เวลาเริ่มร่วงเลยมาจนคนตัวเล็กท้องโต นี่ก็เข้าเดือนที่6เข้าไปแล้ว และเมื่อเห็นว่าอีกไม่กี่เดือนก็คงคลอด เธอเลยกลัวว่าหากอยู่แค่คอนโดแคบๆ ก็คงจะอึดอัดและเลี้ยงลูกไม่สะดวกแน่ๆ จริงเอ่ยถามเรื่องที่อยู่กับนาวี
“วี...เรา...ย้ายที่อยู่กันไหม...”
“แต่บ้าน...ยังไม่เสร็จเลยนะพลีส” ทั้งที่ก่อนหน้านั้นเขาเสนอให้เธอซื้อบ้านเป็นหลัง จะได้เข้าอยู่ได้เลย แต่เธอกลับบอกว่าอยากได้บ้านที่ออกแบบเอง ก็เลยทุ่มเงินกว่า50ล้านเพื่อสร้างบ้านหลังใหญ่ตามที่เธอต้องการ แต่ตอนนี้บ้านยังทำได้ไม่ถึงครึ่งทางเลย เธอกลับบอกว่าอยากย้าย
“ก็...ไปเช่าบ้านอยู่ก่อนก็ได้ระหว่างรอบ้านเสร็จ”
“งั้น...ไปอยู่บ้านวีก่อนก็ได้...พ่อกับน้องไม่ค่อยอยู่บ้านด้วย อีกอย่างเรื่องของเรา วีก็บอกคนในบ้านหมดแล้ว” ประโยคสุดท้ายราวกับตั้งใจให้เธอรู้สึกผิด และใช่เธอก็รู้สึกผิดเล็กๆ ที่เป็นต้นเหตุให้เขาน้อยใจ
“ขอโทษนะวี...” ก้มหน้าแล้วขอโทษเขา
“ไม่เ
