ชู้รักของพลีสNC++
1633 Words
“อ๊ะ...นะ...นาวี...อื้ม...” สะโพกมนร่อนรับลิ้นของเขารัวๆ ความเสียวกระสันแล่นพล่านไปทั่วทั้งกาย ไฟรักแสนเร่าร้อนบัดนี้มันแผดเผาร่างเธอจนแทบเป็นผุยผง
มือไม้ปัดป่ายไปเรื่อย จนไม่รู้ว่าจะวางไว้ตรงไหน ทำได้เพียงยกขึ้นบีบขยำทรวงอกของตัวเองแทน ส่วนอีกข้างก็ยกขึ้นเสยผมของตัวเองที่หล่นมาปรกใบหน้า
เหงื่อกายผุดขึ้นตามกรอบหน้าสวย และตามร่างกาย ยิ่งดูก็ยิ่งเซ็กซี่ เมื่อใช้ลิ้นปรนเปรอเธอจนหนำใจแล้ว ร่างสูงก็หยัดตัวขึ้น รีบปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนออกด้วยความใจร้อน มือของเธอถูกจับให้มาโอบรอบลำคอของเขาไว้ ส่วนอีกข้างจับมาสัมผัสลูบไล้ความยิ่งใหญ่ของเขาที่มันผงาดพร้อมสู้ศึกในตอนนี้
“อื้อ...” ครางเสียงสั่นในลำคอแกร่ง ยกยิ้มมุมปากเพียงนิด เมื่อถูกกระตุ้นด้วยมืออันสั่นเทา เพราะไม่เคยจับของใครมาก่อน
“ไม่ต้องกลัวนะที่รัก...อีกหน่อยก็ได้จับบ่อยๆ” โน้มใบหน้าลงไปกระซิบข้างใบหู ตามด้วยซุกไซร้ สูดดมเอากลิ่นกายหอมๆ เข้าไปจนสุดปอด กลิ่นตัวที่โคตรเย้ายวน ทำเขาคลั่งจนหาทางออกแทบไม่เจอ
ทั้งที่รู้ทั้งรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันผิดต่อคนรักเธอ แต่ความต้องการที่เขามีต่อเธอมันยากที่จะหักห้ามใจได้จริงๆ นี่เธอใช้มนต์ไหน ถึงได้ทำเขาร้อนรุ่มขนาดนี้ ยิ่งเมื่อถูกเธอเมิน ก็ทำเขาแทบบ้า จนต้องรีบบุกมาคอนโดของเธอกลางดึก ไม่พอไปโกหกพนักงานอีกว่าขึ้นมาหาเมีย กุเรื่องขึ้นจนพนักงานยอมให้คีย์การ์ดมา
“อ๊าส์...” เด้งเอวสวนมือเธอที่ลงแรงชักรูด ก่อนที่จะประคองแล้วจับมันสอดเข้าไปในร่องรักคับแคบของเธอในเวลาต่อมา “อื้ม...เสียวเป็นบ้า” ยังไม่ทันที่เอ็นใหญ่ๆ ของเขาจะเข้าไปหมดเลยก็เสียวซ่านจนต้องเปล่งเสียงครางออกมาลั่นห้องน้ำ มือข้างที่ให้เธอจับลำรักของเขา ถูกเขาจัดแจงให้ไปเกาะไหล่เขาไว้ จากนั้นก็ยกขาเรียวๆ นั้นเกี่ยวเอวสอบของเขาแน่นเพราะกลัวตก
ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก!
“อ๊ะ...” ร่างเล็กร้องเสียงสั่นเมื่อถูกแรงตอกอัดจากเขาในเวลาต่อมา มันหนักหน่วงและรัญจวนจนเธอยืนแทบไม่ไหว สุดท้ายเขาก็ใช้ลำแขนที่แข็งแรงตวัดเอวเธออุ้มขึ้นให้เธออยู่ในท่าลิงอุ้มแตง
ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก!!
เด้งเอวสอบสวนไม่พัก ไม่พอดันร่างเธอจนแผ่นหลังชิดกับผนัง พร้อมกับส่งแรงอัดกระแทกแรงขึ้นเรื่อยๆ ส่วนเธอนั้นก็ไม่น้อยหน้า กอดคอเขาเพื่อส่งแรงไปที่เอวร่อนตอบรับเขาทุกท่วงทำนองอย่างถึงใจ หน้าอกหน้าใจเมื่อถูกกระแทกกลับกระเพื่อมล่อตาล่อใจเขาจนอดไม่ได้ที่จะก้มลงไปฝังหน้าซุกไซ้อย่างหื่นกระหาย
บทรักที่เร่าร้อนถูกบรรเลงขึ้นอย่างต่อเนื่องครั้งแล้ว ครั้งเล่า หลายท่าสูบฉีดพลังงานของคนตัวเล็กจนแทบยืนไม่อยู่ ไม่พอเขายังออกมากระแทกเธอต่อที่ปลายเตียง ด้วยท่าโค้งตัวให้เขากระเเทกจากด้านหลัง ทั่วทั้งบริเวณห้องสุดหรูเขาใช้คุ้มทุกตารางวา และทิ้งท้ายด้วยลีลารักบนโซฟา ก่อนที่ทั้งคู่จะกอดก่ายและหลับไปพร้อมๆ กันที่โซฟาตัวยาวกลางห้องโถง
เช้าวันต่อมา...
