เรียกฉันว่านาวีNC+++

2031 Words

หมับ!! รวบมือทีทุบเขาไว้ด้วยมือเดียว พร้อมกับพูดขึ้นมาเชิงขู่เธอว่า “ถ้าไม่เลิกโวยวาย จะจับเธอตอกอีกรอบให้สลบไสลข้ามวันข้ามคืนไปเลยดีไหม” และใช่เธอยอมหยุดมือลง “หึ่ย...กลับไปสักที...” “รอให้ครบ12ชั่วโมงก่อน อยู่รอเตือนเธอ...ฉันกลัวเธอลืมกินยาเม็ดที่สอง” มันคือข้ออ้างในการอยู่ต่อของเขาสินะ พลีสคิด “ฉันไม่ใช่เด็ก ไม่จำเป็นต้องมีใครมาเตือน...แล้วฉันจำได้ เพราะงั้นกลับไปได้แล้ว” “ไม่เชื่อ...ลืมขึ้นมา ถ้าท้อง...จะมาโทษว่าฉันน้ำยาดีไม่ได้นะ” “หึ่ยแล้วทำยังไง ถึงจะยอมกลับ” “เอาเบอร์มา...” “จิ๊...” “เบอร์...ไลน์...เฟส...ไอจี...เอามาให้หมดจะได้ทักมาเตือนทุกช่องทาง” สุดท้ายเธอก็จำยอมให้ช่องทางการติดต่อไป เพื่อที่เขาจะได้ออกไปจากห้องของเธอสักที ให้ไปเพราะต้องการตัดปัญหา ส่วนจะรับหรือจะตอบไหม ก็ค่อยว่ากัน “หึหึ...โอเค...กลับก็ได้...แต่ถ้าบล็อก...โดนตอกตามจำนวนแอพที่บล็อก...นะจ๊ะ...คนสวย” เก็บมือถือที่เธอส่งคืนลงไปในกระเป๋ากางเกง โน้มตัวลงกอดคอเธอ แล้วใช้อีกมือใช้นิ้วชี้เคาะไปที่ปลายจมูกคนตัวเล็กด้วยความพึงพอใจ พรึ่บ!! “อืม...ออกไปได้แล้ว” ปัดแขนเขาออกด้วยความหงุดหงิดแล้วตอบรับไปแบบส่งๆ สุดท้ายเขาก็ยอมออกไปจากห้องเธอเสียที และทันทีที่ประตูห้องปิดลงเธอก็ทิ้งตัวลงนั่งโซฟาด้วยความโล่งใจทันที “หึ่ย! คนหรือปลิงเนี่ยเกาะหนึบเป็นบ้า” ครืดดดดด ครืดดดดดด “เบอร์ใครเนี่ย?” ถามตัวเองด้วยความหัวร้อนแล้วกดรับในทันที “ฮัลโหล...” ตอบรับปลายสายเสียงห้วนๆ [แหม...เสียงห้วนเชียวที่รัก] น้ำเสียงยียวนของนาวีทำร่างเล็กรีบดึงเครื่องสี่เหลี่ยมออกจากหูแทบจะทันที ลืมไปเลยว่าให้เบอร์เขาไป แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าอีตานั่นจะโทรมาเลย “มีอะไร ยังไม่ถึง12ชั่วโมงเลย” [เปล่า...ไม่มีอะไร...แค่โทรมาเช็กว่าให้เบอร์คนอื่นมาหรือเปล่า...แต่ชัวร์แล้วว่าเป็นเบอร์เธอ...รอดตัวไปนะ...เดี๋ยวถึงบ้านแล้วจะทักไลน์หานะ] พูดๆๆ เสร็จก็กดวางสายไปในทันที “อ๊ะ...ไอ้บ้านี่...นึกจะทำอะไรก็ทำงั้นเหรอ...เอาแต่ใจเป็นบ้าเลย” สบถกับตัวเองแล้ววางโทรศัพท์ลงโซฟา เจอกันสองวันวุ่นวายกับเธอขนาดนี้เชียว แล้วดูท่าแล้วคืนวันไนท์สแตนด์คงไม่มีจริง เพราะไอ้บ้านี้ทรงเหมือนไม่จบกับเธอง่ายๆ แน่ ผ่านไปไม่ถึงสิบนาทีเสียงแจ้งเตือนไลน์ก็ดังขึ้น และคิดว่าก็คงจะเป็นเขาที่ทักมาแน่ๆ “นายบอกว่าห้ามบล็อก แต่ไม่ได้บอกนี่ว่าต้องตอบ...เพราะงั้น...