ระเริงไฟใต้ตะวัน

บทที่ 3

ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะถ้าสาวใดเสนอตัวให้เขากินฟรีๆ แบบอาหารจานด่วน เขาก็ไม่ใจร้ายพอที่จะปฏิเสธ ถ้าเจ้าหล่อนไม่ได้อัปลักษณ์จนถึงขั้นกระเดือกไม่ลง แต่ถ้ารูปร่างหน้าตาไม่ได้เรื่องแล้วยังกล้ามาขอไต่เตียงเทพบุตรอย่างเขา ก็อาจถูกดีดกระเด็นกลับไปด้วยถ้อยคำเจ็บแสบ แต่หากมื้อไหนที่เขานึกอยากเลือกหามากินเอง อีธานจะช่างเลือกและใจเย็นพอ เขาไม่ผลีผลามในการล่าสาว เหยื่อที่หมายตาจะถูกสำรวจตรวจตราจนเป็นที่พอใจก่อนจะเข้าจู่โจม กลืนกินจนหนำใจแล้วทิ้งซากไปอย่างไม่ไยดี เพราะสำหรับเขา ผู้หญิงมีไว้แค่สนองความอยากเท่านั้น

และเฮกเตอร์ อิวานโนวิช หนุ่มหล่อลูกครึ่งอเมริกัน-เซอร์เบีย ผู้ได้ฉายาว่า ‘เหยี่ยวแดง (Brahminy Kite)’ เร่าร้อนประดุจเปลวไฟที่พล่าผลาญพรหมจรรย์หญิงสาวมาแล้วนักต่อนัก เขามีผิวสีขาว ผมสีน้ำตาลแดง รูปร่างสูงสง่าขนาดนายแบบบนป้ายบิลบอร์ดบางคนยังหมองลงหากยืนใกล้ๆ เอกลักษณ์เฉพาะตัวของพญาเหยี่ยวแดงผู้นี้คือ ปากหวาน กะล่อน เอาแต่ใจตัวเองเป็นที่หนึ่ง ผู้หญิงสำหรับเขาก็เป็นแค่เครื่องบำเรอทางเพศเท่านั้น ชอบก็ฟัน ฟันเสร็จแล้วก็ทิ้งทันที เฮกเตอร์ไม่เคยสะกดคำว่า ‘รัก’ เพราะมันไม่มีในพจนานุกรมของเขาแต่อย่างใด

สาวๆ ในวงสังคมต่างยกให้หนุ่มหล่อผู้นี้เป็นเหยี่ยวเพลิงผลาญใจ แต่กระนั้นก็ไม่ได้ทำให้บรรดาสาวๆ หวาดหวั่นครั่นคร้ามแต่อย่างใด แม้รู้ว่าเขาคือกองไฟแต่บรรดาแมงเม่าน้อยใหญ่ก็พร้อมจะกระโจนเข้าใส่เพื่อให้ได้ลิ้มรสพิศวาสอันแสนเร่าร้อนแสนเลื่องชื่อของเขาสักครั้ง

บนเวทีด้านหน้าของ ซานเชส แมธทิว อีธาน และเฮกเตอร์ พิธีกรกำลังกล่าวร่ายยาวเพื่อนำทุกคนเข้าสู่ช่วงพิธีการ แต่ในสายตาของแขกผู้หญิงที่อยู่ด้านล่าง ภาพความสง่างามและทรงพลังทางเพศที่กลุ่มคนสุดร้อนแรงยืนอยู่รวมกันด้วยท่าทางขรึมและมีรอยยิ้มทางดวงตานั้นน่าชมกว่าเป็นไหนๆ

“การเร่ขายกำลังจะเริ่มต้นขึ้น” อีธานเปรยขึ้นอย่างหยันๆ

เพราะความเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน จึงทำให้หนุ่มแสนล่ำสุดฮอตน่าฟัด มีแนวคิดอะไรบางอย่างเหมือนกัน และทัศนคติต่องานเดบูตองส์ก็เป็นหนึ่งในไม่กี่อย่างที่พวกเขาเห็นตรงกัน การเปิดตัวสาวๆ ให้เป็นที่รู้จักในวงสังคม ไม่ต่างอะไรจากตลาดเร่ขายผู้หญิงชั้นสูง เพราะครอบครัวจะประกาศคุณสมบัติของพวกเธอเหล่านั้น เพื่อให้นักลงทุนทั้งหลายได้รับทราบพร้อมกับรอเวลาให้พวกเธออายุพอเหมาะและใครบางคนตัดสินใจที่จะทาบทามลูกสาวของตนไปเป็นศรีภรรยา

หลังจากที่พิธีกรร่ายประวัติอันแสนสวยงามของหญิงสาวคนแรกจบ สายตาคมที่รวดเร็วประดุจเหยี่ยวพีรีกรินของแมธทิวก็ถูกดึงดูดด้วยอะไรบางอย่าง และโดยที่ไม่รอช้า เขารีบสะกิดอีธานเพื่อกระซิบกระซาบบางประโยค

“ไปก่อนนะ” เจ้าพ่อไอทีกล่าวสั้นๆ แล้วร่างสูงใหญ่กำยำของแมธทิวก็หายลับไปกับฝูงชน

เสียงปรบมือดังขึ้นกึกก้องเมื่อหญิงสาวบนเวทีแสดงความสามารถของตัวเองด้วยการสีไวโอลิน ซึ่งทำให้ซานเชสถึงกับเบ้ปาก