“ไอ้บ้า...มื้อคืนฉันลืมกินยา...แล้วแบบนี้ถ้าฉันท้องขึ้นมาจะทำยังไง ตื่น...ตื่นเดี๋ยวนี้เลยนะ...” พลีสหยิบหมอนอิงฟาดไปที่นาวีอย่างแรงทันทีที่ตื่นขึ้นมา และนึกขึ้นได้ว่ามันเกิน12ชั่วโมงแล้ว แถมเธอก็ไม่ได้กินยาเม็ดที่สองเพราะไอ้บ้านี่เอาแต่จับเธอกินตับทั้งคืน แล้วแบบนี้เธอจะทำยังไง ถ้าเธอท้องกับคนอื่นทั้งที่เธอมีสามีอยู่แล้วจะทำยังไง จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
“โอ๊ย...จะโวยวายทำไมเนี่ย...มันไม่ท้องหรอกน่า...หรือถ้าท้องเธอก็แค่ไปหย่ากับไอ้เวรนั่นไง...อย่าคิดเยอะได้ไหม” เขาลุกขึ้นมานั่ง ทั้งที่โคตรจะง่วง
พรึ่บ!!
หมอนอิงถูกโยนมาปิดลำกายที่แข็งขยายในตอนเช้าของเขาเอาไว้
“อุจาดตา ปิดไว้ซะ” พูดจบก็ลุกขึ้นไปเดินเข้าห้องนอนไปหยิบผ้าขนหนูมาพันรอบตัวเอาไว้
“เสื้อผ้าเปียกอ่ะ...ไม่มีเสื้อผ้าใส่...”
“เปียกแล้วมาบอกฉันทำไม เป็นนายเองหรือเปล่าที่เข้ามาปล้ำฉันเอง...ไปหาทางเอาเองแล้วก็ไสหัวกลับบ้านไปได้แล้ว”
“ปล้ำแค่ครั้งแรกเถอะ หลังจากนั้นเธอก็ร่อนเองปะ...แหมเอวดีสุดยอดเลยนะที่รัก...” คนหน้ามึนเดินเข้ามาประชิดร่างของเธอเอาไว้ทั้งที่บนตัวเปลือยเปล่าไม่มีเสื้อผ้าปกปิดแม้แต่ชิ้นเดียว
“กรี๊ดดดดดด เอาออกไปเลย อย่าเอาขาที่สามของนายมาดันท้องฉัน” ผลักออกเขาออก แล้วโวยวายอย่างหัวเสีย
“ไม่ดันท้อง งั้นดันใส่ตรงนั้นได้ปะ...”
เพี๊ยะ!!
“ไอ้ทุเรศ ออกไป ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้”
“ก็บอกว่าไม่มีชุดเปลี่ยนไง...ยืมโทรศัพท์หน่อยดิแบตหมดอ่ะ...จะโทรหาลูกน้องให้เอาชุดมาให้”
“หึ่ย! ภาระฉันจริงๆ ...” แม้ปากจะบ่นแต่ก็เดินไปที่หัวเตียงแล้วหยิบโทรศัพท์มายื่นให้เขา
หลังจากที่เขาติดต่อให้ลูกน้องเอาชุดมาให้ ก็ใจดีบอกให้ลูกน้องซื้ออาหารขึ้นมาให้ด้วย ส่วนเธออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ พอออกมาจากห้องนอนได้กลิ่นอาหารหอมๆ ก็ถึงกับตาลุกวาว
“กินไหม...”
“กินสิ...หิวจะแย่...สูบพลังฉันไปตั้งเยอะสั่งมาแค่นี้จะอิ่มหรือไง...สั่งมาอีก” สั่งเขาเสียงแข็งๆแล้วนั่งลงข้างๆ จับนั่นจับนี่เข้าปากหน้าตาเฉย
“อะไร...นี่เยอะแล้วนะ...ยังจะสั่งมาอีกเหรอจะกินหมดไหม”มองตามเธอด้วยความเหวอ
“สั่งมาเถอะน่า...ฉันกินหมด...”
“อะไรวะ...ผู้หญิงเวลากินข้าวกับผู้ชายครั้งแรก...เขาห่วงสวยกินน้อยๆ กันไม่ใช่เหรอ” ยกมือขึ้นเกาหัวด้วยความสงสัยแต่ก็ยอมโทรสั่งอาหารมาเพิ่มตามที่เธอสั่ง
“เหอะ เดตแรกไม่มีผลกระทบต่อการกินฉันย่ะ...เอาโกโก้ปั่นเพิ่มวิปด้วยได้ไหม...”
