“นิดา นี่แกยังไม่เลิกล้มความคิดเรื่องพี่อรัลอีกเหรอ” เสียงเพื่อนสนิทเอ่ยถามด้วยท่าทางระแวง หลังจากที่แผนครั้งก่อนของนิดาพังไม่เป็นท่าเธอก็คิดว่าเพื่อนเธอเลิกคิดไปแล้ว
“ทำไมต้องยอม ในเมื่อยังมีโอกาส” นิดาตอบด้วยน้ำเสียงมั่นใจ พลางกระดกแก้วเครื่องดื่มที่รับมาจากบาร์เทนเดอร์ในมือตัวเองช้า ๆ
“แต่คราวที่แล้วแผนแกพลาดนะ ดีเท่าไหร่แล้วที่พวกพี่เขาไม่เอาเรื่องแก” เพื่อนทำหน้าเหนื่อยใจอย่างสุดจะทน
“แล้วไง??” นิดายิ้มพร้อมยักคิ้วอย่างได้ใจ กวาดสายตามองผู้คนในผับราวกับเธอเป็นคนควบคุมทุกอย่าง
“แกเล่นวางยาพี่เขาเลยนะเว้ย!! แล้วแกแน่ใจเหรอว่าพี่เขาจะไม่รู้” เพื่อนของนิดาถามเสียงเบาแต่น้ำเสียงแฝงความไม่มั่นใจ นิดาหันมาจ้องเพื่อนนิ่ง ๆ ก่อนจะยิ้มเย็น
“แน่ใจสิ”
“เออ งั้นก็แล้วแต่แกเลย” เพื่อนเม้มปาก ไม่รู้จะเถียงอะไรได้อีก เธอรู้ว่านิดาเป็นพวกไม่ยอมแพ้อะไรง่าย ๆ โดยเฉพาะเรื่องที่เธอหมายตาไว้ ทำได้เพี