“หมาที่บ้านแม่ฉันยังทำได้ดีกว่าหล่อนเลย” เขาปรามาสแล้วก็ถามถึงเพื่อนที่หายไป “แมธล่ะ ไปแล้วหรือ”

“อือ” อีธานทำเสียงในลำคอตอบข้อสงสัย

“ไปไหนล่ะ” ซานเชสถาม

“หน้าฉันเหมือนเมียมันเหรอ” อีธานตอบแบบกวนๆ แต่ก็ยอมขยายความในสิ่งที่คิดว่าเพื่อนรู้อยู่แล้วลึกๆ ในใจ “คงเห็นใครน่าฟาด ก็เลยโฉบเหยื่อไปกินล่ะมั้ง”

“แมธนี่ไวเหมือนพีรีกริน ฉายาของมันเลยนะ” เฮกเตอร์หัวเราะในลำคอน้อยๆ พลันนัยน์ตาสีน้ำเงินก็เหลือบไปเห็นสาวสวยในชุดราตรีเกาะอกสีแดงเพลิงที่กำลังมองมาทางเขาพอดี นักล่าหนุ่มกวาดสายตามองเรือนร่างของหญิงสาวอย่างช้าๆ ตั้งแต่ริมฝีปากสีราสเบอร์รีลงมาถึงหน้าอกอวบอิ่มที่ซ่อนตัวอยู่ในชุดราตรีหรูหรางามบาดตา ผ้าเนื้อดีซึ่งตัดเย็บจากห้องเสื้อราคาแพงแนบลู่ไปกับรูปร่างที่เต็มไปด้วยส่วนเว้าส่วนโค้งสุดแสนจะยั่วยวน ความขาวกระจ่างของผิวพรรณบริเวณเนินอกและเรือนร่างน่าฟอนเฟ้นช่างโดดเด่นล้อแสงไฟสะท้อนวาบเข้ามาสู่ดวงตาคมกริบให้วิบไหว ท่าทางของเธอดูเหมือนจะอายนิดๆ ยามถูกเขาจับจ้อง แต่ให้ตายเถอะ! เขาแพ้สีแดงซะด้วยสิ และการเปลี่ยนสาวขี้อายให้เป็นสาวเร่าร้อนก็ไม่ใช่งานยากสักนิดสำหรับพญาเหยี่ยวแดงอย่าง ‘เฮกเตอร์’

และในอีกไม่กี่อึดใจต่อมาร่างของสาวสวยชุดแดงก็ตกอยู่ในอ้อมกอดของพญาเหยี่ยวแดงที่พาเธอขยับไปตามจังหวะดนตรีกลางฟลอร์เต้นรำ

ณ ชายฝั่งแคลิฟอร์เนีย ยามวิกาล

เสียงเฮลิคอปเตอร์รุ่น AH-64 Apache ค่อยๆ ร่อนลงบนลานจอดของสำนักงานลับแห่งหนึ่งซึ่งมีต้นไม้น้อยใหญ่โอบล้อมเสมือนเป็นกำแพงพรางตาไม่ให้บุคคลภายนอกมองเข้ามาเห็น ด้วยเหตุที่ว่าสถานที่แห่งนั้นเป็นสถานที่ตั้งสำหรับใช้ปฏิบัติการลับสุดยอดของหน่วยสืบราชการลับกลางแห่งสหรัฐอเมริกาหรือเรียกสั้นว่าๆ ซีไอเอ (CIA)

ร่างระหงสมส่วนในชุดเสื้อโค้ตขนสัตว์สีน้ำตาลเข้มยาวแบบปิดน่องกำลังก้าวลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ด้วยท่าทางกระฉับกระเฉง ก่อนจะรีบเดินเข้าไปในตัวอาคารทันทีท่ามกลางการอารักขาอย่างแน่นหนาของบอดี้การ์ดร่างสูงหลายคน โดยทั้งหมดล้วนมีใบหน้าเคร่งขรึมปราศจากรอยยิ้ม แต่งกายในชุดสูทสีดำสนิท สวมรองเท้าหนังหุ้มส้นมันวับ

ภายในห้องชั้นใต้ดินของสำนักงานลับแห่งนั้นเต็มไปด้วยจอคอมพิวเตอร์แบบไวด์สกรีน พร้อมทั้งยังเป็นที่รวมตัวกันชั่วคราวของสิบโปรแกรมเมอร์ระดับสุดยอดของโลก ซึ่งทันทีที่ร่างระหงก้าวเข้าไปในห้อง ทุกคนต่างก็รีบเข้าประจำที่ของตนเองเพื่อเริ่มปฏิบัติภารกิจลับอย่างรวดเร็ว

นิ้วเรียวเล็กกดลงบนแป้นคีย์บอร์ดของคอมพิวเตอร์เสียงดังต๊อกแต๊กระรัวเพื่อแข่งกับเวลาที่มีอยู่อย่างจำกัดในปฏิบัติการเจาะข้อมูลของบริษัทยักษ์ใหญ่นามว่า บราห์มินี่ ไคท์ แอร์ไลน์ (Brahminy Kite Airline) โดยผู้เป็นเจ้าของคือมหาเศรษฐีลูกครึ่งอเมริกัน-เซอร์เบียที่ตกเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีค้ายาเสพติดและอาวุธเถื่อนหลายคดีซึ่งเอฟบีไอกำลังต้องการตัวมากที่สุดในเวลานี้