“วีไม่เลิก!!” เขาย้ำเสียงหนัก แล้วหันหน้าไปทางอื่น แล้วปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอาบแก้มโดยที่ไม่คิดจะอายเธอเลย ที่ดันมาเผยด้านอ่อนแอให้เธอเห็นแบบนี้
และน้ำตาของเขา มันทำให้เธอใจอ่อน ถอนหายใจออกมายาวพรืด หวังระบายความหงุดหงิดในใจแล้วนั่งลงข้างๆ เขา
“ถ้าไม่เลิก...ก็ฟังพลีสอธิบายหน่อยได้ไหมวี...” เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่เย็นลง ตอนนี้นอกจากเครียดที่ต้องเลี้ยงลูก เครียดที่ไม่รู้ว่าน้ำนมจะมีเพียงพอให้ลูกได้กินอิ่มนอนหลับไหม เครียดที่ไม่รู้ว่าจะเป็นแม่ที่ดีหรือเปล่า ก็ต้องมาเครียดกับลูกชายคนโตของเธออย่างเขาอีก สรุปแล้วตอนนี้ เธอมีลูกกี่คนกันแน่ รู้นะว่าเขาเองก็เครียดที่ลูกไม่เอาเขาเลย แต่เธอก็เครียดไม่ต่างจากเขาเหมือนกัน การเป็นพ่อแม่คน ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย ทุกปัญหามันประดังประเดเข้ามาหมด จนไม่รู้ว่าต้องจัดการยังไงดี
“...” นาวีเงียบ และหันมาหาเธอพยายามใจเย็นไม่งี่เง่า และรอฟังคำอธิบายจากเธอ
“วีรู้
