มาเฟียร้ายพ่ายรักเมียเพื่อน

สามีเธอคือ?

“แล้วต้องแต่งงานเพื่อธุรกิจกี่ปี”

“ถามอย่างกับว่า ถ้าพลีสหย่าแล้ว จะเอาพลีสทำเมียอย่างนั้นแหละ”

“ก็ไม่แน่...”

“วี...ที่เราทำตอนนี้เราทำไม่ถูกไง...ตอนนี้เรายังไม่ได้ถลำลึกลงไปมากกว่านี้...เราอย่ามาเจอกันอีกดีไหม”

แม้ว่าเธอจะรู้ว่าขั้นเทพเองก็ทำ เขาเองก็ไปแอบมีเมียน้อย นั่นก็แปลว่าสิ่งที่เธอทำมันก็ไม่ได้ผิด แต่สำหรับเธอ ขึ้นชื่อว่ามีทะเบียนตราหน้าว่ามีผัวแล้ว แต่ยังมาแอบมีอะไรกับคนอื่น มันก็เป็นเรื่องที่ไม่สมควรอยู่ดี เธอเลยอยากที่จะตัดไฟตั้งแต่ต้นลมนี้ ก่อนที่ไฟมันจะรุกและลามไปมากกว่านี้ หากวันนั้น วันที่เธอดันเผลอไผล และรู้สึกกับนาวีขึ้นมา วันนั้นอาจจะเป็นวันที่ไฟร้อนๆ อาจจะเผาเธอให้มอดไหม้ก็ได้

“เดี๋ยววีไปส่ง...ส่วนเรื่องของเรา...วียังเลิกยุ่งกับพลีสไม่ได้” ตัดบทแล้วเดินนำหน้าเธอออกไป อย่างเอาแต่ใจ แม้เวลาจะแค่ไม่กี่วัน แต่ทำไมทุกครั้งที่ได้ยินเธอบอกว่าจะให้เลิกยุ่ง มันถึงรู้สึกหงุดหงิดและไม่พอใจนัก

“วี...เรื่องของเรา...วีรู้ใช่ไหมว่าพลีสมีสามีแล้ว...พลีสผิดเองที่วันนั้น...พลีสไปกับวี...แต่พลีสอยากให้วีลองคิด...”

“ลงไปได้แล้ว...ถึงคอนโดพลีสแล้ว” ไม่ว่าเธอจะพยายามหว่านล้อมเธอยังไง เขาก็จะตัดบททุกครั้ง

“วี...เราเป็นเพื่อน พี่น้อง...ที่ดีต่อกันได้นะ...”

“บอกให้ลงไปไง...ฟังไม่รู้เรื่องเหรอ!” ครั้งนี้เป็นเขาที่ขึ้นเสียงใส่ จนเธอต้องยอมลงไป เพราะไม่ว่าจะพูดยังไงเขาก็คงไม่ฟัง

“เอากันจนถลอก แม่งบอกให้เป็นเพื่อนพี่น้อง มึงว่าบ้าปะ” สบถออกมาอย่างหัวเสียกับลูกน้องทั้งสองคนที่อยู่ด้านหน้า

“อะไรถลอกครับนาย” ดำหันมาถาม ใบหน้าซื่อๆ

เพี๊ยะ!!

“หัวมึงเนี่ยจะถลอกตอนนี้ ไอ้โง่!! มันใช่เรื่องที่ไปถามเหรอ มึงเห็นไหมว่านายกำลังอารมณ์เสียอยู่” แดงที่อยู่หน้าพวงมาลัยขับรถประทับฝ่ามือไปที่หน้าผากของดำอย่างแรง พร้อมกับพ่นคำพูดด่าทอแทนเจ้านาย

@บ้านจิระธาดา

“ช่วงนี้กูอาจจะไม่กลับบ้านนะ..กูว่าจะไปนอนที่คอนโด” นาวีเอ่ยบอกนาวาที่นั่งอยู่ที่โซฟากลางโถง ตำแหน่งที่เดินเข้ามาทีไรก็มักจะเห็นทุกครั้ง

“มึงอยากจะทำอะไรก็เรื่องของมึงเถอะ กูเหนื่อยเตือนแล้ว...ถึงไหนกันแล้วนะ...ธารา...ตั้งใจ...ไม่งั้นเฮียจะไม่สอนแล้วนะ” ตอบนาวีเสียงเรียบ ออกไปทางปลงๆ ก่อนที่จะดุเด็กสาวข้างกายที่สวมชุดมัธยมปลายถักเปียสองข้าง

“สวัสดีค่ะเฮียวี...”