ไม่ตอบจ้า...” พูดด้วยสีหน้าราวกับผู้ชนะขณะที่มองข้อความของเขาที่เด้งเข้ามารัวๆ จากแอพแรกก็มีแอพต่อไป จากทักข้อความก็เปลี่ยนเป็นโทร จากโทรเปลี่ยนเป็นคอลวิดีโอ แต่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนเธอก็ไม่ตอบ แถมยังรู้สึกสนุกที่ได้แกล้งเขาด้วย “หึหึ...รู้สึกสวยสุดๆ ไปเลย” พูดใส่โทรศัพท์แล้ววางลงที่โซฟา จากนั้นก็เดินเข้าไปในห้องนอน ฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี “แช่น้ำนมดีกว่า” แล้วเธอก็หยิบผ้าขนหนู เข้าห้องน้ำไป ผ่านไปนานนับชั่วโมง คนตัวเล็กก็ยังคงแช่น้ำนมด้วยความสบายใจ ทว่าอยู่ๆ กลับได้ยินเสียงเหมือนอะไรดังกุ๊กๆ กั๊กๆ อยู่ด้วยนอก ด้วยเพราะฟังไม่ค่อยถนัด จึงเอื้อมมือไปลดเสียงเพลงที่เธอเปิดระหว่างแช่น้ำลง พอเธอลดเสียงลงเสียงนั้นที่เธอได้ยินกลับเงียบไป “สงสัยหูแว่วมั้ง...” พึมพำกับตัวเองเบาๆ และเร่งเสียงเพลงให้ดังยิ่งกว่าเดิม ด้วยเพราะเป็นคนกลัวผีด้วย เลยพยายามไม่คิดอะไร จึงกลบเกลื่อนด้วยเพลงดังๆ แทน ปั้ง โคร้ม!! พรวด ซ่าส์!! “กรี๊ดดดดดดดดดดดดด!!” ประตูห้องน้ำถูกนาวีถีบเข้ามาอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของนาวีที่อยู่ในชุดนอน ส่วนเธอก็ตกใจไม่ทันตั้งตัวทำให้เผลอลุกขึ้นจากน้ำทั้งที่ตอนนี้ร่างกายของเธอมันเปลือยเปล่าล่อนจ้อน ไม่มีอะไรปกปิดเลยสักชิ้น “ว๊าว...อาบน้ำอยู่เหรอเนี่ย” น้ำเสียงยียวนกล่าวขึ้น พร้อมกับยกยิ้มร้าย สองเท้าก้าวฉับๆ เข้ามาที่อ่างอาบน้ำของเธอ “ไอ้บ้าอย่าเข้ามานะ...” รีบก้าวเท้าออกมาจากอ่าง สองมือยกขึ้นกอดตัวเองแบ่งปิดด้านบนและด้านล่างทว่ามันกลับไม่มิด แถมคนเจ้าเล่ห์ยังเดินมาดักหน้าไม่ปล่อยให้เธอผ่านไปหยิบผ้าขนหนูมาปกปิดกายเลยด้วยซ้ำ หมับ!! “อ๊ะ...นี่นายปล่อยนะ...” “ทำไมเมินข้อความฉัน...ฉันส่งมาไม่เห็นหรือไง” ถามเสียงเข้ม “ก็ฉัน...แช่น้ำนมอยู่ไง...ใครจะไปคิดว่านายจะทักมาล่ะ...แล้วนี่มันดึกแล้ว...ทำไมไม่รู้จักนอน...แล้วบุกขึ้นมาที่ห้องฉันได้ไง...นายมีกุญแจเหรอ” ถามเป็นชุด จนเขาไม่รู้จะตอบอะไรก่อนดี อีกอย่างเขาคงใจร้อนเกินไป ไม่ให้โอกาสเธอเลย แล้วบุกมาขนาดนี้แล้วเขาจะอ้างอะไรดีล่ะเนี่ย “ไม่ต้องมาเนียน...ฉันรู้ว่าเธอจงใจไม่ตอบแล้วอ้างว่าอาบน้ำ...อาบน้ำอะไรนานสองสามชั่วโมง” เขาโมโหกลบเกลื่อน “กะ...ก็...ก็ผู้หญิงก็อาบน้ำแบบนี้ปกติ..อีกอย่างวันนี้มันวันอาบน้ำใหญ่ของฉัน ต้องสระผมขัดตัว...มันก็ต้องนานเป็นธรรมดา...แต่นายนั่นแหละถือวิสาสะเข้ามาในห้องของฉันได้ยังไง...อ๋อ...หรือติดใจเมียชาวบ้านห๊ะ?...” เชิดหน้ามองหน้าเขาอย่างอวดดี เรียกได้ว่าต่างคนต่างกลบเกลื่อน ต่างปกปิดในสิ่งที่ตัวเองอยากปิดบัง เธอโมโหกลบเกลื่อนที่ถูกเขารุกล้ำความเป็นส่วนตัว ส่วนเขากลบเกลื่อนเพราะคิดว่าเข้าใจผิดที่เธอเมินข้อความเขา “ตอบตรงๆ ...