บทที่ 14
1124 Words
ประโยคหลังร่างสูงโน้มตัวลงมาพูดใกล้ๆ จนมณีบุษรารู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ อย่างบุรุษเพศที่รวยรดลงมาบนผิวแก้มเนียนใสของตัวเองให้ความรู้สึกเร้าอารมณ์จนต้องรีบผงะออกห่าง
“คุณเฮกเตอร์!”
“ใช่นั่นล่ะชื่อผม เรียกซะเสียงดังเชียวกลัวจำไม่ได้หรือไงหือ...”
น้ำเสียงเขารื่นรมย์ขึ้นเมื่อเห็นว่าพวงแก้มนวลเนียนมีจุดสีแดงปรากฏไปทั่ว อย่างน้อยเธอก็ไม่ไร้อารมณ์จนเกินไป ไม่สิแบบนี้ต้องเรียกว่ายั่วราคะได้อย่างดีเยี่ยมเชียวล่ะ แม่คุณเอ๊ย...
“แล้วคุณล่ะชื่ออะไร ผมหมายถึงชื่อเล่นนะ” ชายหนุ่มเอ่ยถาม ดวงตาวิบวับเป็นประกายจับแสง
“ชื่อบัวค่ะ”
“บัวเหรอ?” เฮกเตอร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ชื่อเรียกยากชะมัด ขอเรียกว่าเบบี๋แล้วกัน” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั้นผุดพราย
“เห็นทีคงจะไม่ได้ค่ะ คำนั้นดิฉันสงวนไว้สำหรับคนพิเศษ”
ริมฝีปากรูปกระจับที่เผยอบอกด้วยความห่างเหินและไว้ตัว หากแต่เป็นกิริยาที่ทำให้คนฟังอยากจะดึงร่างอรชรนั้นเข้ามาจูบสั่งสอนซะให้เข็ดว่าไม่ควรจะกระด้างกับผู้ใหญ่แบบนี้
“ก็ผมนี่ไงคนพิเศษของคุณ อย่าลืมสิแม่ชีน้อยว่าตอนนี้เราเป็นอะไรกัน” ชายหนุ่มหลุดปากเรียกเธอว่า ‘แม่ชีน้อย’ ตามบุคลิกท่าทางที่เขาเห็น มือใหญ่จับคางมนและเขย่าเล่นคล้ายกับเกิดความเอ็นดูสาวน้อยตรงหน้าขึ้นมาอย่างปัจจุบันทันด่วน
ใบหน้าสวยหวานร้อนผ่าวแผ่ลามไปถึงลำคออย่างรวดเร็วกับกิริยาสนิทสนมที่ชายหนุ่มแสดงออก กระแสบางอย่างพลันแล่นปราดจากนิ้วของเขาเข้ามาหาปลายคางมนลงไปขมวดเป็นเกลียวแน่นที่ท้องน้อยและก่อให้เกิดความวาบหวิวซาบซ่าน มันเป็นปฏิกิริยาแปลกใหม่ของร่างกายที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับมณีบุษรามาก่อนเลยสักครั้ง ผู้ชายคนนี้อันตรายเหลือเกิน เขาต้องรู้แหงล่ะว่าตัวเองหล่อเหลาเร้าใจแค่ไหนถึงได้ชอบปล่อยเสน่ห์เรี่ยราดแบบนี้ ซ้ำร้ายเสน่ห์อันร้อนแรงของเขายังทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงจนน่าตกใจคล้ายประหม่ากับการแตะเล็กต้องน้อยแบบนั้น หากแต่ความรักนวลสงวนตัวที่มีอยู่อย่างล้นเปี่ยมและรู้ดีว่าอีกฝ่ายจงใจโปรยเสน่ห์ก็ทำให้มือบางรีบปัดมือใหญ่ออกราวกับเป็นของร้อน
“ขอโทษด้วยค่ะ ประเพณีไทยถือเรื่องการแตะเนื้อต้องตัวระหว่างชายหญิงค่ะ”
“หวงเนื้อหวงตัวแบบนี้ดูท่าคุณจะยังไม่เคย...เอ่อ ผมหมายถึงยังไม่เคยมีแฟนน่ะ” เฮกเตอร์รู้สึกพอใจยังไงก็ไม่รู้กับความคิดแบบนั้นของตัวเองถึงแม้จะไม่ได้รับการยืนยันจากปากของเธอก็เถอะ
“มันไม่เกี่ยวกันนี่คะ”
“ตอนนี้คุณมาอยู่ยุโรปแล้วนะแม่ชีน้อย เพราะฉะนั้นคุณก็ต้องเรียนรู้วัฒนธรรมยุโรปสิ คุณรู้ไหมบางประเทศเขาทักทายกันด้วยการกอด บางประเทศทักทายด้วยการจูบ ผมสอนให้ก็ได้นะเอาไหม” เสียงห้าวทุ้มเสนอตัวอย่างใจดี นัยน์ตาสีน้ำเงินเต้นระริกเป็นเชิงหัวเราะขบขัน
“ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ คุณมาเหนื่อยๆ เชิญตามสบายเถอะนะคะ ดิฉันขอตัวก่อน”
ว่าแล้วร่างอรชรก็เอี้ยวตัวไปหมายจะก้มหยิบไอแพดที่วางอยู่บนโซฟา หากแต่ร่างหนากลับใช้จังหวะนั้นขยับกายเข้ามายืนซ้อนจากด้านหลัง ก่อนจะตวัดวงแขนแกร่งโอบรอบเอวเล็กพร้อมๆ กับรั้งเข้าไปแนบชิดแผงอกของตนทันที มณีบุษราตัวแข็งทื่อไม่คิดว่าจะถูกจู่โจมแบบนี้ ความรู้สึกวาบหวามปนระทึกใจคุโชนขึ้นอีกระลอก
“ไม่รบกวนหรอกน่า ผมเต็มใจสอนให้คุณโดยไม่คิดค่าตอบแทนเลยสักเหรียญ” ชายหนุ่มกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มพร่าข้างๆ หู
“ปล่อยดิฉันค่ะคุณเฮกเตอร์” เสียงหวานใสประดุจระฆังแก้วร้องประท้วง พลางดิ้นขลุกขลักเป็นพัลวัน นั่นเท่ากับทำให้ความนุ่มนิ่มที่เต็มไปด้วยส่วนเว้าส่วนโค้งเสียดสีกับความกลัดแกร่งบนร่างใหญ่ ปลุกเร้าให้ความเป็นชายคึกคักขึ้นมาอย่างประเจิดประเจ้อ
“อย่าดิ้นแรงนักสิแม่ชีน้อย คุณก็รู้นี่ว่ายิ่งดิ้นๆ อะไรๆ ระหว่างเรายิ่งเสียดสีกัน ถ้ามันมากๆ เข้าผมอาจจะจับคุณสึกบนโซฟาตัวนี้ก็ได้นะ”
ดวงตาใสแจ๋วเบิกกว้าง! รับรู้อะไรบางอย่างที่กำลังตื่นตัวเป็นลำยาวอยู่แถวๆ สะโพกผายกลมกลึงของเธอ อีกทั้งคำพูดที่โจ่งแจ้งของเฮกเตอร์ก็บ่งบอกชัดว่าเขากำลังคิดมิดีมิร้ายกับเธอ
“ปล่อยดิฉันค่ะ”
“ปล่อยน่ะปล่อยแน่ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ ขอกอดน้องสาวก่อนสิ”
“ตกลงว่าคุณจะไม่ปล่อยฉันใช่ไหมคะ” มณีบุษราเสียงแข็งขึ้น ถึงเสน่ห์ของเขาจะเหลือร้ายแต่เธอก็จะไม่ยอมปล่อยให้เขากอดจูบลูบคลำเอาตามใจชอบแน่... เอ๊ะเขายังไม่ได้จูบและลูบคลำนี่นา แต่แค่กอดมันก็มากไปแล้ว
หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะรีบกระทุ้งข้อศอกสวนกลับไปด้านหลังอย่างรวดเร็วจนมือใหญ่ร่วงผล็อยลงข้างตัว จากนั้นมณีบุษราก็ไม่รีรอที่จะเล่นงานเขาต่อโดยการหมุนตัวกลับมาแล้วยกขาเรียวขึ้นเตะผ่าหมากโดนกล่องดวงใจของพญาเหยี่ยวแดงเข้าเต็มๆ จนร่างสูงต้องทรุดตัวลงไปกองกับพื้นด้วยความปวดหนึบ!
“โอ๊ย! ยัยแม่ชีน้อย แสบนักนะ” เสียงทุ้มสบถด้วยความเจ็บปวดผสมโมโห ไม่คิดว่าแม่ชีสาวตัวเล็กๆ ท่าทางไม่ประสีประสาจะมีพิษสงร้ายกาจขนาดนี้ ดวงตาคมกริบจับจ้องใบหน้าสวยหวานอย่างคาดโทษ แต่แล้วก็ถูกดึงดูดให้มองลงต่ำกว่าเดิมเมื่อเหลือบไปเห็นการกระเพื่อมไหวขึ้นลงของทรวงอกคู่งาม ให้ตายเถอะ...ภาพนั้นมันช่างกระตุ้นเร้าอารมณ์ยิ่งนัก!
“ฉันไม่ใช่แม่ชีเพราะยังไม่เคยบวช แต่ก็ไม่ชอบถูกผู้ชายลวนลามเอาตามชอบใจอย่างที่คุณทำ ถ้าคุณรังแกฉันอีกคราวหน้าคุณโดนหนักกว่านี้แน่”
หญิงสาวทำเสียงข่มขู่ ท่าทางเหมือนแมวน้อยที่แยกเขี้ยวใส่พญาเสือโคร่งทั้งๆ ที่ตัวเองตัวเล็กกว่า ก่อนจะหันไปหยิบเอาไอแพดแล้ววิ่งปรื๋อออกจากห้องนั่งเล่น โดยไม่คิดจะเข้ามาช่วยประคองคนที่นอนเค้เก้อยู่บนพื้นจากฝีมือตัวเองแต่อย่างใด
- Writer
