“พลีส...เฮียขออุ้มลูกบ้างได้ไหม” นาวีเอ่ยขอหลังจากที่นั่งมองลูกสาวตาละห้อย ที่กำลังเข้าเต้าแม่
“ลูกจะหลับแล้วเฮีย...เดี๋ยวรอลูกตื่น...ค่อยอุ้มนะ”
“อ๋อ...” ตอบกลับแบบหงอยๆ ก่อนที่จะเอ่ยถามขึ้น “พลีสเหนื่อยไหม...อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม...เดี๋ยววีสั่งให้”
“พลีส...อยากกินปลานึ่งมะนาว แล้วก็ห่อหมกทะเล...” พูดเมนูที่อยากกินขึ้น ก่อนที่จะนิ่งไป เพราะเมนูที่เธออยากกิน เป็นเมนูโปรดที่มีแค่แม่เธอคนเดียวที่ทำถูกใจ แต่ตั้งแต่ที่เธอท้อง เธอก็ไม่ได้ไปทำงาน และไม่ได้ติดต่อแม่อีกเลย “แต่ไม่เป็นไร...พลีส...อยากกินไข่ตุ๋นฝีมือน้องธารา...”
“ไข่ตุ๋นฝีมือธารา...อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ...” เลิกคิ้วแล้วถามด้วยความอยากรู้
“อร่อยสิ...เฮียรู้ไหมคะว่าตอนพลีสมาคลอดน้องพั้นซ์ ตอนนั้นกำลังนั่งรอไข่ตุ๋น...สรุปได้เอาไข่ตุ๋นมานั่งกินบนรถตลกมากเลย...ฮ่าฮ่าๆ” ร่างเล็กเล่าเรื่องที่คิดว่าตลกให้นาวีฟัง ซึ่งพอได้ฟังเขาก็ขำก๊า