ก็ติดใจ...ไม่ติดใจคงไม่มา” ตีมึนไปเลยจบๆ “ว๊าว...อาบน้ำใหม่โคตรหอม...” โน้มใบหน้าลงไปสูดดมความหอมหวานที่ไหล่มน ตามด้วยใช้ปากจูบไปที่ไหล่ลาดจนร่างเล็กที่เปลือยเปล่าอยู่ในอ้อมแขนของเขานั้นสั่นสะท้านกับสัมผัสอันอุกอาจของเขา “อ๊ะ...อย่านะ...ฉันยังไม่ได้กินยาเม็ดที่สองเลย” “ก็รวบยอดกินทีเดียวเลยไง...เธอยั่วยวนฉันชะมัด...อดใจไม่ไหวแล้วอะ...ให้เลือกระหว่างในห้องน้ำ...หรือที่เตียง” “จะบ้าหรือไง...อยู่ๆ จะมาให้ฉันเลือก...ฉันไม่เลือกนะ...อื้ม...” เงยหน้าขึ้นแล้วปฏิเสธเขา ทว่ากลับถูกเขาเชยคางขึ้นแล้วป้อนจูบอันดูดดื่มให้เธอเสียก่อน ไม่ยอมก็ต้องยอมแหละวินาทีนี้ เพราะตอนนี้ลำกายของเขามันแข็งและปวดหนึบ อยากจะปลดปล่อยเต็มทีแล้ว “อื้ม...” ปากจูบ มือประคองใบหน้าสวยสะกดตาให้เชิดขึ้น ส่วนมืออีกข้างที่กอดเอวบางของเธอไว้ในตอนแรก เริ่มเปลี่ยนไปขย้ำก้นกลมกลึงของเธออย่างเมามันหลังจากที่เธอเคลิบเคลิ้มกับลีลาจูบที่เขาบดขยี้มันลงมาอย่างหนักหน่วง ทำท้องไส้ปั่นป่วนไปหมด จ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟ! เสียงดูดปากกันนัว พร้อมกับเรียวลิ้นของทั้งคู่ที่ตวัดหยอกเย้ากันอย่างไม่มีใครยอมให้ พายุรักที่แสนเร่าร้อนเริ่มขึ้นในห้องน้ำ ร่างเล็กถูกเจ้าของเรือนผมสีแดงเข้มเดินต้อนถอยหลังไปจนแผ่นหลังขาวเนียนสัมผัสไปที่ผนังเย็นๆ มือที่ใช้ขย้ำก้นของเธอแปรเปลี่ยนเป็นเลื่อนมาลูบเบาๆ ที่เนินเนื้อสามเหลี่ยมที่ไร้ขนปกปิด กลีบกุหลาบงามถูกนิ้วเรียวใหญ่ๆ เย็นๆ สอดเข้าไปทีเดียวสุดความยาวสองนิ้ว พร้อมกับตวัดนิ้วรัวๆ ทำร่างเล็กนั้นเสียวซ่านจนเผลออ้าขาออกให้เขาสัมผัสเธอมากยิ่งขึ้นอย่างหลงลืมอาย แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ!! อารมณ์รักของเธอถูกกระตุ้นขึ้นอย่างรวดเร็ว และอีกครั้งที่เธอดันเผลอไผลไปกับสัมผัสสวาทของเขาอีกแล้ว และทุกครั้งที่สองนิ้วใหญ่ตวัดถี่ขึ้น เธอก็เด้งและกระตุกเอวสวนนิ้วของเขาอย่างเร่าร้อน “อ๊ะ...อ๊าส์...สะ...เสียว...อ๊ะ...” “อื้ม...แค่นิ้ว...ก็เสียวแล้วเหรอ...หืม...” ผละจูบออก แล้วเอ่ยถามเธอเสียงแหบพร่า ใบหน้าหล่อราวเทพปั้นอย่างประณีตคลอเคลียอยู่ที่แก้มเนียนใสของเธอ มือหนาที่ประคองใบหน้าเธอเมื่อครู่ เลื่อนลงมาขย้ำอกอวบอิ่มแทน จากนั้นก็ใช้ปากจูบซับตามไหล่ลาด แล้วเลื่อนลงมาดูดดึงที่อกอวบอิ่มอีกข้าง “อ๊าส์...