“พลีส!!”
“วะ...วี...” มือเล็กกำลังจะเอื้อมไปเปิดประตูห้อง ทว่าก็ต้องชะงักเมื่อนาวีเรียกเธอซะก่อน พร้อมกับพุ่งตรงเข้าไปหาเธอแล้วกอดเธอเอาไว้ด้วยหัวใจแกร่งที่เต้นแรงขึ้น
ใบหน้าหล่อร้ายซุกไซ้สูดดมกลิ่นกายหอมๆ ที่เขาไม่ได้สัมผัสมานาน ทว่าเมื่อได้กลิ่นกลับทำอารมณ์ที่มันฟุ้งซ่านก่อนหน้านี้สงบลง
“พลีส...หายไปไหนมา...” นาวีเอ่ยถามเสียงสั่นเครือ
“อะ...เอ่อ...เข้าไปคุยกันข้างในก่อน...” อึกอักเล็กน้อยก่อนที่จะเปิดประตูแล้วจูงแขนเขาเข้ามาในห้อง
หมับ!!
“พลีส...พลีสหายไปไหนมา...รู้ไหมว่าวีคิดถึงพลีสจนแทบขาดใจเลยนะ...” และทันทีที่ทั้งคู่เข้ามาอยู่ในห้องด้วยกัน เขาก็โผเข้ากอดเธออีกครั้ง พร้อมกับพร่ำพรรณนาให้เธอได้รู้ว่าเขาคิดถึงเธอมากแค่ไหน
“...พลีสก็คิดถึงวี...คิดถึงวีแทบแย่” ร่างเล็กเอ่ยบอก พร้อมกับช้อนสายตามองเขาด้วยท่าทีออดอ้อนอย่างเช่นที่เคยทำ
“อย่าหายไปแบบนี้อีกนะรู้ไหมพลีส...แล้วบอกวีได้หรื