“ครับ...” ตอบรับเพียงเท่านั้นแล้วเดินขึ้นบ้านไป

“วันนี้มึงไม่ต้องเข้าไปที่ร้านนะ เดี๋ยวกูไปเอง” ผ่านไปไม่นานนาวีก็เดินลงมาจากชั้นสองพร้อมกับกระเป๋าเป้สะพายหลัง แต่ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรนาวาก็ได้เพียงแค่พยักหน้าตอบรับเท่านั้น

“ไอ้วี...กูขอเถอะ...เลิกยุ่งกับคนมีเจ้าของเถอะ” แต่สุดท้ายก็อดไม่ได้ ยังคงเอ่ยประโยคเดิมๆ เตือนพี่ชายฝาแฝดตัวเองอยู่ดี

“เอาไว้กูเบื่อเมื่อไหร่ กูจะเลิกยุ่ง มึงไม่ต้องมาสอนกูหรอก กูไม่มีทางเป็นแบบแม่แน่นอน”

“งั้นกูก็ขอ ให้สามียัยนั่นแหกอกมึงเร็วๆ จะได้เลิกทำตัวเหมือนตัวเองไม่มีทางเลือกสักที”

“กูก็เลือกอยู่นะ แล้วมึงไม่รู้อะไรก็อย่าพูด” กลับบ้านมาก็มาเจอแต่อะไรก็ไม่รู้ คนยิ่งหงุดหงิดอยู่ด้วยนาวีคิด จากนั้นก็สาวเท้าแล้วเดินออกจากบ้านไปทันที

@NV Pharmacy

“เดี๋ยวพวกมึงเอารถกลับไปเลยนะ แล้วก็ไม่ต้องมาที่ร้านอีก...ประวัติยัยนั่นก็รีบไปเช็กมาให้กู กูอยากรู้ว่าใครเป็นสามียัยนั่นแล้วแต่งงานกันเพราะเหตุผลอะไร” เอ่ยสั่งลูกน้องแล้วเดินเข้ามาในร้าน

ทั้งที่มาที่ร้านแต่ก็ไม่คิดที่จะกลับป้ายจากปิดเป็นเปิด ราวกับว่ามาที่ร้านเพื่อรอใครสักคน

นาวี : พลีส...วีหน้ามืด ไม่รู้ว่าเป็นอะไร ช่วยมาหาวีที่ร้านหน่อยได้ไหม พาวีไปส่งคอนโดที วีไม่มีรถเลย

ข้อความประโยคยาวๆ ถูกพิมพ์ส่งไปหาพลีส ซึ่งเพียงไม่นานนักเธอก็ตอบกลับมา

พลีส : พลีสอยู่บริษัท อยู่ที่ร้านขายยาไม่ใช่เหรอ หายาดมไปก่อน

นาวี : วี...จะไม่ไหวแล้วพลีส มาหาวีก่อนได้ไหม แค่พาไปส่งที่คอนโดวีก็ได้ หลังจากนี้วีจะไม่กวนพลีสอีก

พลีส : อืมๆ งั้น...อีกสิบนาทีนะพลีสขอเซ็นเอกสารก่อน

นาวี : ครับ

และสิ้นประโยคเขาก็รีบวิ่งเข้าไปหยิบถุงประคบร้อนมาประคบตัวทันที ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำบ้าอะไรอยู่ แต่สิ่งเดียวที่จะทำได้ตอนนี้คือ เขาอยากจะรั้งเธอเอาไว้ก่อน เขายังไม่อยากหยุดความสัมพันธ์ครั้งนี้กับเธอ ทั้งที่รู้ว่ามันผิด

ครืดดดดดดด

สิบนาทีต่อมาเสียงประตูกระจกที่ถูกใครบางคนเลื่อนออกก็ทำให้นาวีรีบสะดุ้ง ถุงประคบร้อนถูกโยนเข้าไปไว้ใต้โซฟาต่อมาก็เอาแผ่นเจลลดไข้มาแปะที่หน้าผากแล้วรีบหันไปมองทางประตู

“พลีสมาแล้วเหรอ?...”

“ห๊ะ?” ทว่า คนที่เข้ามาในร้านกลับไม่ใช่พลีส แต่เป็นขั้นเทพเพื่อนของเขาแทน แต่ขั้นเทพได้ยินที่นาวีพูดไม่ถนัด เลยเอ่ยถามเขาอีกรอบว่าเมื่อกี้พูดอะไร

“เอ้าไอ้เทพ...มึงมาทำไม...”