อ๊ะ...” แอ่นอกรับสัมผัสอันวาบหวามของเขารัวๆ ทุกครั้งที่เรียวลิ้นอุ่นๆ ตวัดเลียวนไปที่ยอดประทุมถันของเธอนั้น ร่างเล็กก็ร้องครางออกมาอย่างลืมตัวทุกที ไม่วายใช้สองแขนโอบไปที่รอบลำคอของเขาแล้วแอ่นอกเด้งรับเรียวลิ้นเร่าร้อนอย่างหนักหน่วง ปากดูดสองเต้าสลับกันไปมา มือข้างหนึ่งบีบเคล้นและเร้าเธอไปด้วย ส่วนมืออีกข้างก็ทำหน้าที่ชักเข้าออกในร่องสวาทจนในที่สุดเธอก็ปล่อยน้ำหวานสีใสไหลเยิ้มลงมาที่หว่างขา “อ๊าส์...ซี๊ด...” คนตัวเล็กครางเสียงกระเส่า หลังจากที่เสร็จไปแล้วหนึ่งรอบ “ไหลเต็มขาเลย...” โน้มใบหน้าเข้าไปพูดที่ข้างใบหู ตามด้วยขบกัดเบาๆ หวังยั่วยวนปลุกปั้นให้เธอมีอารมณ์ร่วมไปกับเขาอีกครั้ง “อ๊าส์...ทะ...ทำไม...เสียดายเหรอ” เชิดหน้าเอ่ยถามด้วยสายตาปรือๆ ทว่ากลับเป็นท่าทีที่โคตรเซ็กซี่ โคตรจะยั่วบุรุษเพศเช่นเขาให้ยิ่งพลุ่งพล่าน “เสียดายสิ...เสียดายมาก...” ยกยิ้มร้าย จ้องมองเธอราวกับจิ้งจอกที่พร้อมจะตะครุบเหยื่ออย่างเธอให้แหลกไปคามือ ก่อนที่จะคุกเข่านั่งลงไปที่พื้น จับขาเธอข้างหนึ่งพาดไหล่เขา จากนั้นก็ใช้ลิ้นตวัดเลียน้ำหวานสีใสตามหว่างขาของเธอช้าๆ ช้าๆ ทว่ากลับทำร่างเล็กนั้นเสียวซ่านและสั่นสะท้านไปทั่วทั้งกายจนแทบยืนทรงตัวไม่ไหว แพร่บ! แพร่บ! “อ๊าส์...” หลับตาแล้วเชิดใบหน้าขึ้น หวังระบายความเสียวกระสันนี้ มือข้างหนึ่งลูบไปที่ผมเขาแล้วโยกเบาๆ และอีกข้างยกขึ้นลูบไล้ขยำอกอวบอิ่มของตัวเองไปพลางๆ วินาทีนี้บอกได้เลยว่าสุขล้นสุดๆ มันเสียวจนเธอควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว ไม่รู้ว่าเผลอทำหน้าตาน่าเกลียดต่อหน้าเขาหรือเปล่า แต่ตอนนี้ไม่สนใจอะไรแล้ว ขอเพียงแค่ได้เสร็จสมหวังอีกครั้ง ก็นับว่าคุ้มแล้วจริงๆ ที่โมโหก่อนหน้านี้หลงลืมไปแล้วจริงๆ ตอนนี้มีเพียงแค่ความต้องการที่มากขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ ยิ่งเมื่อลิ้นร้อนตวัดไปที่ร่องคับแคบของเธอขึ้นลง และเน้นลึกขึ้นๆ ก็ยิ่งทำให้เธอสติหลุดลอยไปไกลแสนไกลแล้ว ตอนนี้ความรู้สึกของเธอเหมือนลอยอยู่ท่ามกลางอากาศ ที่มีก้อนเมฆสีขาวแสนนุ่มฟู มันทั้งโหวงเหวง และยากที่จะควบคุมทิศทางได้ ตื่นเต้นจนบอกไม่ถูก ความหวานของน้ำสีใสๆ ที่ไหลเยิ้มไปตามหว่างขานั้น ทำร่างสูงติดใจ ดูดและเลียมันอย่างเอร็ดอร่อยจนไม่เหลือแม้สักหยด ขณะที่เขาเอาแต่ดูดกลืนกินอย่างตะกละตะกลาม ส่วนอีกคนนั้นรัญจวนจนขาแทบสั่น “อ๊ะ...นะ...นาย...” “นาวี...เรียกฉันว่านาวี...สิที่รัก...” เอ่ยบอกเธอด้วยเสียงขาดๆ หายๆ ทว่ามันกลับเป็นเสียงที่ปลุกปั่นอารมณ์ของเธอให้ลุกโชติช่วงดังไฟป่าที่กำลังลามไปทั่วทั้งป่าใหญ่ จนยากที่จะหาทางดับได้

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more