“กะ...ก็” เธออึกอักไป
“พลีส!!”
“คะ...คือ...พลีสมีนัดทานข้าวกับที่บ้านค่ะ...ส่วนเรื่องของเรา...พลีสยังไม่ได้บอกพ่อกับแม่” เธอตอบไปตามความจริง
“อ้อ...เหอะ...ลืมไป...ว่าวีมันก็แค่ชู้ของพลีส...ส่วนมันคือตัวจริงที่พ่อแม่พลีสปลื้มใช่ไหม” เขาตัดพ้อ แค่นหัวเราะออกมาอย่างเย้ยหยันและนึกสมเพชตัวเอง
“...คือ...ไม่ใช่นะคะเฮีย”
“ไม่ใช่...แล้วมันยังไง...พ่อแม่ถึงได้เข้าใจผิดคิดว่าน้ำพั้นซ์เป็นลูกมัน” คำพูดของเขาทำพลีสถึงกับตกใจ แล้วเสียงของนาวีมันดังเกินไปจนทำให้น้ำพั้นซ์ร้องไห้ออกมาด้วยความตกใจ นาวาเลยต้องพาหลานออกไปด้านนอก
“ฮะ...เฮียรู้?” จะไม่ให้เขารู้ได้ยังไง เขาเองก็ส่งคนไปตามสืบเรื่องเธอเหมือนกัน และรู้ด้วยว่าพ่อแม่เธอเอ็นดูผู้ชายคนนั้นที่เธอบอกว่าเป็นแค่เพื่อน
“พูดมาเลยดีกว่า...ว่าพลีส...ก็ชอบมันมากกว่าเฮีย...”
“เปล่านะคะ...พีพี...เป็นเพื่อนพลีส...”
“เพื่อนบ้าอะไรวะพลีส...ทำขนาดนี้มันเกินเ
