะเริ่มบทรักสุดหฤหรรษ์ขึ้นในเวลาต่อมา

“อื้ม...วีคะ...พอก่อน...พลีสขอตอบสามีก่อน”

“ค่อยตอบได้ไหม...วีไม่อยากให้พลีสตอบ...ตอนที่อยู่กับวี...”

“แต่วีต้องไปฮันนีมูน...”

“วะ...ว่าไงนะ?”

“ตามธรรมเนียมหลังแต่งงานต้องไปฮันนีมูน...”

“ไม่ไปไม่ได้เหรอพลีส” อะไรกัน นี่แค่ไม่กี่อาทิตย์ก็ทำให้นาวีติดหนึบเธอขนาดนี้เชียวเหรอ

“ไม่ได้หรอกวี...ไม่ไปไม่ได้”

“งั้นไปที่ไหน...วีไปด้วย”

“ไปด้วยไม่ได้...คุณพ่อของเขาคอยจับตาพลีสกับเขาอยู่...ต้องเล่นละครตบตาท่าน...เอาไว้พลีสจะรีบกลับ”

“...” ไม่ว่าเธอจะพยายามอธิบายแค่ไหน เขาก็หัวเสียอยู่ดี และทุกครั้งที่เธอพูดถึงสามี เขาก็มักจะพูดถึงเรื่องอื่นกลบเกลื่อนตลอด

ครืดดดดดด ครืดดดดดด

แต่จังหวะที่นาวีกำลังงอนเธออยู่นั้น เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น ซึ่งเป็นเสียงเรียกเข้าจากลูกน้องคนสนิท เห็นเช่นนั้นเขาก็รีบลุกออกไปเพื่อรับโทรศัพท์ในทันที

พลีสจึงใช้จังหวะนั้นเพื่อตอบข้อความของสามีอย่างขั้นเทพ โดยตกลงคุยกันเรื่องสถานที่ฮันนีมูนนั่นก็คือเกาะส่วนตัวของเขา

ตึก ตึก ตึก!!

หมับ!!

“อ๊ะ...วะ...วี...พลีสเจ็บ...” แต่เพียงไม่นาน นาวีก็เดินกลับเข้ามาพร้อมกับใบหน้าที่ดูฉุนเฉียว น่ากลัวอยู่ไม่น้อย แถมยังบีบข้อมือเธอแล้วกระชากจนตัวเธอปลิวเข้าหาตัวเขาจนใบหน้ากระแทกไปที่อกแกร่งของเขาอย่างแรง

“เธอรู้ใช่ไหม...เธอรู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าฉันกับสามีเธอเป็นเพื่อนกัน!!” เสียงเข้มเอ่ยถามเธอ พร้อมกับแรงบีบที่แรงขึ้นยิ่งกว่าเดิม

“วี...วีพูดอะไร...พลีสไม่รู้เรื่อง” แม้จะตกใจที่เขารู้ แต่เธอก็ยังคงแสร้งตีมึนไม่รู้ไม่เห็น

เพราะเธอรู้อยู่แล้วว่าหากบอกความจริงกับเขา เครื่องมือชั้นดีคงหยุดความสัมพันธ์กับเธอแน่ๆ เพราะอะไรน่ะเหรอ โดยสัญชาตญาณของเสือ มักไม่กินเหยื่อของเพื่อน และใช่เธอคิดถูก แต่แล้วยังไง ตอนนี้เขาดันมารู้ความจริงซะได้ นั่นก็แปลว่าแผนทั้งหมดที่เธอทำ มันกำลังจะพัง เธอจะไม่ได้แก้แค้นขั้นเทพ แล้วยิ่งไปกว่านั้น หากนาวีเอาเรื่องนี้ไปพูดกับขั้นเทพ แล้วขั้นเทพฟ้องหย่าเธอ ครอบครัวเธอต้องพังพินาศแน่ๆ