“ห๊ะ...ยังจะเอาของหวานอีกเหรอ...”
“เอา...เร็วๆ สั่งมา...”
“เออๆ ...”
“แล้วก็จ่ายด้วย...มื้อนี้นายต้องเลี้ยงฉัน”
“นายอะไร บอกให้เรียกนาวี”
“เอ้า...ชื่อนาวีเหรอ...”
“เฮ้ย...เอากันเมื่อคืนร้องนาวีๆ ทั้งคืนจำไม่ได้เลยหรือไง” เริ่มจะหัวเสียแล้วนะ อะไรกันเมื่อคืนนี้เสียงหวานเรียกชื่อเขาทั้งคืน เช้ามาลืมแล้ว น่าจับกระแทกให้เข็ดจริงๆ
“ใครจะไปจำได้ล่ะ ตอนนั้นพูดแบบไม่มีสติ”
“ไม่มีสติเรื่องอื่นพอทน แต่ชื่อฉันเธอห้ามลืม...ฉันเป็นผัวคนแรกของเธอนะพลีส!!”
“อุ๊ยตาย...ต้องดีใจไหมที่ชู้อย่างนายนาวีสุดหล่ออยากเป็นผัวของพลีสเนี่ย” ทำหน้ายียวนกวนประสาท แล้วใช้นิ้วแตะไปที่ปลายคางของเขา
“ชู้?”
“อืม...ชู้รักของฉันไง...”
“หึ่ย!! ฉันล่ะอยากเห็นหน้าผัวเธอจริงๆ ...มันต้องเป็นไอ้แก่โง่ๆ หรือไม่ก็คนพิการทางสมองแน่ๆ”
“ผัวฉันก็หล่อนะ แถมยังหนุ่มยังแน่น อืม...น่าจะสูงประมาณนี้...หุ่นประมาณนี้...แล้วก็ตรงนั้น...” ว่าแล้วก็ใช้นิ้วใช้มือแล้วบอกรูปลักษณ์ แถมไปหยุดตรงนั้นของเขาแล้วทำท่าคิดพิจารณาจนเขาไม่อยากจะฟัง นี่กะจะเอาแท่งทองคำของเขาไปเปรียบกับไอ้เจ้าบ่าวไร้สมรรถภาพทางเพศนั่นหรือไง ไม่ยอมหรอกนะ
“พอ...ไม่ต้องพูดแล้วไม่อยากฟัง...”
“หึงพลีสเหรอ...เอากันแค่ไม่กี่ครั้ง...เจอกันแค่ไม่กี่วัน...ก็หลงเมียชาวบ้านแล้วนะเราเนี่ย...นิสัยไม่ดีเลยน้า” ขยับเข้าไปนั่งตัก แล้วใช้สองแขนโอบรอบลำคอเขา ยกยิ้มร้ายแล้วจ้องมองหน้าเขาด้วยสายตาเย้ายวน
หมับ!!
“ก็เธอยั่วฉัน...แล้วรู้ไหม...ว่าถ้าขึ้นมานั่งบนตักแล้ว...ไม่ได้ลงแล้วนะ” พูดพร้อมกับใช้แขนตวัดกดเอวบาง แล้วรวบตัวเธอเอาไว้ ไม่พอยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้เธอจนคนตัวเล็กที่หวังจะแกล้งเขาเอนตัวหลบ
แววตาที่ดูเป็นต่อในตอนแรกกลับกลายเป็นประหม่าขึ้นมาในทันที แย่แล้วยัยพลีส เล่นผิดตัวแล้ว
“อะ...เอ่อ...คิคิ...ฉันแค่ล้อเล่นเอง...ปล่อยก่อนสิ...ฉันยังกินข้าวไม่อิ่มเลย...” ยิ้มแห้ง พร้อมกับใช้สองมือยกขึ้นดันอกเขาไว้ไม่ให้เขาเข้ามาใกล้เธอ เพราะถ้าเมื่อไหร่ก็ตามที่เขารุกล้ำมาจนถึงได้จูบเธอแล้วล่ะก็...จบที่เตียงอีกแน่นอน
“ล้อเล่นกับความเสี้ยน...ไม่ควรนะพลีส”เลิกคิ้วแล้วโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ๆเธอเรื่อยๆ เขาเหยียดยิ้มอย่างเป็นต่อ รอยยิ้ม ดวงตาที่จ้องเธอบัดนี้ทำคนที่ยั่วโมโหเขาในตอนแรกนึกหวั่นเสียเอง เอาไงดียัยพลีส โดนจับกินอีกแน่เลย ฮือ~ ใครก็ได้ ช่วยพลีสด้วย ไม่น่าไปอวดดีกับเขาเลยจริงๆ ท่าทายระบบความหื่นสุดๆเลย
- Writer
- chap_listContents
- likeADD