หมับ!!
“ว๊าย!!”
ฝ่ามือของพลีสคว้าหมับไปที่แขนของยิปซี ก่อนที่เจ้าตัวจะร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจเมื่อถูกเธอฉุดในมุมมืด
“นี่...อย่าร้องสิ...เดี๋ยวก็ซวยกันพอดี”พลีสดุจนยิปซีหยุดร้องแล้วเดินตามเธอมาเงียบๆ
“ฉันตกใจนี่คะ...”ยิปซีก้มหน้าแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด
“จิ๊...ช่างเถอะ...เรืออยู่ทางนู้น...รีบไปก่อนที่ผัวฉันจะมาเห็น”คำว่าผัวฉันของพลีสมันทำยิปซีรู้สึกวูบวาบในใจเหลือเกิน การจากกันครั้งนี้ คงจะได้จากกันตลอดไปแล้วสินะ ยิปซีคิด ก่อนที่จะเดินขึ้นเรือของพลีสที่เตรียมไว้ด้วยหัวใจที่สั่นเทา ขณะที่เรือแล่นห่างออกจากเกาะของเขาไปเรื่อยๆก็ยิ่งพลันทำให้ใจหาย ไม่ใช่เธอไม่รักเขา เธอหลงรักเขาไปแล้ว แต่ที่เธอต้องไป เป็นเพราะเธอรับไม่ไหวกับสถานะเมียน้อย
ตอนนี้ วินาทีนี้ เมียของเขาก็มาทวงเขาคืนแล้ว โชคดีแค่ไหนที่เมียของเขาไม่ฟ้องเธอ นับว่าพลีสใจดีกับเธอมาก ทั้งที่เธอไม่รู้เลยด้วยซ้ำ ว่าความสัมพั