“เมียกูไม่สบาย...ขอยาหน่อย...” ขั้นเทพตอบกลับเสียงเรียบแล้วเดินไปที่ตู้ยา มองนั่นมองนี่แล้วหยิบเจลหล่อลื่นมาถือไว้ในมือ พร้อมกับถุงยางขนาดเกินมาตรฐานที่ร้านนาวีมีแค่ที่เดียวเพราะสั่งมาขายพิเศษ จริงๆ ก็ขายเพราะเอามาใช้เองด้วย อารมณ์แบบตุนไว้ใช้เอง เพราะมาตรฐานของชายไทยส่วนใหญ่ไม่ใช่ขนาดนี้

“ไม่สบาย แต่หยิบเจลหล่อลื่นกับถุงยางเนี่ยนะ”

“แล้วนั่นเป็นไร หน้าซีดๆ ใกล้ตายแล้วเหรอ” ไหวไหล่ไม่คิดที่จะสะทกสะท้านต่อคำถามของนาวี แถมยังหน้ามึนถามกลับ ไม่พอทิ้งท้ายด้วยคำพูดที่แช่งเพื่อนอีก

“กูไม่ตายง่ายๆ หรอก ว่าแต่แต่งงานแล้วไม่ใช่เหรอแล้วจะซื้อถุงยางไปทำไม เขาว่ากันว่าแต่งงานแล้วส่วนใหญ่สดกันนี่”

“กูไม่ได้เอากับคนนั้น เร็วๆ รีบจัดยามา อย่าถามมาก” ขั้นเทพตอบหน้าตาเฉย ก่อนที่จะเร่งรัดให้เพื่อนรักเตรียมยาให้ พร้อมกับบอกอาหารของคนป่วยอย่างละเอียดยิบ

“ร้ายนักนะ เข้าท่าดีว่ะ มีเมียแต่ไปเอากับคนอื่น ไอดอลเลย” นี่ไงเห็นไหม ขนาดเพื่อนเขามีเมีย ก็ยังไปเอากับคนอื่นหน้าตาเฉย แล้วทำไมเขาจะทำบ้างไม่ได้ อีกอย่างยัยนั่นก็ไม่ได้รักกับสามีสักหน่อย ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะธุรกิจ มันคือสถานการณ์ที่ถูกบังคับเหมือนเพื่อนเขาตอนนี้

“ก็เพราะเมีย คือคนที่พ่อหาให้ อะไรที่พ่อหาให้กูไม่เอา!!” พูดจบก็คว้าถุงยามาถือไว้แล้วหันหลังเดินออกจากร้านไป

“ไอ้เหี้ยเทพ!! ค่ายากูล่ะไอ้เวร!! เนียนเลยนะมึง ถุงยางด้วย เอามา!!” ตะโกนไล่หลังไป แต่ขั้นเทพก็ไม่คิดที่จะหันมาจ่าย

และในขณะนั้นเอง กลับมีใครบางคนเห็นทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในร้าน และใช่เป็นเธอ พลีสเห็นขั้นเทพเดินเข้าไปในร้านของนาวีตั้งแต่แรก เห็นและได้ยินทั้งคู่คุณกันด้วยท่าทางสนิทสนม ทำให้เธอได้รู้ในทันทีว่า สามีของเธอคือเพื่อนสนิทกับเขา

แม้จะรู้สึกหน้าชาในตอนแรก แต่พอได้ยินสิ่งที่ขั้นเทพพูดกับนาวี ก็ทำให้ไฟในกายของเธอปะทุขึ้นมาทันที ต่อต้านพ่อ แต่ก็มาทำแบบนี้กับเธอเนี่ยนะ มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ เธอผิดอะไรไม่ทราบถึงได้ทำเธอขายหน้าในงานแต่งแบบนั้น ได้!! ในเมื่ออยากสลัดเธอออกไวๆ เธอก็จะก่อกวนแล้วอยู่ติดกับเขาแบบนี้ให้อกแตกตายกันไปข้าง แล้วจะเป็นยังไงนะ ถ้ามารู้ความจริงว่าเธอไปเอาเพื่อนสนิทเขา หากรู้ภายหลัง จะเสียหน้าแค่ไหนที่เธอเอากับคนใกล้ตัวเขาแบบนี้

“ขั้นเทพ!! นายทำฉันก่อน เพราะงั้น อย่าหวังเลย...ว่าจะมีชีวิตที่สงบสุขกับนังเมียน้อยคนนั้น”