เสียงหวานใสทักทายเจ้าของห้องด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง ก่อนที่จะพุ่งเข้ามากอดร่างสูงเอาไว้หลังจากที่นาวีเปิดประตูห้อง สร้างความประหลาดใจแก่พลีสที่มองมาอยู่ไม่น้อย พร้อมกับคำถามในหัวว่า นั่นใคร?
“เอ๋...เฮีย...อยู่กับแฟนเหรอ...” ผละกอดออกเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นพลีสที่นั่งมองอยู่ด้วยใบหน้าที่ไม่พอใจเล็กน้อย
“เอ่อ...เพื่อนน่ะ” และคำตอบของเขาก็ยิ่งทำให้พลีสหน้าเสียเข้าไปใหญ่ เพื่อนงั้นเหรอ เมื่อคืนเอากันจนขาแทบฉีกแต่บอกยัยนั่นว่าเพื่อนงั้นเหรอ
“อ๋อ...สวัสดีค่ะ...” พยักหน้าแล้วระบายยิ้มสดใส จากนั้นก็เอ่ยทักทายพลีสด้วยท่าทีเป็นมิตร แต่ทว่าเธอกลับลุกขึ้นจากเก้าอี้...แล้วเดินไปหยิบกระเป๋ามาถือไว้
“สวัสดีจ้ะ...วีมีแขก...งั้นพลีส...ขอตัวกลับก่อนนะ” ตอบด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง
ไม่คิดจะถามว่านั่นคือใคร แต่ไม่ต้องถามอะไรก็น่าจะเป็นคำตอบได้แล้ว เพราะคำว่าเพื่อนมันกระแทกหน้าเธอจนรู้สึกใจชา
หมับ!!
“พลีส...”
