“พลีส...เป็นยังไงบ้างลูก...” ทันทีที่เห็นว่าลูกสาวที่หลับไปเกือบสามวัน ก็รีบพุ่งตรงเข้าไปถามด้วยความเป็นห่วง
“อื้อ...คอแห้งค่ะ...พลีสหิวน้ำ...” ได้ยินเช่นนั้นผู้เป็นแม่ก็รีบรินน้ำใส่แก้วให้ลูกสาวอย่างรวดเร็ว
“ดื่มเยอะๆ เลยลูก...เอาอะไรอีกไหม...หิวไหม...หลับไปนานเลย”
“หืม...พลีสหลับไปนานขนาดนั้นเลยเหรอคะ” เอ่ยถามแม่แล้วยิ้มบางๆ ท่าทีที่ดูไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรของเธอค่อนข้างทำวารินทร์แปลกใจอยู่ไม่น้อย
ปกติพลีสลูกสาวของเธอจะไม่ค่อยป่วย ดูแลสุขภาพตัวเองดีเยี่ยม แต่วันนั้นที่เธอเห็นสภาพลูกสาวนอนหมดสติในห้องทำงาน สภาพพลีสดูแทบไม่ได้เลย ดูโทรมขึ้นจากเดิม ราวกับคนนอนน้อย หักโหมกับอะไรสักอย่าง หรือการที่เธอบังคับให้ลูกแต่งงานลูกไม่มีความสุขงั้นเหรอ? เธอคิดไม่ตก
ด้านนาวี...
“เป็นอะไรของมึง สามวันมานี้เห็นจ้องโทรศัพท์อยู่นั่น” นาวาอดไม่ได้ที่จะสงสัย เมื่อพี่ชายฝาแฝดของตนเอาแต่มองโทรศัพท์ แถมกระหน่
